Aστυνομικό κράτος οι HΠA!

Τον συνέλαβαν στο αεροδρόμιο Κέννεντυ, ενώ επέστρεφε από ένα ταξίδι στη
Μόσχα. Του πέρασαν χειροπέδες, τον έδεσαν με αλυσίδες, τον ανέκριναν επί εννέα
ώρες και τον έκλεισαν στο κρατητήριο. Μάταια περίμενε ο Ανατόλι Μπόγκουντλοφ,
συνταξιούχος αστροφυσικός, να συνειδητοποιήσουν οι πράκτορες του υπουργείου
Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πως είχαν κάνει λάθος.

Το «αμερικανικό όνειρο» διεκδικεί αυτό το αγοράκι στη Νέα Υόρκη. H φωτογραφία είναι από μία διαδήλωση με αίτημα τη νομιμοποίηση εκατομμυρίων μεταναστών εργατών που ζουν και πληρώνουν φόρους στις ΗΠΑ

H σύλληψή του, την περασμένη εβδομάδα, οφείλετο πράγματι σε γραφειοκρατικά
λάθη θαμμένα για χρόνια στα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και
Πολιτογράφησης. Δεν ήταν, όμως, και 100% λάθος. Ο 65χρονος Μπόγκουντλοφ, ο
οποίος είναι μόνιμος κάτοικος των ΗΠΑ και έχει εργαστεί στα τηλεσκόπια της
NASA, είναι ένας από τους 400.000 αλλοδαπούς που έχουν πέσει στα «δίχτυα» ενός
νέου προγράμματος του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας για τον εντοπισμό ατόμων
εναντίον των οποίων εκκρεμούν παλιές εντολές απέλασης.

Το πρόγραμμα ονομάζεται Πρωτοβουλία Σύλληψης Φυγόδικων Αλλοδαπών. Σκοπός του
είναι να βελτιώσει τις «επιδόσεις» της Υπηρεσίας Επιβολής Μετανάστευσης και
Τελωνείου, που απελαύνει μόνο το 13% όσων δεν κρατούνταν όταν διατάχθηκε η
εκδίωξή τους. Ξεκίνησε το 2000 εναντίον μεταναστών από τις μουσουλμανικές
χώρες και τον περασμένο Ιούνιο επεκτάθηκε στους καταδικασθέντες για εγκλήματα.
Τους τελευταίους μήνες, ωστόσο, έχει επικεντρωθεί στα άτομα που έχουν
παραβιάσει τους νόμους περί μετανάστευσης – από οποιαδήποτε χώρα και αν
κατάγονται. Το πρόβλημα είναι ότι ο νόμος εφαρμόζεται τόσο «τυφλά» που οδηγεί
σε τραγικά λάθη.

Το δικαστήριο. Πάρτε για παράδειγμα την περίπτωση του Μπόγκουντλοφ. Το
1996 απέκτησε νομίμως πράσινη κάρτα. H αίτηση, όμως, που είχε κάνει ως Εβραίος
της Σοβιετικής Ένωσης το 1992 για πολιτικό άσυλο παρέμεινε από λάθος στον
φάκελό του. Το 1999, κλήθηκε σε ένα δικαστήριο του Ντένβερ. H ειδοποίηση,
όμως, στάλθηκε σε λάθος διεύθυνση, και όταν ο Μπόγκουντλοφ δεν εμφανίστηκε
στην ακροαματική διαδικασία, ο δικαστής εξέδωσε μια «οριστική εντολή
απομάκρυνσης».

Σε σχέση με κάποιους άλλους μετανάστες, πάντως, ο Μπόγκουντλοφ είναι τυχερός.
Δύο ημέρες αφότου συνελήφθη, όταν ένας δημοσιογράφος άρχισε να κάνει
ερωτήσεις, αφέθηκε ελεύθερος και αναμένει την εκδίκαση της υπόθεσής του στις 5
Μαρτίου. Ο Γιοκ Μενγκ Τσιου, ένας πρώην σεφ με δική του κατασκευαστική
εταιρεία στο Μπρούκλιν, πράσινη κάρτα και τρία παιδιά γεννημένα στις ΗΠΑ, ήταν
λιγότερο τυχερός. Συνελήφθη στο σπίτι του, παρέμεινε στη φυλακή για πέντε
μήνες και παρά λίγο να απελαθεί στη Μαλαισία προτού καταφέρει να αποδείξει ότι
δεν είχε λάβει ποτέ την ειδοποίηση για τη δικαστική ακρόαση σχετικά με μία
αίτηση ασύλου που είχε υποβάλει δέκα χρόνια νωρίτερα. Υπάρχουν και χειρότερα.

«Όλη μου τη ζωή φοβόμουν…»

Τον περασμένο Αύγουστο, μια 44χρονη Ινδονήσια, που ζούσε στην Τάμπα της
Φλόριντα, απελάθηκε στην Τζακάρτα αφήνοντας πίσω τούς 9χρονους Αμερικανούς
δίδυμους γιους της, έναν νέο Αμερικανό σύζυγο και μία κόρη που υπηρετεί στον
αμερικανικό στρατό στο Αφγανιστάν. Την ίδια περίοδο, απελάθηκε στην Τζαμάικα
ένας 38χρονος μετανάστης οικοδόμος, ο Χάουαρντ Φέισι. Δεν πρόλαβε καν να
αποχαιρετήσει τη σύζυγό του, Τζορτζιάνα, η οποία είναι βαριά ασθενής, και τα
τρία παιδιά του – όλοι Αμερικανοί πολίτες.

Όσο βρισκόταν στο κρατητήριο, ο Μπόγκουντλοφ δέχθηκε την επίσκεψη της κόρης
του. H κοπέλα θέλησε να του δώσει ένα βιβλίο του Ισαάκ Ασίμοφ. Δεν της
επετράπη. Οι κανόνες, της είπαν, απαιτούν την αποστολή των βιβλίων μέσω
ταχυδρομείου. «Όλη μου τη ζωή φοβόμουν μήπως με κλείσουν σε κάποια σοβιετική
φυλακή», λέει σήμερα ο 65χρονος καθηγητής. «Αναρωτιόμουν πάντα πώς θα ήταν.
Δυστυχώς, τώρα νομίζω πως ξέρω».

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη