Ο εμφύλιος έχει ήδη αρχίσει

Τον τερματισμό της αμερικανικής κατοχής του Ιράκ «το συντομότερο δυνατόν»,
με κεντρικό ρόλο στον ΟΗΕ, ζητούν το Ιράκ και οι γειτονικές του χώρες που
συναντήθηκαν στο Κουβέιτ. Ό,τι κι αν γίνει όμως με την κατοχή, ο εμφύλιος έχει
ήδη αρχίσει.
![]() |
Έχουν υπάρξει ανατινάξεις παγιδευμένων αυτοκινήτων, επιθέσεις αυτοκτονίας και
επιθέσεις εναντίον Ιρακινών που συνεργάζονται με τις δυνάμεις κατοχής. Ποτέ
μέχρι σήμερα, όμως, δεν είχε σημειωθεί μια τόσο τολμηρή και τόσο οργανωμένη
επίθεση όπως αυτή του περασμένου Σαββάτου εναντίον αστυνομικού τμήματος στη
Φαλούτζα, 50 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης. Στην πρωτοφανή αυτή επίθεση, 50
αντάρτες περικύκλωσαν το κτίριο όπου στεγάζεται το αστυνομικό τμήμα και άλλα
κυβερνητικά γραφεία και άνοιξαν πυρ από διαφορετικές κατευθύνσεις με αυτόματα
όπλα και ρουκέτες, σκοτώνοντας 27 ανθρώπους και απελευθερώνοντας δεκάδες
Ιρακινούς κρατουμένους. Όλα τα θύματα είναι Ιρακινοί.
Τόσο η προετοιμασία όσο και ο τρόπος που έγινε η επίθεση δείχνουν ότι οι
δράστες χρησιμοποιούν πλέον στρατιωτικές τακτικές. Πέρα όμως από τις τεχνικές
λεπτομέρειες αυτής της επίθεσης, υπάρχει κι ένα στοιχείο ακόμη πιο
ανησυχητικό: όλοι στο Ιράκ βλέπουν να έχει ξεκινήσει ήδη ένας εμφύλιος πόλεμος
μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών. Όταν οι Σιίτες δέχονται μια επίθεση, επιρρίπτουν
την ευθύνη στους ουαχαμπίτες, έναν ακραίο κλάδο του ισλάμ στον οποίο φέρονται
να έχουν προσχωρήσει οι Σουνίτες. Παρομοίως, τα θύματα της επίθεσης του
Σαββάτου κατηγορούν την Ταξιαρχία Μπάντερ, ένοπλη οργάνωση που ίδρυσε στο Ιράν
η Ανώτατη Συνέλευση για την Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράκ.
![]() |
|
«Δολοφόνοι Γιάνκηδες γυρίστε σπίτια σας». Χιλιάδες Ισπανοί διαδηλωτές |
Αν και οι άραβες Σουνίτες αντιπροσωπεύουν μόλις το 20% των Ιρακινών, ασκούν
τον πολιτικό έλεγχο της χώρας από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της. Στη
Φαλούτζα, όπως και στο υπόλοιπο «σουνιτικό τρίγωνο», η μειονότητα αυτή
αποτελεί πλειοψηφία.
Ως μόνη λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, πολλοί βλέπουν την διεξαγωγή
άτυπων διαπραγματεύσεων μεταξύ των Αμερικανών και των επικεφαλής των Σουνιτών,
και την καθυστέρηση της παράδοσης της εξουσίας στους Ιρακινούς μέχρι να
ολοκληρωθούν επιτυχώς αυτές οι διαπραγματεύσεις.














