…και η ιερή συμμαχία της N.Δ.

Ανήσυχος για τα εξωτερικά θέματα είναι ο Κώστας Καραμανλής. Το Κυπριακό
αποτελεί πονοκέφαλο για τη νέα διακυβέρνηση. Αντιθέτως, στα εσωτερικά θέματα
αρχίζει σιγά σιγά να αποσαφηνίζεται η πολιτική στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου.
H στρατηγική αυτή έχει βραχυπρόθεσμα, αλλά και μεσοπρόθεσμα χαρακτηριστικά.

Κατά μία εκδοχή, ο Μακαριώτατος επισήμανε στον Καραμανλή ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικός αυτή την τετραετία. Αισθάνεται, άλλωστε, ότι η ενάρετη νέα κυβέρνηση περιφρουρεί από μόνη της τις νέες αξίες, ως εκ τούτου δεν είναι απαραίτητες οι πολυσυζητημένες δημόσιες τοποθετήσεις του για τρέχοντα θέματα

H προσωπική – αλλά και πολιτική – συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο
έχει κεντρική σημασία στη στρατηγική αυτή. Ο νέος Πρωθυπουργός άνοιξε διάπλατα
τις πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου στον Μακαριώτατο, δεκαπέντε μόλις ημέρες μετά
την ανάληψη της εξουσίας.

Το τεστ των ευρωεκλογών. Πώς ερμηνεύεται αυτή η κίνηση; H N.Δ. αποδίδει
μεγάλη σημασία στην ενθυλάκωση της λεγόμενης «χριστιανικής ψήφου». Οι
ευρωεκλογές είναι ένα πρώτο τεστ για τη νέα κυβέρνηση. Είναι, επίσης, εκλογές
χαλαρής ψήφου. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλει να δει να επαναλαμβάνεται το
φαινόμενο των δημοτικών εκλογών του 2002, όταν το ΛΑ.ΟΣ. τράβηξε ψήφους από τη
N.Δ. H 7η Μαρτίου έδειξε ότι το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη διατηρεί τη
δυναμική του. H στρατηγική Καραμανλή σπεύδει, λοιπόν, να προλάβει τις όποιες
πολιτικές εξελίξεις εκ δεξιών της N.Δ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι από τις δημοτικές του 2002 δεν έμαθαν πολλά μόνο στα
ηγετικά κλιμάκια της N.Δ. – είναι χαρακτηριστική η ευμενής για την Εκκλησία
δημόσια τοποθέτηση Σουφλιά περί ταυτοτήτων – αλλά και στην Αρχιεπισκοπή. Στην
περίπτωση Τζαννετάκου, ο Μακαριώτατος, έχοντας ήδη μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ λόγω
ταυτοτήτων, ευρέθη να αντιπολιτεύεται και τη N.Δ. Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν να
παγώσουν οι σχέσεις με τον Καραμανλή και να βρεθεί για κάποιους μήνες ο
Αρχιεπίσκοπος σε ένα είδος πολιτικής Σιβηρίας, απομονωμένος από αμφότερες τις
ηγεσίες. Είναι κάτι που η Αγία Φιλοθέη δεν θα ήθελε να δει να επαναλαμβάνεται.

Το «μήνυμα» με Τζούμα. Οι σχέσεις Καραμανλή – Χριστόδουλου είχαν
αποκατασταθεί αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές, γεγονός που επισφραγίσθηκε
με ιδιωτικά δείπνα και αρχιεπισκοπικά ανέκδοτα. Ωστόσο, η Ρηγίλλης, παρά τις
πιέσεις, άφησε έξω από τη λίστα της B’ Αθηνών τον επικοινωνιολόγο και σύμβουλο
του Αρχιεπισκόπου, Σωτήρη Τζούμα. Παρά τα θρυλούμενα περί βέτο του Μητροπολίτη
Πειραιώς Καλλινίκου, το αμάρτημα του Τζούμα ήταν πολιτικό. Ο επικοινωνιολόγος
είχε πρωτοστατήσει στις δημόσιες επιθέσεις κατά του Τζαννετάκου στις δημοτικές
του 2002. H Ρηγίλλης δεν του το συγχώρησε, αλλά διά του αποκλεισμού του ήθελε
να περάσει και ένα μήνυμα στον Αρχιεπίσκοπο.

Το μήνυμα ελήφθη. H Αρχιεπισκοπή άφηνε να εννοηθεί ότι δεν θα τεθεί θέμα
ταυτοτήτων στη νέα διακυβέρνηση – και πράγματι δεν ετέθη. H δήλωση Ρουσόπουλου
στο μπρίφινγκ ικανοποίησε την Εκκλησία. Ο Χριστόδουλος έχει πιο ουσιαστικά
θέματα να τον απασχολούν – εκκλησιαστική εκπαίδευση, αξιοποίηση περιουσίας της
Εκκλησίας – αλλά συγχρόνως φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι το μείζον είναι να
εμφανίζεται ως συνδιαχειριστής και συνδιαμορφωτής πολιτικής στα θέματα που τον
αφορούν και τον ενδιαφέρουν.

Αν και δεν υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων του Καραμανλή και
της Αρχιεπισκοπής, φαίνεται να υφίσταται η συναντίληψη ότι μια καλή σχέση
είναι κάτι που, στην παρούσα φάση, συμφέρει και τους δύο.

Δίκτυο υποστήριξης. H ιερά συμμαχία με την Εκκλησία επιτρέπει στη N.Δ.
να περιορίσει το ΛΑ.ΟΣ. στη γωνία του. Συγχρόνως, δίνει τη δυνατότητα στον
Καραμανλή να αρχίσει να οικοδομεί ένα ευρύτερο σύστημα εξουσίας, κατ’
αναλογίαν του «συστήματος ΠΑΣΟΚ» το οποίο στηλίτευε στην προεκλογική περίοδο.
Το 1996-2000 ο Σημίτης αξιοποίησε πολιτικά τη στήριξη που είχε από τον –
παραδοσιακά συντηρητικό – κόσμο της αγοράς και των επιχειρήσεων λόγω της
οικονομικής πολιτικής του. Με τον ίδιο τρόπο, ο Καραμανλής του 2004 επιχειρεί
να αξιοποιήσει την ευρεία κοινωνική απήχηση της Εκκλησίας ως δίκτυο
υποστήριξης της κυβέρνησής του. Φυσικά, αυτές οι συγκλίσεις δεν είναι εύκολες.
H κυβέρνηση θα δυσκολευθεί στο θέμα της σύγκρουσης Αρχιεπισκοπής – Φαναρίου.
Ωστόσο, ως τακτική επιλογή, ο προσεταιρισμός του Χριστόδουλου είναι
κατανοήσιμος.

H στρατηγική αυτή πλαισιώθηκε και με την πολιτική επιλογή να βρεθούν θέσεις
στο κυβερνητικό σχήμα – σε επίπεδο υφυπουργών – για πρόσωπα όπως ο Απόστολος
Ανδρεουλάκος ή ο Γεράσιμος Γιακουμάτος. Αμφότεροι είναι «σκληροί δεξιοί». Στην
πραγματικότητα, ο Καραμανλής έφτιαξε μια πρώτη κυβέρνηση, αν όχι στα μέτρα των
οπαδών του ΛΑ.ΟΣ., πάντως σίγουρα όχι αρνητική στα μάτια τους.