ANAΛΩΣIMA Πατέρας και γιος

Τη δεκαετία του ’60 υπήρχαν τρεις ηγέτες, ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου και ο
Ηλιού. Ο Καραμανλής ήταν νεώτερος και πρόλαβε να αντιπαρατεθεί και στον
επόμενο Παπανδρέου, ο ανιψιός του αντιπαρατέθηκε στον γιο του δεύτερου
Παπανδρέου, αλλά ο γιος του Ηλιού προτιμούσε να μελετά το γιατί και το πώς
όλων αυτών των αντιπαραθέσεων, καθώς και των προηγουμένων. Ήταν δύσκολο για τη
γενιά του να καταλάβει τους γονείς της. Πόσα πράγματα δεν λέγονταν… Γιατί
είχε γίνει ο Εμφύλιος στην Ελλάδα, όταν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες
αποφεύχθηκε; H έρευνα έπρεπε να προχωρήσει βαθύτερα, να φθάσει στη γέννηση του
νέου ελληνικού κράτους. Ο Φίλιππος Ηλιού δεν έμοιαζε καθόλου εξωτερικά στον
πατέρα του, εκείνο τον γλυκό άνθρωπο, τον ηγέτη της ΕΔΑ, που προσπαθούσε να
κρατήσει αξιοπρεπή και βιώσιμη την Αριστερά, όταν μετά την ήττα της στον
Εμφύλιο διωκόταν από όλες τις πλευρές. Ο γιος ακολούθησε εντελώς άλλο δρόμο
από τον πατέρα, δεν ασχολήθηκε με την πολιτική ενεργά, μόνο μέσα από τις
ιστορικές μελέτες. Αλλά μήπως ήταν πολύ βαθύτερη η σχέση τους; Ίσως η μελέτη
της Ιστορίας είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για να καταλάβεις τις
περιπέτειες των γονιών σου. Θέλουμε να καταλαβαίνουμε τους γονείς μας. Και
ήταν τόσο δυσανάγνωστη γενιά. Βασανιστικά ερωτήματα ζητούσαν απάντηση και δεν
βοηθούσαν ούτε οι ίδιοι να τους πλησιάσουμε, να φανταστούμε κάποτε τη θέση,
τις επιλογές τους. Υπήρχε μεγάλη ανάγκη. Χάρις στη δουλειά του Φίλιππου Ηλιού
και μερικών ακόμα ανθρώπων, η ιστορία της γενιάς εκείνης έχει βγει από την
παρεξήγηση, τη σιωπή, τη συκοφαντία και την προπαγάνδα που την έπνιγαν.
Μπορούμε να καταλάβουμε, ίσως, αν θελήσουμε.