Tο Φεστιβάλ Ουνκόφσκι, εμείς…

Σλόμπονταν Ουνκόφσκι

Ολόκληρο φεστιβάλ προς τιμήν ενός σκηνοθέτη δεν είναι σύνηθες. Στην Ελλάδα, ας
πούμε, δεν έχει συμβεί ποτέ… Ίσως γιατί κανείς από τους σκηνοθέτες μας δεν
έχει καριέρα διεθνή ώστε να υπάρχουν στο ρεπερτόριο ξένων θιάσων παραστάσεις
του που να κληθούν. Όπως συμβαίνει με τον Σλόμπονταν Ουνκόφσκι. Που φέτος
ανέβασε στο δικό μας Εθνικό Θέατρο την «Τέταρτη αδελφή» του Γιάνους
Γκλοβάτσκι. H πατρίδα του, την οποία ακόμα αποκαλούμε διεθνώς FYROM και
ελληνιστί ΠΓΔΜ – όπως λέμε IKA, ΟΤΕ, ΤΣΠΕΑΘ, ΕΔΟΕΑΠ… – χωρίς να
συλλαμβάνουμε το γελοίον του πράγματος, οργανώνει, μέσω του υπουργείου
Πολιτισμού της, προς τιμήν του, με αφορμή τα τριάντα χρόνια της σκηνοθετικής
του δράσης, φεστιβάλ από 28 Φεβρουαρίου μέχρι 4 Μαρτίου. Το Φεστιβάλ Ουνκόφσκι
θα ανοίξει το Σάββατο το δικό μας Εθνικό με την «Τέταρτη αδελφή» σε μετάφραση
της Γκάγκα Ρόσιτς.

… και οι άλλοι

Και θα ακολουθήσουν το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου με τον «Γλάρο» του Τσέχωφ, ο
Οργανισμός Γιουγκοσλαβικού Θεάτρου Δράματος με την «Πυριτιδαποθήκη» του Ντέιαν
Ντουκόφσκι, παράσταση που έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο της Μπιενάλε
Θεάτρου της Βόννης το 1993 και ακόμα περιλαμβάνεται από τότε στο ρεπερτόριο
του Θεάτρου, το Εθνικό Θέατρο της Λιουμπλιάνας με τον «Μισάνθρωπο» του
Μολιέρου, το Κέντρο Θεάτρου Αλβανίας με τον «Πατέρα» του Στρίντμπεργκ που
τιμήθηκε πέρσι με το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου του Διεθνούς Φεστιβάλ της Οχρίδας
της ΠΓΔΜ (ντρέπομαι να το γράφω…) και το Εθνικό Θέατρου της ΠΓΔΜ (άντε
πάλι…) – έδρα τα Σκόπια – με το «Closer» του Πάτρικ Μάρμπερ. Και να
σκεφτείτε ότι το φεστιβάλ περιορίστηκε αναγκαστικά, λόγω του μεγάλου κόστους –
για φτωχή χώρα πρόκειται… – σε παραστάσεις του Σλόμπονταν Ουνκόφσκι μόνον
από βαλκανικές χώρες. Διότι ο σκηνοθέτης, που έχει διατελέσει και υπουργός
Πολιτισμού της πατρίδας του, σκηνοθετεί σε όλον τον κόσμο. Και στα δικά μας…