«Ξανασκεφτείτε την παγκοσμιοποίηση, εντείνει τη δυστυχία!»

H πρόεδρος της Φινλανδίας T. Χάλονεν και ο πρόεδρος της Τανζανίας M. Μκάπα

«Ξανασκεφτείτε την παγκοσμιοποίηση: γεννά μεν οικονομική ανάπτυξη,
ταυτόχρονα όμως εντείνει τη δυστυχία των πολλών». H έκκληση αυτή δεν
διατυπώνεται από κάποια οργάνωση εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Είναι η σύνοψη
της έκθεσης που συνέταξε, κατόπιν αιτήματος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργασίας,
η Παγκόσμια Επιτροπή για την Κοινωνική Διάσταση της Παγκοσμιοποίησης.

Πρόεδροί της είναι δύο αρχηγοί κρατών, η πρόεδρος της Φινλανδίας, Τάρτζα
Χάλονεν και ο πρόεδρος της Τανζανίας Μπέντζαμιν Μκάπα. Στα 26 μέλη της
περιλαμβάνονται ο βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομίας Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο
πρόεδρος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργοδοτών Φρανσουά Περιζό, ο οικονομολόγος
Ερνάντο ντε Σότο και πολλές ακόμα προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής
και της οικονομίας. Δύο χρόνια μελετούσαν τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης.
«Με συνετή διαχείριση», αποφάνθηκαν, μπορεί να οδηγήσει σε καινοφανή υλική
πρόοδο, να συνεισφέρει σημαντικά στη μείωση της παγκόσμιας φτώχειας. Υπό την
παρούσα μορφή της, ωστόσο, δημιουργεί απλώς ολοένα και μεγαλύτερη πόλωση
ανάμεσα στους κερδισμένους και τους χαμένους, επιφέροντας «ηθικά απαράδεκτες
και πολιτικά μη βιώσιμες» παγκόσμιες ανισορροπίες.

Ο αποκλεισμός

Όπως δήλωσε ο ντε Σότο, «για τους ενσωματωμένους σε αυτήν τη διαδικασία, η
παγκοσμιοποίηση είναι εξαιρετικά επωφελής: διευκολύνει το εμπόριο χάρη στις
νέες τεχνολογίες. Αν δεν έχεις όμως πρόσβαση σε αυτές, είσαι αποκλεισμένος.
Είμαστε περισσότερα από έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι στη Γη. Ένα έως δύο
δισεκατομμύρια στη Δύση και την Ιαπωνία ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση. Οι
υπόλοιποι, όμως, δεν είναι καν σε θέση να συμπληρώσουν μια συναλλαγματική,
διότι γι’ αυτό πρέπει να διαθέτουν μια νόμιμη διεύθυνση ή να είναι μέλη
κάποιας εμπορικής οργάνωσης. Μιλάμε για το 80-90% των κατοίκων στις
αναπτυσσόμενες χώρες. Για τέσσερα δισεκατομμύρια αποκλεισμένους, που
διάκεινται εχθρικά στην παγκοσμιοποίηση. Οι κίνδυνοι είναι οι ίδιοι με
εκείνους που είχε επισημάνει ο Μαρξ – αποξένωση, απόγνωση, αίσθηση πως δεν
αποτελείς μέρος του ίδιου πολιτισμού με τους υπόλοιπους»…

Οι σχεδιαστές της πολιτικής πρέπει να προωθήσουν δικαιότερους κανόνες όσον
αφορά το διεθνές εμπόριο, τις επενδύσεις και τη μετανάστευση, προειδοποίησε η
Επιτροπή.

LINK:

www.ilo.org/wcsdg