«Παζαρεύουν» για το χαρτζιλίκι!

Ξοδεύουν περίπου τριάντα ευρώ την εβδομάδα. Ωστόσο δεν μαθαίνουν να
αποταμιεύουν, αφού δεν διαχειρίζονται το χαρτζιλίκι τους, αλλά παίρνουν από
τους γονείς τους όσα τους χρειάζονται για τα καθημερινά τους έξοδα.

Οι έφηβοι στην Ελλάδα παίρνουν χρήματα και ως επιβράβευση για τις καλές τους
επιδόσεις στο σχολείο. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Βόννης, που
διεξήχθη μεταξύ 11.000 παιδιών και εφήβων από όλες τις χώρες-μέλη της E.E.,
περίπου το 40% των Ελληνόπουλων παίρνουν λεφτά από τους γονείς τους μόνο όταν
θέλουν να αγοράσουν κάτι ή όταν οι γονείς τους θέλουν να τα επιβραβεύσουν για
τις μαθητικές ή αθλητικές τους επιδόσεις. Το πρότυπο αυτό είναι διαδεδομένο
και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφού ο μόλις το 30% των παιδιών και εφήβων στην
Ευρώπη λαμβάνουν προκαθορισμένο εβδομαδιαίο ή μηνιαίο χαρτζιλίκι. Όσο για
αποταμίευση, ούτε λόγος… Τα περισσότερα παιδιά βρίσκουν πάντα έναν καλό λόγο
να ξοδεύουν όσα έχουν στην τσέπη τους.

«Όταν με ρωτάνε οι γονείς μου αν έχω λεφτά τούς απαντώ όχι κι ας μην είναι
αλήθεια. Έτσι καταφέρνω να παίρνω κι άλλα! Σε γενικές γραμμές όμως το
χαρτζιλίκι που μου δίνουν, γύρω στα 40 με 45 ευρώ την εβδομάδα, φτάνει για τις
ανάγκες μου».

«Πειρασμός τα χρήματα»

Στέφανος Φραγκιουδάκης. «Παζαρεύω» πού και πού με τους γονείς μου για να εξασφαλίσω ένα καθορισμένο ποσό κάθε εβδομάδα, αλλά μέχρι στιγμής δεν τα έχω καταφέρει, λέει ο 16χρονος μαθητής

Όπως λέει ο 16χρονος Στέφανος Φραγκιουδάκης, «παζαρεύει» πού και πού με τους
γονείς του για να εξασφαλίσει ένα καθορισμένο ποσό κάθε εβδομάδα, αλλά μέχρι
στιγμής δεν τα έχει καταφέρει. Ο λόγος που επιθυμεί έναν τέτοιο διακανονισμό
είναι επειδή έτσι θα είχε την ευκαιρία να κουμαντάρει τα έξοδά του καλύτερα,
ώστε να του μένουν και κάποια στην άκρη – αν και όπως τονίζει τα χρήματα είναι
πειρασμός, οπότε πιθανότατα θα τα ξόδευε και αυτά.

«Οι γονείς μου κάθε πρωί μού δίνουν 2 με 2,50 ευρώ, για να φάω κάτι στο
σχολείο. Τις ημέρες όμως που έχω φροντιστήριο και γυρνάω το βράδυ σπίτι, τότε
θέλω γύρω στα 10 ευρώ, αφού τρώω και το μεσημέρι έξω. Το Σάββατο πάλι ζητάω
λεφτά για να βγω. Για σινεμά, φαγητό και ταξί – που θα πάρω για να γυρίσω
σπίτι το βράδυ – χρειάζομαι τουλάχιστον 15 ευρώ», λέει η Μαρίνα Βεκρή, 16
ετών.

H κ. Τζέλα Συμεωνίδου, μητέρα του Στέφανου, εξηγεί πως δεν κακομαθαίνει τον
γιο της δίνοντας παραπάνω από αυτά που χρειάζεται για τα καθημερινά του έξοδα,
ενώ επισημαίνει πως γνωρίζοντας πόσα περίπου χρήματα έχει στο πορτοφόλι του
είναι πιο ήσυχη γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο τον ελέγχει. «Όταν όμως έχει δικά
του λεφτά – που έχει μαζέψει δηλαδή από τα κάλαντα ή από τα γενέθλιά του – και
θέλει να αγοράσει κάτι για τον εαυτό του τότε συνήθως ψωνίζει μόνος του. Εμένα
απλώς με ενημερώνει για την επιλογή του».

H χρηματική επιβράβευση περνάει λάθος μηνύματα…

H τακτική των γονέων να δίνουν στα παιδιά τους χαρτζιλίκι κάθε φορά που
εκείνα τούς το ζητάνε, αλλά και η συνήθεια της χρηματικής επιβράβευσης περνούν
λάθος μηνύματα. «Τον κουμπαρά τον συναντάμε δυστυχώς σπάνια στα ελληνικά
σπίτια, παρ’ όλο που η παρουσία του είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Είναι καλό τα παιδιά να μπαίνουν από μικρά στη διαδικασία αποταμίευσης και
οικονομικού προγραμματισμού για να καταφέρουν να αγοράσουν αυτό που πραγματικά
επιθυμούν, π.χ. ένα ποδήλατο. Από την άλλη είναι αρκετά διαδεδομένη η συνήθεια
των Ελλήνων να τάζουν στα παιδιά τους χρήματα για να πάνε π.χ. καλά στις
εξετάσεις.

Στο μέλλον όμως, όταν τα παιδιά ενηλικιωθούν και πιάσουν δουλειά, θα πέσουν
από τα σύννεφα, καθώς οι εργοδότες τους σπανίως θα τους επιβραβεύσουν κατ’
αυτόν τον τρόπο», επισημαίνει στα «NEA» η ψυχολόγος κ. Μαριέττα Ρήγα.