Tο «κόμμα της Eκκλησίας»…

Αρκετοί συμπεριέλαβαν σε περίοπτη θέση στα φυλλάδιά τους μια φωτογραφία
τους με τον Αρχιεπίσκοπο και έσπευσαν να τα μοιράσουν έξω από ναούς. Άλλοι δεν
έχασαν στην προεκλογική περίοδο τις κυριακάτικες λειτουργίες, ενώ τις
Παρασκευές το βράδυ, στους Χαιρετισμούς, έκαναν την εμφάνισή τους σε δύο και
τρεις ενορίες. Και… δικαιώθηκαν στις κάλπες, στηρίζοντας σε μεγάλο βαθμό την
εκλογή τους στους σταυρούς των πιστών της Ορθοδοξίας…

«Από ενορία σε ενορία» διακινήθηκε το όνομα του Στ. Παπαθεμελή, ενώ διείσδυση στους πιστούς εκτιμάται ότι είχε και η Έλ. Ράπτη, η οποία είχε αναπτύξει καλές σχέσεις με σωματεία, κατηχητικά κ.ά. Στην A’ Αθήνας ευνοημένος εμφανίζεται ο Πρ. Παυλόπουλος, που χειριζόταν τα εκκλησιαστικά θέματα, ενώ από το ΠΑΣΟΚ πρόσβαση στο εκκλησίασμα φέρεται ότι είχε ο Κων. Σκανδαλίδης, για τον οποίο αρκετοί πιστοί γνώριζαν ότι είναι γιος ιερέα και ψάλτης

«Αν το… κόμμα της Εκκλησίας κατέβαινε αυτόνομο στις εκλογές θα εξέλεγε
τουλάχιστον 30 βουλευτές!…», σχολίαζε την ώρα των προγραμματικών δηλώσεων
στη Βουλή πολιτικό στέλεχος με άμεση γνώση των εκκλησιαστικών ζητημάτων.

«Επιβράβευση». Στις ενορίες, κυρίως των μεγάλων αστικών κέντρων,
διακινήθηκαν προεκλογικά ανεπίσημες λίστες υποψηφίων που θα έπρεπε να
«επιβραβευτούν» για τον αγώνα τους υπέρ της Ορθοδοξίας. Στους καταλόγους των
«εκλεκτών» την πρώτη θέση κατείχαν υποψήφιοι οι οποίοι εμφανίζονταν ότι έχουν
«ανοικτή γραμμή» με την Αρχιεπισκοπή, ενώ οι λίστες συμπληρώνονταν και από
μητροπολίτες ή ιερείς που επιθυμούσαν να ενισχύσουν τοπικούς υποψηφίους.

«Υπάρχουν βουλευτές που οφείλουν την επιτυχία τους αποκλειστικά στις ψήφους
της Εκκλησίας. Χωρίς αυτές δεν θα είχαν καμία τύχη…», επισημαίνει
εκκλησιαστικός παράγοντας, τονίζοντας ωστόσο ότι πλέον δεν έχουν μεγάλες
πιθανότητες εκλογής όσοι υποψήφιοι βασίζονται αποκλειστικά στις ψήφους των
λεγόμενων παραθρησκευτικών οργανώσεων. «Οι παραθρησκευτικές οργανώσεις έχουν
γεράσει πια και δεν έχουν τα μέλη και τη δυναμική του παρελθόντος. Ο υποψήφιος
πρέπει να βασίζεται πλέον στην ψήφο του ναού, στους πιστούς που μπορεί να
επηρεάσει ο ιερέας…».

