γιατί… λέμε «Tρώει τα νύχια του για καβγά»;

Ένα από τα πιο αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων, και αργότερα των Βυζαντινών,
ήταν η ελεύθερη πάλη. Οι περισσότεροι από τους παλαιστές ήταν σκλάβοι που
έβγαιναν στον στίβο με την ελπίδα να βγουν νικητές, ώστε να αποκτήσουν την
ελευθερία τους. Επειδή ήταν νόμος απαράβατος: οι παλαιστές που νικούσαν τρεις
φορές κατά σειρά, να ελευθερώνονται την ίδια στιγμή. Στην ελεύθερη πάλη
επιτρέπονταν τα πάντα: γροθιές, κλωτσιές, ακόμη και το πνίξιμο. Το μόνο που
απαγορευόταν, ήταν οι γρατσουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό
του δίχως να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια του, πράγμα αρκετά
δύσκολο. Κι αυτό, γιατί τα νύχια των σκλάβων που έμεναν συνεχώς μέσα στα
κάτεργα, ήταν τεράστια και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν. Γι’
αυτόν τον λόγο – όπως γράφει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας και δημοσιογράφος
Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις
Σμυρνιω-τάκης) – λίγο πριν βγουν στον στίβο, άρχιζαν να κόβουν τα νύχια τους
όπως μπορού-σαν, με τα δόντια τους. Απ’ αυτό το γεγονός βγήκε και η φράση:
«Τρώει τα νύχια του για καβγά».