Θέλει και το έγκλημα την… τεχνολογία του

Χρήση ακτίνας λέιζερ για τον προσδιορισμό τής πορείας τού βλήματος στα ιατροδικαστικά εργαστήρια του FBI (που έχουν εμπνεύσει και την τηλεοπτική σειρά «CSI»)

Δεκατέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία του Κέννεντυ, οι αρχές αποφάσισαν να
χρησιμοποιήσουν τα νέα τεχνολογικά όπλα της ιατροδικαστικής επιστήμης για να
συμπεράνουν αν υπήρξε ένας ή περισσότεροι δράστες. Υπέβαλαν τα θραύσματα των
βλημάτων σε ένα νέο τεστ. Βομβάρδισαν τα βλήματα με νετρόνια ώστε να τα
καταστήσουν ραδιενεργά και να τα αναγκάσουν στην εκπομπή ακτίνων γάμα. H
μέτρηση των τελευταίων οδήγησε στο σχετικά ασφαλές συμπέρασμα ότι όλα τα
βλήματα προέρχονταν από το ίδιο όπλο.

Όταν ο Βρετανός μεγαλοεκδότης Ρόμπερτ Μάξουελ βρέθηκε πνιγμένος ανοιχτά των
Καναρίων Νήσων, η Ιατροδικαστική βοήθησε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι δεν ήταν
ήδη νεκρός όταν έπεσε στο νερό από το κρουαζιερόπλοιο στο οποίο επέβαινε. Το
αποκάλυψαν διάτομα, μικροσκοπικά φύκια δηλαδή, που μπαίνουν στον πνεύμονα μαζί
με το νερό. Βέβαια κανείς δεν μπορούσε να δώσει την περαιτέρω πληροφορία αν ο
Μάξουελ έπεσε μόνος του στο νερό ή τον έριξαν. Όπως γράφει ο ερευνητής
Ντέιβιντ Όουεν στο βιβλίο «Εργαστήριο εγκληματολογίας», που κυκλοφορεί και στα
ελληνικά από τις Εκδόσεις Κοχλίας, ένα από τα προβλήματα της υπόθεσης Κέννεντυ
είναι ότι το FBI δεν επέτρεψε, για λόγους ασφαλείας, στον ειδικό φωτογράφο να
φωτογραφίσει τον νεκρό και οι φωτογραφίες που τραβήχθηκαν δεν είναι επαρκείς
να οδηγήσουν σε συμπεράσματα με βάση νεώτερα πορίσματα της επιστήμης.

H Ιατροδικαστική, γράφει ο Όουεν, έχει σημειώσει τεράστιες προόδους. Από το
σύνθετο μικροσκόπιο που εφηύρε το 1590 ο Ζαχαρίας Γιάνσεν (το οποίο οδήγησε σε
μια πρώτη έρευνα των δακτυλικών αποτυπωμάτων) έχουν διανυθεί μεγάλες
αποστάσεις. Σήμερα, για παράδειγμα, μπορεί να υπολογιστεί ο ακριβής χρόνος
θανάτου από μύγες που γεννούν αυγά στη νωπή σάρκα. Τα αυγά τους εκκολάπτονται
από 8 έως 14 ώρες αργότερα, ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος χώρου.
Οι προνύμφες περνούν από διάφορα στάδια ώσπου να μεταμορφωθούν σε νύμφες και
ενήλικες μύγες. Αυτά όλα τα εξετάζει η Ιατροδικαστική Εντομολογία.

Στην περίπτωση της επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους, για να εξακριβωθεί η
ταυτότητα των θυμάτων χρειάστηκε να συνεργαστούν πέντε κλάδοι: η Δικαστική
Παθολογία, η Δικαστική Οδοντολογία, η Δικαστική Ανθρωπολογία, η Σήμανση και η
Εργαστηριακή Ιατροδικαστική. Τα οδοντοϊατρικά εργαστήρια έδιναν την τελική
απάντηση επειδή τα δόντια δεν μπορούν να καταστραφούν από φωτιές, πλημμύρες ή
και εκρηκτικές ύλες.

