H γυναίκα στο βάθρο

![]() |
Ξεπέρασε τις προκαταλήψεις, έγινε καλλιτέχνιδα και απέκτησε οικογένεια.
Τώρα θα πάρει μια ιδιαίτερα τιμητική θέση δίπλα στη στήλη του Νέλσονα. Θα
είναι η γυναίκα που το άγαλμά της θα τοποθετηθεί στο κενό βάθρο της Πλατείας
Τραφάλγκαρ.
![]() |
|
H καταξίωση. Το άγαλμα της ανάπηρης Άλισον Λάπερ, η οποία εδώ εικονίζεται με |
Σε μία από τις σπάνιες ευκαιρίες που είχε η Άλισον Λάπερ να βρεθεί μπροστά σε
κοινό όταν ήταν κοριτσάκι, η αντίδραση των Βρετανών ήταν να της γυρίσουν την
πλάτη και να απομακρύνουν τα παιδιά τους από εκεί όπου ήταν καθισμένη μαζί με
τους φίλους της. Χθες, περίπου 35 αργότερα, η Άλισον Λάπερ αναλογιζόταν ότι
ένα άγαλμα που θα έχει τη μορφή της θα εκτίθεται σε λίγο στη θέα εκατομμυρίων
Βρετανών, σε έναν από τους πιο γνωστούς δημόσιους χώρους του κόσμου.
H απόφαση
Ύστερα από μήνες συσκέψεων, ανακοινώθηκε τη Δευτέρα ότι ένα λευκό μαρμάρινο
άγαλμα της ανάπηρης καλλιτέχνιδας που την παριστάνει οκτώ μηνών έγκυο θα είναι
ένα από τα δύο που θα τοποθετηθούν στο κενό βάθρο της Πλατείας Τραφάλγκαρ, στο
Λονδίνο, για διάστημα 18 μηνών.
H απόφαση να τοποθετηθεί την άνοιξη το άγαλμά της, που είναι έργο του γλύπτη
Μαρκ Κουίν, δίπλα στη στήλη του ναυάρχου Νέλσονα, είναι ο τελευταίος θρίαμβος
στη ζωή μιας γυναίκας που σε ηλικία μόλις έξι εβδομάδων την είχαν πάρει από τη
μητέρα της και όλοι περίμεναν πως δεν θα ζούσε παραπάνω. Το πολύ πολύ, είχαν
πει οι γιατροί, να γινόταν «φυτό», πάνω σε αναπηρική καρέκλα. Όμως, στην
πραγματικότητα, η συγγενής διαμαρτία, εξαιτίας της οποίας η Άλισον Λάπερ
γεννήθηκε με κοντά πόδια και χωρίς χέρια, δεν την εμπόδισε σε τίποτα να
αναπτύξει την ενεργητικότητα και την αποφασιστικότητα που χρειάστηκε για να
υποχρεώσει μιαν απρόθυμη κοινωνία να την αποδεχτεί, πρώτα ως μαχόμενη
καλλιτέχνιδα και ύστερα ως ανύπανδρη μητέρα ενός ζωηρού τρίχρονου παιδιού.
«Όταν έμαθα τα νέα, είπα, ναι, τώρα το σώμα μου θα βρίσκεται ανάμεσα στους
ήρωες της Πλατείας Τραφάλγκαρ και είναι αυτό ένα υπέροχο βήμα για να πει
κανείς στον κόσμο, κοιτάξτε, εδώ είμαι, αυτή είμαι», δήλωσε η Άλισον Λάπερ.
Ο γλύπτης Μαρκ Κουίν λέει ότι όλα τα επιτεύγματά της – από την άρνησή της να
αποδεχτεί το «πεπρωμένο» της μέχρι την απόφασή της να εργαστεί σε ιδρύματα για
αναπήρους, να αποφοιτήσει με άριστα από τη Σχολή Καλών Τεχνών του
Πανεπιστημίου του Μπράιτον και να αποτινάξει τις προκαταλήψεις για τη
μητρότητά της – την καθιστούν άξια να απαθανατιστεί πάνω στο μάρμαρο.
LINK:
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρούσσος Βρανάς














