ο υποψήφιος Yπερπληθώρα φαρμακείων, αλλά ελάχιστα τα ποσοστά ανεργίας

Άλλοι μιλούν για δυσοίωνες προοπτικές απασχόλησης και άλλοι για πολλές
δυνατότητες επαγγελματικών επιλογών. H αλήθεια για την απασχόληση και το
μέλλον των νέων φαρμακοποιών μάλλον βρίσκεται κάπου στη… μέση.

Το σημαντικότερο πρόβλημα στο οποίο αναφέρονται οι περισσότεροι φαρμακοποιοί
είναι αυτό της υπερπληθώρας φαρμακείων σε όλη τη χώρα (περίπου 9.000 είναι οι
ιδιοκτήτες φαρμακείων). Οι περισσότεροι είναι συγκεντρωμένοι στο Λεκανοπέδιο,
αλλά «πρέπει να σημειώσουμε και τον ιδιαίτερα υψηλό αριθμό φαρμακείων στη
Θεσσαλονίκη. Εκεί νομίζουμε ότι υφίσταται παγκοσμίως η χειρότερη αναλογία
φαρμακείων και τοπικού πληθυσμού», λέει ο γενικός γραμματέας του Πανελληνίου
Φαρμακευτικού Συλλόγου κ. Δημήτρης Καραγεωργίου.

Σχεδόν όλοι οι έμπειροι φαρμακοποιοί που μίλησαν στο «ΥΠΟΨΗΦΙΟ» συμφωνούν σε ένα σημείο: ότι σήμερα ο φαρμακοποιός καλύπτει τα μεγάλα κενά στον τομέα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Καθημερινά δεκάδες πολίτες για μία συμβουλή, για ένα μικρό πρόβλημα υγείας «τρέχουν πρώτα στο φαρμακείο», τονίζουν

Γι’ αυτούς τους λόγους πολλοί φαρμακοποιοί εκτιμούν ότι θα είναι εξαιρετικά
δύσκολο για τους μελλοντικούς αποφοίτους της Φαρμακευτικής να ανοίξουν
φαρμακείο. Οι πιο απαισιόδοξοι προβλέπουν ότι θα είναι δύσκολο για τους νέους
να απασχοληθούν ακόμα και στους άλλους τομείς της Φαρμακευτικής και οι
αισιόδοξοι ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι φαρμακοβιομηχανίες μπορούν να
απορροφήσουν αρκετούς φαρμακοποιούς. Με τα έως τώρα δεδομένα του Πανελληνίου
Συλλόγου πάντως, ανεργία δεν υφίσταται στο επάγγελμα του φαρμακοποιού:
ελάχιστοι είναι οι φαρμακοποιοί που ετεροαπασχολούνται.

Σχεδόν όλοι οι έμπειροι φαρμακοποιοί που μίλησαν στο «ΥΠΟΨΗΦΙΟ» συμφωνούν σε
ένα σημείο: ότι σήμερα ο φαρμακοποιός καλύπτει τα μεγάλα κενά στον τομέα της
πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Καθημερινά δεκάδες πολίτες για μία συμβουλή, για ένα
μικρό πρόβλημα υγείας «τρέχουν πρώτα στο φαρμακείο», τονίζουν. Στα αρνητικά
του χώρου, οι σημερινοί επαγγελματίες ανάμεσα στα άλλα σημειώνουν και τη
γραφειοκρατία (τρόπος εκτέλεσης συνταγών, αντιγραφή ογκωδών καταστάσεων) που
αντιμετωπίζουν καθημερινά.

Οι περισσότεροι δεν παραλείπουν να αναφερθούν και στην άμεση επαφή του
φαρμακοποιού με τον ασθενή, που δίνει στο επάγγελμα του φαρμακοποιού τα
χαρακτηριστικά του λειτουργήματος.

«Θα πρέπει να καθιερωθεί η διά βίου εκπαίδευση του φαρμακοποιού»

«Υπάρχουν πολλές διέξοδοι και σε άλλους τομείς, εκτός των φαρμακείων, για τους αποφοίτους της Φαρμακευτικής», λέει ο Χαράλαμπος Χαρός, μέλος του Συλλόγου Φαρμακοποιών Αττικής

«Δεν πρέπει κανείς να βλέπει το άνοιγμα φαρμακείου ως μονόδρομο. Υπάρχουν
πολλές διέξοδοι και σε άλλους τομείς για τους αποφοίτους της Φαρμακευτικής». Ο
φαρμακοποιός κ. Χαράλαμπος Χαρός, μέλος του Συλλόγου Φαρμακοποιών Αττικής,
είναι αισιόδοξος για το μέλλον των νέων στο επάγγελμα και συμβουλεύει, αυτό να
μην το ξεχάσουν στο ξεκίνημά τους.

