Σκεπτικισμός για τη λύση

Υπό την πίεση της διεθνούς κοινότητας για την άμεση επίτευξη συμφωνίας,
αρχίζουν σήμερα στη Λουκέρνη της Ελβετίας οι διευρυμένες συνομιλίες για το
Κυπριακό. Στόχος Αθήνας και Λευκωσίας είναι η λύση να είναι τουλάχιστον
λειτουργική και να συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ
και αρκετό καιρό Έλληνες και Ελληνοκύπριοι ιθύνοντες δεν μιλούν πλέον για
«δίκαια» λύση, αλλά περιορίζονται στην έκφραση της ελπίδας να είναι αυτή
«βιώσιμη και λειτουργική».

Ο κ. Ερντογάν, ο οποίος εξελίσσεται σε πρωταγωνιστική φυσιογνωμία στο
Κυπριακό, αναμένεται να προτείνει ως δέλεαρ την επιστροφή προς τους
Ελληνοκυπρίους περισσότερου εδάφους. Ακόμη και σε αυτό όμως, σημασία δεν έχει
απλά το ποσοστό αλλά ο γεωγραφικός διακανονισμός, αφού το ζητούμενο είναι ο
αριθμός των προσφύγων που θα μπορέσουν να επιστρέψουν στις περιοχές τους.
Ταυτόχρονα, ο Τούρκος πρωθυπουργός απαιτεί μόνιμη παραμονή τουρκικών δυνάμεων,
αλλά και να αποτελέσει η λύση μέρος του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου, έτσι
ώστε να μην επιδέχεται αλλαγές και να μη δύναται να προσβληθεί στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο. Αυτό είναι κάτι που δεν πρόκειται να δεχθεί η ελληνική πλευρά,
αλλά ούτε οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, παρά τις έντονες προσπάθειες που
καταβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση η Βρετανία.

Οι κινήσεις αυτές γεννούν έναν εύλογο σκεπτικισμό στην ελληνοκυπριακή πλευρά.
Έτσι την ώρα που οι κ.κ. Ανάν και Ντε Σότο εγκαινιάζουν την τελική φάση των
διαπραγματεύσεων και ετοιμάζονται να συντάξουν την οριστική μορφή της λύσης
που θα προτείνουν, διπλωματικές πηγές λένε με νόημα πως ένα μόρφωμα κράτους,
άδικο στις πρόνοιές του, παράλογο στη νομή της εξουσίας και δυσλειτουργικό,
δεν ωφελεί κανέναν, δεν θα είναι βιώσιμο, και, τελικά, δεν θα γίνει δεκτό.