Δρόμοι

Στην Ινδία…

… κάπου στον έβδομο αιώνα, εμφανίστηκε ένα νέο επιτραπέζιο παιχνίδι. Τα
πιόνια του ήταν ελέφαντες, άρματα, πεζικό, ιππικό, βασιλιάδες. Ονομαζόταν
«τσατουράνγκα» και ήταν ο πρόγονος του σύγχρονου σκακιού – ένα πολεμικό
παιχνίδι. Πάντα, το σκάκι χρησίμευε για συγκρίσεις και συμπεράσματα σχετικά με
τις τακτικές και τις στρατηγικές στο πεδίο της μάχης. Σουηδοί και Αυστραλοί
ερευνητές σε θέματα άμυνας εξετάζουν πάλι το παιχνίδι, σε μια προσπάθεια να
κατανοήσουν καλύτερα πώς κατακτώνται οι στρατιωτικές επιτυχίες. Αυτό το
αναίμακτο και χωρίς καμιά τεχνολογία παιχνίδι μπορεί εκ πρώτης όψεως να
φαίνεται άσχετο με τη σύγχρονη πολεμική τέχνη. Όμως, οι ειδικοί λένε πως
περιλαμβάνει τη δύναμη της βούλησης, καθώς και ορισμένα βασικά στοιχεία του
πολέμου: το πλήγμα, την προώθηση, την προστασία.

Στην Κίνα…

… το επιτραπέζιο παιχνίδι Γκο, ένα παιχνίδι εδαφικού ελέγχου και
περικύκλωσης, ήταν συνδεδεμένο πάντα με τον πόλεμο. Οι πρώτες στρατιωτικές
αναφορές σε σχέση με το Γκο χρονολογούνται στη δυναστεία Ντονγκ Χαν, το 25
μ.X. Το περιγράφουν ως ένα πολεμικό παιχνίδι. Σύγχρονοι ερευνητές πιστεύουν
ότι οι Κινέζοι το χρησιμοποιούσαν για να καταστρώνουν τις στρατιωτικές
στρατηγικές τους. Ο Μάο φαίνεται πως παρότρυνε τους στρατηγούς του να το
μελετούν και ακόμη και σήμερα, λέει ο Τζέισον Σολτς, επικεφαλής της ομάδας
ερευνητών από την Αυστραλία, οι Κινέζοι στρατιωτικοί πρέπει να διακρίνονται
στο Γκο για να πάρουν βαθμό.

Στην Περσία…

… το παιχνίδι «σατράνι» πιστεύεται πως προήλθε από το ινδικό «τσατουράνγκα».
Οι Πέρσες ευγενείς μάθαιναν να παίζουν «σατράνι» στο πλαίσιο της στρατιωτικής
τους εκπαίδευσης. Λένε πως η δυνατότητα του πιονιού να προωθείται στην πρώτη
του κίνηση δύο «βήματα» μπροστά ήταν περσική ιδέα. Έτσι προσαρμόστηκε το
παιχνίδι στην πραγματική πολεμική τακτική, όπου οι λογχοφόροι στρατιώτες
προωθούνταν μπροστά από τον υπόλοιπο επιτιθέμενο στρατό.

Στο Ιράκ…

… ο πόλεμος του προέδρου Μπους συνέπεσε με τα πρώτα συμπεράσματα στα οποία
είχαν καταλήξει οι δύο ομάδες ερευνητών από τη Σουηδία και την Αυστραλία.
«Παρακολουθούσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον τον διάλογο ανάμεσα στον στρατηγό
Φρανκς, που ζητούσε περισσότερο στρατιωτικό υλικό, και τον Ντόναλντ Ράμσφελντ,
που προτιμούσε ευέλικτες και ελαφριές μονάδες», λέει ο Σολτς στην εφημερίδα
«Γκάρντιαν». Με βάση μερικά σκακιστικά αποτελέσματα, που δείχνουν τα
πλεονεκτήματα μιας γρήγορης και αποφασιστικής επιθετικής στρατηγικής, ο Σολτς
λέει πως τείνει να συμφωνήσει με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας. «Στο τέλος
υπήρξε ένας συμβιβασμός», εξηγεί. «Όμως, ένας κάπως γρήγορος ρυθμός έφερε
τελικά μια πολύ αποφασιστική και ταχεία προώθηση στο Ιράκ». Πάντως, να
προσπαθεί κανείς να νικήσει σε μια μάχη το συντομότερο δυνατόν δεν είναι πάντα
η καλύτερη στρατηγική. «Μπορείς να κερδίσεις γρήγορα μια μάχη, αλλά είναι
δύσκολο να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του ηττημένου. Εξακολουθούμε να έχουμε
μεγάλα προβλήματα στο Ιράκ».