Ο έμπειρος φαρμακοποιός, που προέρχεται από «φαρμακο-οικογένεια», με αρκετούς
συγγενείς φαρμακοποιούς, όπως χαρακτηριστικά λέει, αναγνωρίζει ότι το
επάγγελμα σήμερα έχει δυσκολίες. «Αντιμετωπίζουμε προβλήματα υπερπληθυσμού.
Υπάρχει πλήρης “συμφόρηση”. H ίδρυση ενός φαρμακείου είναι δύσκολη και δεν
έχει πλέον την εμπορική καταξίωση που είχε παλαιότερα». Αυτό δεν σημαίνει όμως
ότι οι νέοι απόφοιτοι πρέπει να απογοητευτούν και να το βάλουν κάτω,
σημειώνει.

Δεν πρέπει να μένει κάποιος στο πτυχίο του φαρμακοποιού, θα πει. «Να συνεχίζει
και στον τομέα της φαρμακευτικής χημείας, της φαρμακευτικής οικονομίας, ώστε
μετά να μπορέσει να απασχοληθεί εύκολα σε φαρμακευτικές εταιρείες και
επιχειρήσεις». Σε αυτόν τον τομέα, προσθέτει, κινείται το Τμήμα Φαρμακευτικής
του Πανεπιστημίου Αθηνών με το μεταπτυχιακό στην Κλινική Φαρμακευτική (τομέας
αναπτυγμένος στο εξωτερικό, όπου ο φαρμακοποιός σε συνεργασία με τον γιατρό
χορηγεί τα φάρμακα).

Σύνθετος ρόλος

Ο κ. Χαρός ενημερώνει τους νέους ότι ο φαρμακοποιός σήμερα έχει έναν σύνθετο
ρόλο. «Έχει κύρος, έρχεται καθημερινά σε επαφή με τον κόσμο και πάνω απ’ όλα
είναι σύμβουλος υγείας, με σημαντικό ποσοστό συμμετοχής στην πρωτοβάθμια
φροντίδα των ασθενών. Υπάρχουν περιπτώσεις που απλά φάρμακα δημιούργησαν
προβλήματα υγείας σε ασθενείς επειδή δεν είχαν συμβουλευτεί τον φαρμακοποιό.
Γι’ αυτό και θα πρέπει να καθιερωθεί η διά βίου εκπαίδευση του φαρμακοποιού,
ειδικά στη σημερινή εποχή, που είναι αυξημένων απαιτήσεων».

«Το A και Ω της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης»

«Ήδη στον χώρο είμαστε πάρα πολλοί…», προειδοποιεί ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής Κώστας Λουράντος

«Αν ξαναγεννιόμουν, πάλι φαρμακοποιός θα γινόμουν», λέει ο πρόεδρος του
Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής Κώστας Λουράντος. Την ίδια στιγμή όμως
ενημερώνει τους μελλοντικούς του συναδέλφους ότι μόνο η αγάπη για το επάγγελμα
δεν φτάνει. «Δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια να ανοίξουν φαρμακείο, γιατί ήδη
στον χώρο είμαστε πάρα πολλοί…»

Οι φαρμακοποιοί που θα αποφοιτήσουν τα επόμενα χρόνια από τα Πανεπιστημιακά
Τμήματα Φαρμακευτικής πρέπει να γνωρίζουν ότι το επάγγελμα δεν είναι μόνο για
να κερδίζει κανείς χρήματα, σημειώνει ο πρόεδρος των φαρμακοποιών. «Είναι το A
και το Ω της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης». Προσθέτει μάλιστα ότι ειδικά
σήμερα ο φαρμακοποιός καλύπτει όλα τα κενά και τα λάθη του ιατροφαρμακευτικού
συστήματος. «Για παράδειγμα, παρόλο που απαγορεύεται ο δανεισμός φαρμάκων,
πολλοί φαρμακοποιοί αναγκάζονται να δανείζουν στους ασθενείς ώσπου να κλείσουν
ραντεβού και να τους γράψουν τα φάρμακα οι γιατροί… Και πολλές φορές
πληρώνουν πρόστιμα γι’ αυτό».

