Όργια με κοκαΐνη

Ο δημοσιογράφος των «Νιου Γιορκ Τάιμς», του οποίου τα ψεύτικα ρεπορτάζ
προκάλεσαν την απομάκρυνση των δύο κορυφαίων διευθυντικών στελεχών της
εφημερίδας, τώρα ισχυρίζεται ότι το κλίμα που επικρατούσε στους «Νιου Γιορκ
Τάιμς» ευνοούσε την έναντι ανταλλαγμάτων δημοσιογραφία και την χρήση κοκαΐνης,
που ωθούσε πολλούς δημοσιογράφους στην αυτοκτονία.

H είσοδος του κτιρίου των «Νιου Γιορκ Τάιμς» στον Δυτικό 43ο δρόμο της Νέας Υόρκης. H εφημερίδα όρισε διευθυντή της τον Μπιλ Κέλερ, έναν μήνα αφότου οι διευθυντές της παραιτήθηκαν έπειτα από την αποκάλυψη ενός σκανδάλου λογοκλοπής

Ο νεαρός Αφροαμερικανός Τζέισον Μπλερ άρχισε να εργάζεται στους «Νιου Γιορκ
Τάιμς» το 1999, σε ηλικία 23 ετών. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2003 είχε γράψει
περισσότερα από 600 άρθρα και είχε ανέβει στην εκτίμηση των αρχισυντακτών του
και στην ιεραρχία της εφημερίδας. Τότε ξέσπασε το σκάνδαλο. Αποκαλύφθηκε ότι
σχεδόν όλα του τα άρθρα βασίζονταν σε ψεύτικα στοιχεία ή σε ρεπορτάζ άλλων
δημοσιογράφων, τα οποία, φυσικά, ο ίδιος δεν μνημόνευε στα άρθρα του. Ο Μπλερ
απολύθηκε κακήν κακώς, η εφημερίδα έκανε την αυτοκριτική της και το σκάνδαλο
που επακολούθησε οδήγησε στην απομάκρυνση του διευθυντή των «Νιου Γιορκ Τάιμς»
Χάουελ Ρέινς και του διευθυντή σύνταξη της εφημερίδας Τζέραλντ Μπόιντ.

Το βιβλίο

Σήμερα, μερικούς μήνες αργότερα, ο Μπλερ ξαναχτυπά, αυτήν τη φορά με τη δική
του εκδοχή για τα πράγματα. «Πυρπολώντας το σπίτι του αφέντη μου» («Burning
Down My Masters House») τιτλοφορείται το βιβλίο του που κυκλοφόρησε το Σάββατο
στις ΗΠΑ. Στο βιβλίο αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για το σκάνδαλο των
κατασκευασμένων άρθρων και ρεπορτάζ, περιγράφοντας τον εαυτό του ως
μανιοκαταθλιπτικό που έσπασε κάτω από αφόρητη πίεση, αλλά αποδίδει την ηθική
ευθύνη στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Στο εργασιακό περιβάλλον μου όπου
επικρατούσε η αρχή ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, είχα συνηθίσει να λέω
ψέματα», γράφει.

Ο πρώην δημοσιογράφος σημειώνει στο βιβλίο του, ότι συχνά έκανε «πάρτι
κοκαΐνης» με δημοσιογράφους από τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», και παραθέτει πολλά
περιστατικά αυτοκτονιών συναδέλφων του. Αναφέρει ακόμα, ότι πολλοί άνθρωποι –
ειδικά εκείνοι που εργάζονταν στις δημόσιες σχέσεις – κατάφερναν να μπούνε τα
ονόματά τους σε άρθρα στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» επειδή έδιναν ανταλλάγματα
στους δημοσιογράφους.

Δωρεάν γεύματα

«Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων, προκειμένου να μπουν τα ονόματά τους στην
εφημερίδα, έδιναν στους δημοσιογράφους της εισιτήρια στο θέατρο, δωρεάν
γεύματα σε ακριβά εστιατόρια, δωρεάν ποτά σε κέντρα που ήταν της μόδας και
ακόμα και σεξουαλικά ανταλλάγματα…», σημειώνει ο Μπλερ. Και προσθέτει: «Το
ευάλωτο σημείο των δημοσιογράφων στους “Νιου Γιορκ Τάιμς” ήταν το σεξ, ίσως
επειδή κάποτε όλοι τους ήταν σπασίκλες στο σχολείο…».

Οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» προτιμούν να αγνοήσουν τις κατηγορίες που εξαπολύει
εναντίον τους ο Μπλερ. Πάντως σε ένα εσωτερικό σημείωμα που ο νέος διευθυντής
της εφημερίδας Μπιλ Κέλερ έστειλε σε όλους τους δημοσιογράφους που εργάζονται
στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» σημειώνει ότι το βιβλίο «δεν είναι άξιο ιδιαίτερης
προσοχής». Τονίζει μάλιστα: «Ο συγγραφέας του είναι ένας γνωστός ψεύτης…
Ισχυρίζεται ότι το βιβλίο είναι μία εκ βαθέων εξομολόγησή του, στην οποία
αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του, αλλά καταλήγει στο να εξαπολύει
ψεύτικες κατηγορίες προς όλες τις κατευθύνσεις».

LINKS:

* www.nytimes.com/

* www.timesonline.co.uk/

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αμαλία Νεγρεπόντη