ο υποψήφιος Ο πρώτος σύμβουλος υγείας του πολίτη

Πολύτιμος τεχνοκράτης – επιστήμονας με μεγάλες δυνατότητες απασχόλησης όχι
μόνο στο παραδοσιακό φαρμακείο αλλά και σε άλλους τομείς και με μεγάλα ποσοστά
απορρόφησης στην αγορά εργασίας, είναι ο σημερινός φαρμακοποιός τονίζει στον
«ΥΠΟΨΗΦΙΟ» ο πρόεδρος του Τμήματος Φαρμακευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ.
Γεώργιος Παπαϊωάννου.

«Ο σύγχρονος φαρμακοποιός είναι ένας επιστήμονας με πλούσια και πολυσχιδή
κατάρτιση που δομείται μέσα από ένα πενταετές πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών
στο οποίο περιλαμβάνονται περισσότερα από 60 μαθήματα και εργαστήρια. H
θεματική πολυσυλλεκτικότητα των σύγχρονων εγκυκλίων σπουδών του σε προπτυχιακό
αλλά και μεταπτυχιακό επίπεδο, αναδεικνύει τον φαρμακοποιό σε πολύτιμο
τεχνοκράτη – επιστήμονα μεγάλου εύρους εφαρμογών, κάτι που παρ’ ότι για τον
πολύ κόσμο δεν προκύπτει αυτόματα από την παραδοσιακή του εικόνα αποδεικνύεται
στην πράξη στην αγορά εργασίας.

Σε επιχειρήσεις

Ο φαρμακοποιός εκτός από τη γνωστή στους πολλούς απασχόλησή του στο Φαρμακείο
που απευθύνεται στο κοινό (ως ιδιοκτήτης ή μισθωτός), απορροφάται στην αγορά
εργασίας ως στέλεχος σε επιχειρήσεις βιομηχανικές, εμπορικές ή και παροχής
υπηρεσιών του ευρύτερου χώρου του φαρμάκου, της υγείας και της διάγνωσης αλλά
και ποικιλίας βιοχημικών, τεχνολογικών και φυσικοχημικών εφαρμογών, σε
Νοσηλευτήρια, Δημόσια Διοίκηση, Ασφαλιστικούς Οργανισμούς, Εκπαίδευση, Έρευνα
(ιδίως δευτερογενή εργαστηριακή και εφαρμοσμένη ).

Μέχρι σήμερα φαίνεται ότι το ποσοστό απορρόφησης είναι από τα υψηλά,
(μεγαλύτερο του 95%), με την ανεργία να εντοπίζεται ως βραχυχρόνια, κυρίως στη
φάση προ της εισόδου στην αγορά εργασίας και (λιγότερο) στις προ της
συνταξιοδότησης ηλικίες για τους μισθωτούς».

H ανεργία

Για την απειλή της ανεργίας ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρει ότι προβλήματα είναι
πιθανόν να αντιμετωπίσουν οι νέοι στους τομείς των Φαρμακείων και της
φαρμακοβιομηχανίας. «H απειλή υπάρχει, τουλάχιστον στο μέτρο της αναζήτησης
απασχόλησης στον παραδοσιακό χώρο του Φαρμακείου, όπου εκτός από τους νέους
φαρμακοποιούς (με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μετά το 1996) που δεν έχουν στην
πράξη τη νόμιμη ευχέρεια να συστήσουν νέο ιδιόκτητο φαρμακείο, ο μεγάλος
αριθμός Φαρμακείων (περισσότερα των 9.000) σε σχέση με τον πληθυσμό έχει ήδη
καταστήσει ασφυκτικές τις συνθήκες στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Μια άλλη
απειλή ανεργίας επίσης προβάλλει από τον κλάδο της παραγωγής φαρμάκων στη
χώρα, όπου τα τελευταία χρόνια παρατηρείται συρρίκνωση της φαρμακοβιομηχανίας,
όχι όμως και μείωση της σχετικής επιστημονικής, επιχειρηματικής και εμπορικής
δραστηριότητας».

Τα εφόδια που πρέπει να έχουν οι απόφοιτοι για να αντεπεξέλθουν στο μεγάλο
ανταγωνισμό που υπάρχει πλέον στην αγορά εργασίας, τονίζει ο καθηγητής,
είναι η επικαιροποίηση των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους. «Τον
εξοπλισμό τους δηλαδή με τα “εργαλεία” που ζητάει η αγορά εργασίας και ειδικά
στο αντικείμενο που επέλεξαν. Για παράδειγμα ο εφοδιασμός με γνώσεις αρχών
διοίκησης επιχειρήσεων, οικονομικών ή και marketing (π.χ. MBA) στους
υπευθύνους των επιχειρήσεων είναι πολύτιμος.

Κλινική φαρμακευτική

Επίσης η γνώση της κλινικής φαρμακευτικής είναι εξαιρετικά ωφέλιμη στους
φιλοδοξούντες καριέρα στο νοσοκομείο, στην εφαρμοσμένη κλινική έρευνα
(επιχειρήσεις, ιδρύματα) ή στους σύγχρονους κλάδους διαχείρισης των
οικονομικών της υγείας (σε συνδυασμό με οικονομικά ή και διοίκηση
επιχειρήσεων).

Για το λόγο αυτό άλλωστε το Τμήμα μας από το 1993-1994 φρόντισε να συστήσει
χρήσιμα μεταπτυχιακά προγράμματα για να προσφέρει σε ποικιλία εξειδικεύσεων
(π.χ. βιομηχανική φαρμακευτική, κλινική φαρμακευτική, παραγωγή και έλεγχος
φαρμακευτικών ενώσεων, συνθετική φαρμακευτική χημεία, φαρμακευτική ανάλυση –
έλεγχος ποιότητας) την πιο επίκαιρη και πρωτότυπη γνώση και μεθοδολογία που
διαθέτει η επιστήμη.

H κύρια συμβουλή που δίνει ο καθηγητής σε όσους έχουν αποφασίσει να
ακολουθήσουν σπουδές Φαρμακευτικής είναι να «επενδύσουν χρόνο, ενέργεια και
ήθος ώστε να κατακτήσουν το ανάστημα, την ελευθερία και την πρωτοτυπία του
σκέπτεσθαι, στον συναρπαστικό και ταχύτατα εξελισσόμενο αυτό χώρο της
επιστήμης. Να μην φεισθούν κόπων και να μπουν με αξιώσεις στην ανάδειξη του
ρόλου τους σε πολύτιμο για την κοινωνία»