ΣE ΠPΩTO ENIKO Ποιος ανακάλυψε τα προσωπικά δεδομένα;

Προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα. Οι σουπερμαρκετατζήδες και οι take away ξέρουν με
το νι και με το σίγμα τα τετραγωνικά της κατοικίας μου, τα χούγια των
επισκεπτών μου, τη διακύμανση της οικογενειακής μου κατάστασης, μια
χολοκυστεκτομή που έκανα, όπως επίσης και τα μικρά καταναλωτικά μου βίτσια. Το
αυτό ισχύει με τους κομμωτές και το γυμναστήριο της γειτονιάς μου, καθώς και
με όλους όσους έχουν την ευγενή καλοσύνη να φουσκώνουν την πιστωτική μου
κάρτα. Μέχρι να αλλάξω εκλογικό τμήμα, ακόμη και η ίδια η ψήφος μου δεν ήταν
μυστική. H εφορευτική, ίδια από τότε που ήμουν φοιτήτρια, έβαζε πάντα το
πρέπον ψηφοδέλτιο στην κορυφή του πάκου και ένας συγκεκριμένος εκλογικός
αντιπρόσωπος – κούνια που τον κούναγε… – με καλοχαιρετούσε.

Για να αποσυντονίσω μάλιστα τις ακλόνητες βεβαιότητές της «επιτροπής
προστασίας προσωπικών δεδομένων», έχω σκοπό να βγάλω στη φόρα ένα πολύτιμο
ντοκουμέντο. Πρόκειται για ένα home made βιντεάκι, αμοντάριστο ακόμη, όπου η
ευρύτερη παρέα – φετιχιστές όλοι μας των δημοκρατικών διαδικασιών –
παρακολουθούσαμε από την τηλεόραση το συνέδριο που ανέδειξε τον Σημίτη πρόεδρο
του ΠΑΣΟΚ. Το σπίτι σε κατάσταση καλοκαιρινού πανικού, με τα χαλιά σε ρολό
τραβηγμένα στο πλάι, ενέπνευσε ως φαίνεται την κινηματογραφίστρια της
ομήγυρης. Με την οικιακή κάμερα άρχισε να παίρνει δηλώσεις – τοποθετήσεις από
τους ακροβολισμένους πέριξ της τηλεοράσεως. Το βράδυ στη βεράντα, πάνω στο
φερφορζέ τραπέζι με τα ντελίβερι κοψίδια, οι πολιτικοί καβγάδες πήγαν σε βάθος
χωρίς να δίνουν σημασία στην κάμερα που δούλευε με ανάλογο μεράκι. Όθεν, θεωρώ
τα προσωπικά μας δεδομένα άκρως διδακτικά και αδιάψευστους μάρτυρες της ωραίας
μας πολιτικής μενταλιτέ. Γιατί να την κρύψωμεν άλλωστε;