Οι «εκλεκτοί». Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό αναφέρεται το
αποτέλεσμα της σταυροδοσίας των υποψηφίων της N.Δ. στην A’ Θεσσαλονίκης. Ο
πρώην υπουργός Σωτ. Κούβελας έχασε τις «κομματικές» ψήφους και τα
παραθρησκευτικά σωματεία δεν αρκούσαν για την εκλογή του. Αντιθέτως, το όνομα
του Στ. Παπαθεμελή διακινήθηκε από ενορία σε ενορία, με αποτέλεσμα την άνετη
εκλογή του. Στην ίδια περιφέρεια, διείσδυση στους πιστούς εκτιμάται ότι είχε
και η Έλενα Ράπτη, η οποία από τη θέση της δημοτικής συμβούλου είχε αναπτύξει
καλές σχέσεις με σωματεία, κατηχητικά κ.ά.

Στην Αθήνα, η ανεπίσημη λίστα περιελάμβανε τον Κυρ. Μητσοτάκη (λόγω των
ιδιαίτερων σχέσεων του Κων. Μητσοτάκη με τον Αρχιεπίσκοπο) και τα ονόματα των
περισσοτέρων υποψηφίων που ανήκουν στον χώρο της «λαϊκής Δεξιάς» και είχαν
πρωτοστατήσει στον αντικυβερνητικό αγώνα για την αφαίρεση του θρησκεύματος από
τις ταυτότητες, όπως οι Βυρ. Πολύδωρας, Παν. Παπαγιωτόπουλος, Παν. Καμμένος,
Γερ. Γιακουμάτος, Απ. Ανδρεουλάκος, Κατερίνα Παπακώστα. Τη στήριξη
εκκλησιαστικών ψήφων εκτιμάται ότι είχε και η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, κυρίως λόγω
των ιδιαίτερων σχέσεών της με χριστιανικά σωματεία της Νέας Σμύρνης και του
Βύρωνα.

Στην A’ Αθήνας περισσότερο ευνοημένος εμφανίζεται ο Πρ. Παυλόπουλος, ο οποίος
χειριζόταν από την πλευρά της N.Δ. τα θέματα που αφορούν την Εκκλησία της
Ελλάδος, ενώ από τους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ μεγαλύτερη πρόσβαση στον χώρο του
εκκλησιάσματος φέρεται ότι είχε ο Κων. Σκανδαλίδης, για τον οποίο αρκετοί
πιστοί γνώρισαν ότι είναι γιος ιερέα και ψάλτης. Από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ
στη B’ Αθήνας, ιδιαίτερα θετική εικόνα εμφανίζονταν να έχουν στον χώρο της
Εκκλησίας και ο πρώην υπουργός Παιδείας Π. Ευθυμίου, ο οποίος είχε αναλάβει
την προσπάθεια εξομάλυνσης.

H κομματική «ταυτότητα» των εκκλησιαζομένων

«H Δεξιά του Κυρίου», στην οποία εμφανίστηκε να επενδύει ο Αρχιεπίσκοπος
Χριστόδουλος, προκύπτει και από τις δημοσκοπήσεις. Τα ποσοστά της N.Δ.
αυξάνονται όσο συχνότερα εκκλησιάζονται οι ερωτώμενοι στις δημοσκοπήσεις. Στην
πλέον πρόσφατη συνδρομητική έρευνα («Φόρουμ») της Μέτρον Ανάλυσις, που
πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2004, από τους πιστούς που δηλώνουν ότι
πηγαίνουν στην εκκλησία μία ή και περισσότερες φορές την εβδομάδα, μόνον το
16% τοποθετεί τον εαυτό του στον χώρο της Αριστεράς ή της Κεντροαριστεράς –
αντιθέτως το 45,3% δηλώνει ότι ανήκει στη Δεξιά ή την Κεντροδεξιά. Εικόνα
κομματικής διαφοροποίησης των πιστών προκύπτει ακόμη και σε σχέση με πρόσωπα
της Εκκλησίας. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ότι ενώ η δημοτικότητα του
Πατριάρχη Βαρθολομαίου κινείται οριζόντια μεταξύ των πιστών, ανεξάρτητα από
τις κομματικές προτιμήσεις τους, η δημοτικότητα του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου
αυξάνεται όσο δεξιότερα κινείται το εκκλησίασμα.