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, όπως λέει. «Για ό,τι χρειαστεί κάποιος, στο
φαρμακείο θα τρέξει πρώτα. Για ένα μικρό πρόβλημα υγείας, τη συμβουλή του
φαρμακοποιού θα ζητήσει αρχικά. Και ο φαρμακοποιός είναι αυτός που βιώνει
καθημερινά τα προβλήματα των πολιτών. Γι’ αυτό την αγαπάω τη δουλειά μου.
Θεωρώ ότι είναι λειτούργημα».

Ο κ. Λουράντος προβλέπει για όσους σκέφτονται να σπουδάσουν Φαρμακευτική ότι
τα μεγαλύτερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν είναι δύο: η μεγάλη δυσκολία να
ανοίξουν φαρμακείο και η γραφειοκρατία του επαγγέλματος. «Τα φαρμακεία είναι
σήμερα πάρα πολλά, περίπου 9.000 σε όλη την Ελλάδα. Μπορείς να βρεις φαρμακείο
ακόμα και στο πιο μικρό χωριό. Συνεπώς, αν καταφέρει να ανοίξει κάποιος
φαρμακείο – γιατί και τα ενοίκια έχουν φτάσει στα ύψη και ο εξοπλισμός είναι
ακριβός – το πιθανότερο είναι να μην έχει πελατεία». Πρέπει να έχει επίσης και
γερό… στομάχι, συμπληρώνει ο κ. Λουράντος, για τη γραφειοκρατία που θα
αντιμετωπίζει καθημερινά. «Για να εκτελέσουμε μία συνταγή χάνουμε χρόνο
αντιγράφοντας σε βιβλία ενώ στο εξωτερικό αυτή η δουλειά γίνεται με barcode».
Κούραση αλλά και πολλές ώρες απαιτεί η εργασία αντιγραφής των καταστάσεων για
κάθε ασφαλιστικό ταμείο στο τέλος κάθε μήνα. «Μπορεί να χρειαστεί μία ολόκληρη
μέρα για κάποιον που έχει μηχανοργάνωση, και ακόμα και… τρεις μέρες για
κάποιον που δεν έχει».

«Πρόβλημα η γραφειοκρατία και η ανασφάλεια στις εφημερίες»

«Τα φαρμακεία λειτουργούν ατύπως ως κέντρα πρωτοβάθμιας περίθαλψης», λέει ο φαρμακοποιός κ. Ηλίας Γιαννόγλου

Με πολλή περισυλλογή να αποφασίσουν όσοι σκέφτονται να σπουδάσουν Φαρμακευτική
τονίζει στον «Υποψήφιο» ο φαρμακοποιός και μέλος του Φαρμακευτικού Συλλόγου
Αττικής κ. Ηλίας Γιαννόγλου. Ο λόγος; Οι αρκετά δυσοίωνες, όπως λέει,
προοπτικές απασχόλησης για τον κλάδο.

«Υπάρχει υπερπληθυσμός φαρμακείων, λέει, και πλέον θα ισχύουν χωροταξικές
αποστάσεις για το άνοιγμα φαρμακείου. Επιπλέον, η πρόσληψη στις φαρμακευτικές
εταιρείες δεν είναι εύκολη και την ίδια στιγμή παρατηρείται πτώση στον τομέα
παρασκευής φαρμάκων των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών». Ένα από τα προβλήματα,
προσθέτει ο κ. Γιαννόγλου με την εμπειρία των 20 ετών στο χώρο των φαρμακείων,
είναι η γραφειοκρατία που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι φαρμακοποιοί κυρίως
στον τρόπο εκτέλεσης των συνταγών. Σοβαρά είναι και τα προβλήματα κατά τη
διάρκεια των εφημεριών τις νύχτες. «Σχεδόν όλα τα φαρμακεία πέριξ της Ομόνοιας
είναι τελείως απροστάτευτα από επιθέσεις. Και όποτε ζητάμε προστασία από την
Αστυνομία η απάντηση που παίρνουμε είναι ότι δεν υπάρχει
προσωπικό…».Υπάρχουν βέβαια και θετικά στοιχεία στην περίπτωση που καταφέρει
κάποιος να… ανοίξει φαρμακείο. «H άμεση επαφή με τον κόσμο. Βιώνεις αυτήν
την ανάγκη του κόσμου να εκμυστηρευτεί στον φαρμακοποιό τα προβλήματά του. Κι
αυτό πολλές φορές είναι γοητευτικό και ορισμένες φορές κουραστικό».