Δρόμοι

Άραγε…

… πρέπει να πάμε στον Άρη; Αυτό το ερώτημα βασάνιζε προχθές τον Ντέιβ Μπάρι,
όπως εξήγησε στην εφημερίδα του, τη «Μαϊάμι Χέραλντ». Όπως ξέρουμε όλοι, μας
λέει, η ιδέα μιας επανδρωμένης αποστολής στον Άρη προτάθηκε πρόσφατα από τον
πρόεδρο Μπους. Να πώς. Εκεί που καθόταν με τους συμβούλους του στο Οβάλ
Γραφείο και συζητούσαν τι θα κάνουν για τη χώρα, κοιτάζοντας έξω από το
παράθυρο την απεραντοσύνη της νύχτας, άξαφνα ο Μπους φώναξε: «Να πάμε εκεί,
στο πώς το λένε… ». Ο πρόεδρος εννοούσε το κινέζικο απέναντι, αλλά πριν
προφτάσει να το πει, οι σύμβουλοί του είπαν με μια φωνή: «Στον Άρη!». Δεν
βαριέσαι, είπε μέσα του αυτός, ας πάμε και εκεί.

Το όνειρο…

… του Άρη δεν είναι νέο. Από τότε που η ανθρωπότητα αποτελούνταν από
ανθρώπους, οι άνθρωποι κοίταζαν τον ουρανό και ονειρεύονταν πως κάποτε, κάπως,
κάτι άλλοι άνθρωποι που τους λένε εργολάβους θα τον έκοβαν σε οικόπεδα με
πλούσια συμβόλαια. Το 1938, ο Όρσον Ουέλες είχε κάνει μια ραδιοφωνική εκπομπή
στην οποία μιλούσε για μια υποτιθέμενη εισβολή από τον Άρη και προκάλεσε
πανικό στην Αμερική. Οι ακροατές τον πίστεψαν και πιστεύουν ακόμη πως ίσως
μερικοί Αρειανοί εξακολουθούν να ζουν στην Αμερική, εκεί στην περιοχή του
Λευκού Οίκου. Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν υπάρχουν Αρειανοί στον Άρη. Γι’ αυτό,
η NASA ξοδεύει τρισεκατομμύρια δολάρια για να στέλνει διαστημόπλοια στον Άρη
που μας στέλνουν από εκεί φωτογραφίες. Όλες τους δείχνουν το ίδιο πράγμα:
πέτρες.

Πράγμα…

… που μας φέρνει στα νέα σχέδια του προέδρου Μπους για τον Άρη. Μπορούμε να
τα συνοψίσουμε σε τέσσερα στάδια, όπως τα κατέγραψε ο Ντέιβ Μπάρι. Στάδιο 1:
Οι Αμερικανοί εγκαθιστούν βάση στη Σελήνη. Στάδιο 2: Φτιάχνουν εκεί πέρα ένα
διαστημόπλοιο, χρησιμοποιώντας φτηνό εργατικό δυναμικό. Στάδιο 3: Οι
αστροναύτες μπαίνουν στο διαστημόπλοιο και επιστρέφουν στη Γη για να αγοράσουν
προμήθειες από το κοντινότερο σούπερ μάρκετ. Στάδιο 4: Αναχωρούν πάλι και
ύστερα από ένα δύσκολο, κουραστικό και εξαιρετικά επικίνδυνο εξάμηνο ταξίδι,
φτάνουν – αν όλα πάνε καλά – στο Άρη, από όπου τι μας στέλνουν; Πάλι πέτρες.

Τα ερωτήματα…

… που μπαίνουν εδώ είναι πολλά. Θα μπορούσαν να ξοδευτούν καλύτερα όλα αυτά
τα τρισεκατομμύρια δολάρια; Υπάρχουν πολλές επείγουσες ανάγκες εδώ στη Γη. Τι
θα γίνει με τους ηλικιωμένους που γκρινιάζουν συνεχώς για την πενιχρή σύνταξή
τους; Τι θα γίνει με τους νέους που μας τριβελίζουν διαρκώς με την ανεργία; Θα
μπορούσαμε ίσως να δοκιμάσουμε να χτυπήσουμε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια,
στέλνοντας τους νέους και τους γέρους στον Άρη; Όμως, αυτά αποτελούν μέρος
ενός άλλου σχεδίου, που είμαστε βέβαιοι πως δεν το σκέφτεται μόνο ο πρόεδρος
Μπους.