Eνστάσεις

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Φαινόμενο του Θερμοκηπίου. Ο πρώτος που συσχέτισε
την αύξηση της θερμοκρασίας της Γης μέσω της αύξησης του διοξειδίου του
άνθρακα, ήταν ο διάσημος Σουηδός χημικός Svante Arrhenius το 1896! Βέβαια οι
εκτιμήσεις του αποδείχθηκαν υπερβολικές (μιλούσε για αύξηση της μέσης
θερμοκρασίας κατά 5 βαθμούς Κελσίου από διπλασιασμό του διοξειδίου). Ο
Αρχένιους πέθανε το 1927 έχοντας τιμηθεί με το Νόμπελ Χημείας του 1903.

Νικητής το κόμμα του Καιρού!

Το μεγάλο «σκουλήκι» ξεκίνησε πριν από περίπου 30 χρόνια από το
Σαχέλ(Βορειοδυτική Αφρική). Πανικόβαλλε περισσότερους από 70.000 ανθρώπους,
τους πρώτους οικολογικούς πρόσφυγες στην Ιστορία και, με αξιοθαύμαστη
ταχύτητα, έφθασε μέχρι τις ημέρες μας στα βόρεια του Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Ποτέ άλλοτε ένα απόλυτο καιρικό φαινόμενο, όπως το «σκουλήκι της ξηρασίας»
(έτσι το αποκαλούν οι κλιματολόγοι), δεν κινήθηκε τόσο γρήγορα. Και τόσο
καθοριστικά για το τέλος μιας μεγάλης κόντρας, που κράτησε περισσότερο από 20
χρόνια.

Ο χάρτης δείχνει πώς στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν πλέον τις πλημμύρες. Σε καθημερινή βάση ένα μεγάλο δίκτυο από αισθητήρες και δορυφόρους καταγράφει και μεταφέρει πληροφορίες σε ένα κεντρικό δίκτυο, όπου τα στοιχεία αξιολογούνται, βαθμολογούνται σε ειδική κλίμακα και στη συνέχεια προβάλλονται στο Διαδίκτυο (www.earthsat.com).

Οι μετεωρολόγοι φαίνεται πως ηττήθηκαν στην κόντρα τους με τους
κλιματολόγους, γιατί το προηγούμενο παράδειγμα και πολλά ακόμη δείχνουν ότι το
νέο μεγάλο πρόβλημα σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο θα είναι ο καιρός.
Κλιματολόγοι και φυσικοί της ατμόσφαιρας το περιγράφουν με μια απλή
παρομοίωση: «Φαίνεται ότι χάλασε ο θερμοστάτης του καιρού» (Ζερεφός), γιατί
ποτέ άλλοτε στην Ιστορία δεν είχαμε τόσα ακραία καιρικά φαινόμενα σε τόσο
μικρό χρονικό διάστημα. Οι αιώνες μέσα στους οποίους άλλαζε ο καιρός έχουν
γίνει σήμερα δεκαετίες. Και ήδη σε πολλές χώρες έχει αναγνωριστεί ως νούμερο
ένα ζήτημα πολιτικού (επανα)σχεδιασμού…

Τώρα τρέχουμε…

…διότι οι πλημμύρες κοστίζουν στις ΗΠΑ όσο και οι ξηρασίες, διότι οι
35.000 νεκροί από τον περσινό καύσωνα στη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη
επιβάλλουν την ανάπτυξη δικτύων πρόληψης – ήδη σε Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία
και Αυστρία – και διότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει επανεμφάνισή τους σε
σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. H Ευρώπη δεν ξεχνά ότι από τις προπέρσινες
πλημμύρες πέρασε στον καύσωνα, ούτε μπορεί να αγνοήσει και το 1 τρισ. ευρώ που
δαπανήθηκε για αποκατάσταση – περίπου το μισό των αμυντικών της δαπανών!

Χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, μεγάλα δίκτυα έγκαιρης προειδοποίησης
φυσικών καταστροφών αναπτύσσονται και τοποθετούνται σε ΗΠΑ, Καναδά και
Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ και στο Διαδίκτυο έχουν ήδη «ανέβει» ειδικά sites
έγκαιρης προειδοποίησης. Το κόμμα του καιρού είναι πάνω από τις εκλογές.
Παντού; Όχι!

Στην Ελλάδα έχουμε…

…εκλογές αύριο, αλλά χάσαμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με το ζήτημα.
Και όμως, πολλοί προειδοποιούν ότι περισσότερα από 1.200 χωριά μας κινδυνεύουν
άμεσα από το φαινόμενο των ραγδαίων βροχοπτώσεων (αυτά τα γραφικά στις πλαγιές
των βουνών). Κι αν αυτό ακούγεται μακρινό, άλλα σενάρια φωτογραφίζουν το
υπόλοιπο παγόβουνο. Για παράδειγμα, οι πολυαγαπημένοι στα κόμματα αγρότες.
Στη… μακρινή Βουλγαρία, οι μέθοδοι άρδευσης υπολείπονται πολύ των ελληνικών,
με αποτέλεσμα η απόδοση ανά στρέμμα π.χ. στο καλαμπόκι να είναι περίπου 350
κιλά και στη χώρα μας 1.500 κιλά!

Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι όταν οι Βούλγαροι αναπτύξουν συστήματα
άρδευσης, τότε ο Νέστος και ο Έβρος δεν θα φθάνει ούτε για τα πόδια των
καλλιεργητών μας. Τι θα κάνουμε τότε; Πόλεμο; Οι αγρότες μας είναι άλλοτε
ευχαριστημένοι και άλλοτε δυσαρεστημένοι με τις επιδοτήσεις στο βαμβάκι.
Ελάχιστοι όμως έχουν ασχοληθεί με την ουσία του προβλήματος, που είναι ότι για
να παραχθεί ένα κιλό βαμβάκι ή ένα λίτρο ηλιέλαιου απαιτούνται δύο και
οκτώμισι τόνοι νερού αντίστοιχα! Όταν όλα τα μηνύματα και τα σενάρια δείχνουν
πως η Ελλάδα μετακινείται στη ζώνη της ξηρασίας…