Tακτικός ελιγμός μετά τις αντιδράσεις

Τρίτη μεσημέρι, μετά την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος της Νέας
Δημοκρατίας, τα πράγματα έδειχναν να ξεκαθαρίζουν. Είχαμε ένα κόμμα,
τοποθετημένο στον χώρο της φιλελεύθερης παράταξης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Για παράδειγμα, η Νέα Δημοκρατία φαινόταν να θέλει, όπως είναι φυσικό,
περισσότερες και πιο ριζικές αποκρατικοποιήσεις. Λιγότερο κράτος παντού, στις
τράπεζες, στις δημόσιες επιχειρήσεις, όπου η αγορά μπορεί να ρυθμίσει τα
πράγματα από μόνη της καλύτερα, όπως η ίδια πιστεύει.

Επίσης, η Νέα Δημοκρατία φαινόταν να θέλει να προχωρήσει αποφασιστικά στις
λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές, με πρώτη το Ασφαλιστικό. Θα μπορούσε, βεβαίως,
να είχε αποφύγει τη μοιραία υπενθύμιση του νόμου Σιούφα, αλλά πάντως ήταν
συνεπές προς τη λογική της να θέτει θέμα μιας «εξυγίανσης» του ασφαλιστικού
συστήματος, αν μη τι άλλο για να απαντήσει στις συνεχείς σχετικές παρατηρήσεις
των διεθνών οργανισμών.

Τέλος, η Νέα Δημοκρατία έπαιξε δυνατά το χαρτί της τόνωσης της ιδιωτικής
πρωτοβουλίας, δίνοντας έμφαση στη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις
επιχειρήσεις, όπως έκαναν όλα τα κόμματα της παράταξης αυτής διεθνώς τα
τελευταία χρόνια, έστω και με μεγάλο κόστος για τον προϋπολογισμό.

Αναιρούσαν την ουσία

Την άλλη μέρα, όμως, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσαν ορισμένες από τις
θέσεις αυτές, τα στελέχη της έσπευσαν όχι να τις υπερασπίσουν, αλλά να τις
διευκρινίσουν. Και οι διευκρινίσεις που έκαναν αναιρούσαν, στην
πραγματικότητα, την ουσία των αρχικών τους θέσεων. Διευκρινίστηκε, για
παράδειγμα, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν σκοπεύει να τοποθετήσει
στρατηγικό επενδυτή στον ΟΤΕ, αλλά απλώς να συνάψει στρατηγική συμμαχία και,
πάντως, «το κράτος θα έχει το πάνω χέρι».

Επίσης, διευκρινίστηκε ότι δεν πρόκειται να πουληθεί κανένα πακέτο μετοχών της
Εθνικής, επομένως, προφανώς, δεν πρόκειται να περάσει ο έλεγχός της στον
ιδιωτικό τομέα. Όσο για το Ασφαλιστικό, διευκρινίστηκε ότι στις προθέσεις της
δεν είναι ούτε η αύξηση των εισφορών ούτε η αύξηση των ορίων ηλικίας
συνταξιοδότησης, αλλά μόνο η αύξηση των συντάξεων. Πώς αυτό θα σημάνει
εξυγίανση, δεν διευκρινίστηκε.

Έπαθε σύγχυση

Είναι φανερό ότι ο γνήσια φιλελεύθερος ψηφοφόρος, που θα είχε πρόθεση να
ψηφίσει τη Νέα Δημοκρατία για να μειωθεί το «κακό κράτος» και να ανθήσει η
ιδιωτική πρωτοβουλία, έχει πάθει σύγχυση μετά τις διευκρινίσεις αυτές.

Ίσως η Νέα Δημοκρατία να έκρινε τελικά ότι οι φιλελεύθεροι ψηφοφόροι στην
Ελλάδα είναι σπάνιο είδος – και πάντως δεν μπορεί να κερδίσει εκλογές με
αυτούς. Ίσως να έκανε απλώς έναν τακτικό ελιγμό, για να επανέλθει στις θέσεις
της μετά τις εκλογές, αν εκλεγεί. Οπωσδήποτε, οι διευκρινίσεις μάλλον
συσκότισαν, παρά ξεκαθάρισαν το τοπίο.