ΣE ΠPΩTO ENIKO Ποιος θα ελέγχει γιατί δεν κλείνει η λακκούβα

Νομίζω πως είμαι πολύ τυχερή που ζω αυτή την ωραία ατμόσφαιρα. Κάτι μου θύμιζε
όμως, κάτι μου θύμιζε. A ναι! Μου θύμισε τις ανθοδέσμες Παπουτσή στην Ντόρα.
Όχι βεβαίως γιατί δεν ήταν μια κομψή πράξη. Αλλά μετά τα μπουκέτα ακολούθησαν
«χαμηλοί τόνοι», savoir faire, λουλούδια κι αγάπες και πού και πού μια αθόρυβη
ανακοίνωση. Άντε τώρα να βρεις γιατί δεν κλείνουν οι λακκούβες στους δρόμους.

Από τότε, έπρεπε να το είχα καταλάβει και όχι να κοιτάζω σαν χάνος – και να
τσιμπιέμαι μ’ αυτό που βλέπω στην οθόνη. «Ό,τι θέλετε από εμένα» ο ένας.
«Πάντα στο πλάι σας» η άλλη. «Μην ανησυχείτε θα είμαστε δίπλα σας» ο τρίτος.
Έλεος.

«Δηλαδή εσύ τι θες;» ρωτούσε ο Θανάσης που ζει στην Αμερική. «Να βρίζονται;
Δεν χαίρεστε που τα βρήκαν;». Ίσως να έχει δίκιο ο Θανάσης. Άλλωστε το νέο
μοντέλο ατομικής άσκησης αντιπολίτευσης μπορεί να μην είναι τόσο κακό. Οι
καλές προσωπικές σχέσεις δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν. Άσε που μερικές φορές
«βολεύουν» κιόλας…

Θα έχει ένα προβληματάκι ο Σουφλιάς; Ένα τηλεφώνημα στη Βάσω. Κάπου θα
κολλήσει ο Παυλόπουλος; Ο Κώστας δίπλα του.

Πάει να βγει στραβά το δημοψήφισμα στην Κύπρο. E, ένα τηλέφωνο στον Πάουελ,
μια κουβέντα στον Ντε Σότο κι ένα σημείωμα στον Τάσσο μπορεί να τα κάνει ο
Γιώργος. Καθόλου άσχημα.

Όλα θα βαίνουν ρολόι κι έτσι μπορεί να… γλιτώσουμε και τις επόμενες εκλογές.
Ο ιδανικός «πολιτικός πολιτισμός».

Υπάρχει βεβαίως μια μικρούλα, τοσοδούλα λεπτομέρεια: Και ποιος θα ελέγχει
γιατί δεν κλείνει η λακκούβα; E, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.