Οι Δίδυμοι Πύργοι

Ήδη όμως το 1997, η Ιατροδικαστική βοήθησε να εξιχνιαστεί μία άλλη μεγάλη
επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, που είναι λιγότερο γνωστή. Στις 23 Φεβρουαρίου
1993 ένα κίτρινο φορτηγό στάθμευσε στο υπόγειο γκαράζ του βόρειου πύργου του
Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Περιείχε μια ογκώδη βόμβα που σκότωσε έξι και
τραυμάτισε χίλιους, δημιουργώντας ζημιές 500 εκατ. δολαρίων. Με τη βοήθεια
μιας αδέξιας ενέργειας των τρομοκρατών (τηλεφώνησαν στο γραφείο που τους
ενοικίασε το φορτηγό) οι αρχές ταυτοποίησαν δακτυλικά αποτυπώματα σε χημικά
κατασκευής της βόμβας. Συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν έξι άτομα αραβικής
καταγωγής που σκοπό είχαν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, να τιμωρήσουν τις ΗΠΑ
για την πολιτική τους στο Μεσανατολικό. Με τη βόμβα ήλπιζαν στην καταστροφή
του ενός πύργου με τρόπο ώστε να πέσει πάνω στον άλλο.

Με σύγχρονες μεθόδους ανακαλύφθηκε και η πλαστότητα κειμένων που
παρουσιάστηκαν, το 1981, ως ημερολόγια του Χίτλερ. Ήταν 27 τόμοι χειρόγραφου
κειμένου για τους οποίους ο γερμανικός εκδοτικός οίκος Γκρίνερ και Γιαρ
πλήρωσε δύο εκατομμύρια δολάρια! Υποτίθεται πως τα κείμενα βγήκαν λαθραία από
το Βερολίνο τις τελευταίες ημέρες του B’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά το αεροπλάνο
που τους μετέφερε συνετρίβη στη (μετέπειτα) Ανατολική Γερμανία. H αντιγραφή
του γραφικού χαρακτήρα ήταν άψογη. Ωστόσο, η πλαστότητα εξακριβώθηκε από το
χαρτί και το μελάνι!

Στο βιβλίο παρατίθεται πλήθος υποθέσεων που αποδεικνύουν ότι όλα τα ανάλογα
σενάρια του κινηματογράφου και των αστυνομικών μυθιστορημάτων, από τον
παγοκόφτη που χρησιμοποιείται ως μαχαίρι (ιδέ «Βασικό ένστικτο») μέχρι τη
σταδιακή δηλητηρίαση στο καθημερινό τσάι του θύματος, είναι εμπνευσμένα από
τη… ζωή.

Προσοχή στα μηχανήματα ανάληψης μετρητών

Το τι μπορεί να καταφέρει η σύγχρονη τεχνολογία ξεπερνάει κάθε οργουελική
φαντασία. H ταυτοποίηση δεν γίνεται πια μόνο με τα δακτυλικά αποτυπώματα, αλλά
και με φωνητικά αποτυπώματα, σάρωση αμφιβληστροειδούς και ανάλυση του ιδρώτα.
Ήδη, λέει ο Ντέιβιντ Όουεν, δοκιμάζονται μηχανήματα ανάληψης μετρητών που
σαρώνουν με δέσμη λέιζερ τον αμφιβληστροειδή του πελάτη, ελέγχοντας όποιον
κάνει ανάληψη.

Τα φωνητικά αποτυπώματα πάλι γίνονται με καταγραφή δυόμισι δευτερολέπτων
ομιλίας σε μαγνητοταινία, η οποία ανιχνεύεται ηλεκτρονικά για τον καθορισμό
των συχνοτήτων που περιέχει. Τα αποτελέσματα εμφανίζονται σε οθόνη υπολογιστή.
Πειράματα της Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών τη δεκαετία του ’90 έδειξαν
ότι το νέο σύστημα είναι κατά 99% αξιόπιστο, ακόμη και απέναντι σε
επαγγελματίες μίμους. Ο συγγραφέας-ερευνητής θεωρεί ότι δεν είμαστε μακριά από
την εποχή που ακόμη και η μυρωδιά του ανθρώπινου σώματος θα αρκεί για την
εξακρίβωση της ταυτότητας!

INFO

Ντέιβιντ Όουεν, «Εργαστήριο εγκληματολογίας», Εκδόσεις Κοχλίας, μτφ. Δήμος
Αυγερινός, σελ. 128, τιμή: 14,90 ευρώ.