MATIEΣ Tο συνάχι…

«Ζεστό – κρύο για ΠΑΣΟΚ από 2 νέα γκάλοπ» φώναζε ο κεντρικός πρωτοσέλιδος
τίτλος των «ΝΕΩΝ» την περασμένη Τρίτη. Έριξα μια ματιά και στα νούμερα (2,2% η
διαφορά υπέρ της N.Δ. πριν από την τροπολογία Πάχτα και 18,7% – παράσταση
νίκης – μετά την τροπολογία). Και ύστερα, γύρισα στην τελευταία σελίδα, για να
διαβάσω τις «Αγιογραφίες» του Μητρόπουλου και τη «Στήλη άλατος» του Δανίκα.

Τέσσερα με πέντε δευτερόλεπτα ξοδεύω, πάντοτε, για να «μελετήσω» τις
δημοσκοπήσεις, που δημοσιεύονται, καθημερινώς, στον Τύπο. Γνωρίζοντας ότι τα
γκάλοπ δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα. Είναι σαν το ελαφρό συνάχι. Φταρνίζεσαι δυο
– τρεις φορές, παίρνεις μια ασπιρίνη, κι εκεί, τελείωσε το πανηγύρι. «Μα,
γιατί τόση δυσπιστία;» θα μου πείτε. «Ναι, αλλά και γιατί τόση ευπιστία;» θα
σάς απαντήσω, ρωτώντας με τη σειρά μου.

Έχω περάσει προ πολλού τα 60. Από τότε που βγήκαν «στον αέρα» οι
δημοσκοπήσεις, ουδείς, ποτέ, μ’ έβαλε να ψηφίσω σε κάλπη ή να απαντήσω σε
τηλεφώνημα για το ποιο κόμμα βλέπω ότι θα νικήσει στις εκλογές. Και το ίδιο
συνέβη και στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου και στους συγγενείς και τους
φίλους μου και την παρέα μου. Άκρα του τάφου σιωπή, για ένα πλήθος ανθρώπων
που ζει ολόγυρά μου. Πώς συμβαίνει και «ψηφίζουν» πάντα… οι άλλοι μού είναι
αδύνατο να το κατανοήσω…

Στις εκλογές του 2000, παρακολουθούσα από νωρίς στην τηλεόραση τα αποτελέσματα
των «Exit polls». Κατά τις 7.30′, μπαίνει στο σπίτι η γυναίκα μου, που είχε
πάει να ψηφίσει στη Θεσσαλονίκη. «Τι γίνεται;» μού κάνει. «Κερδίζει η N.Δ. με
μεγάλη διαφορά…». Αφήνει κάπου τη βαλίτσα της, κάθεται δίπλα μου και μού
λέει: «Πώς βγαίνουν αυτά τα “Exit polls” δεν μπορώ να καταλάβω… Στο δικό μου
εκλογικό τμήμα, δεν είδα κανένα ειδικό συνεργείο. Το ίδιο και στης Βέτας. Το
ίδιο και στης θείας Μαρίκας…». Τα αποτελέσματα, τα πραγματικά, από την
κάλπη, τα ξέρετε…

Κάποτε, μεγάλη πέραση στους αποφοίτους των Γυμνασίων είχε το Πολυτεχνείο.
«Πολιτικός μηχανικός», σού έλεγε ο απέναντι και ψήλωνε δέκα πόντους! Σήμερα,
το επάγγελμα που συζητιέται περισσότερο απ’ όλα είναι του επικοινωνιολόγου.
Ένα σωρό οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Με γραφεία, επιστήμονες, υπαλλήλους,
κομπιούτερ κ.λπ. Δεν αμφισβητώ την αξιοπιστία καμιάς απ’ αυτές τις εταιρείες.
Αλλά δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεών τους,
με τις ίδιες μεθόδους, τα ίδια «δείγματα» κ.λπ., έχουν πάντοτε ουσιώδεις
διαφορές! Και, κατά σατανική σύμπτωση, ευνοούν μονίμως, ελαφρώς βέβαια, τον
«πελάτη»! Γι’ αυτό γουστάρω τον Βουλγαράκη, που ποτέ δεν έδειξε «να μασάει»
ιδιαίτερα με τα διάφορα γκάλοπ…