Aποφασισμένη για δικαίωση

Αποφασισμένη να συνεχίσει τον δικαστικό της αγώνα μέχρι το τέλος της ζωής
της προκειμένου να απαλλάξει τον σύζυγό της Γρηγόρη Στακτόπουλο από το στίγμα
του «δολοφόνου» στην υπόθεση του δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, δηλώνει η κ.
Θεοδώρα Στακτοπούλου.

«Για μία ακόμη φορά αναρωτήθηκα γιατί καταδικάζουν έναν αθώο άνθρωπο…» εξομολογείται η κ. Θεοδώρα Στακτοπούλου, η οποία μέχρι πριν από λίγες μέρες κρατούσε ζωντανή την ελπίδα της πως η τρίτη κατά σειρά αίτηση για την επανάληψη της δίκης του συζύγου της θα αποτελούσε δικαίωση για τη μνήμη του

Ο φάκελος, που άνοιξε 55 χρόνια μετά, με τη θετική εισήγηση του επίτιμου
αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Αθανασίου Καφίρη, ο οποίος πεπεισμένος για
την άδικη καταδίκη του Γρηγόρη Στακτόπουλου σε ισόβια κάθειρξη ζητούσε – έστω
και μετά θάνατον – την αθώωσή του, τυπικά έκλεισε με την απόρριψη της αίτησης
της συζύγου του η οποία ζητούσε την επανάληψη της δίκης με βάση νεώτερα
στοιχεία. Για την ίδια όμως την κ. Στακτοπούλου ουσιαστικά η υπόθεση παραμένει
ανοιχτή. Ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας τής άφησε βαριά κληρονομιά. Τη
συνέχεια του δικαστικού αγώνα…

Απογοήτευση

«Μόλις πληροφορήθηκα την απόφαση του Αρείου Πάγου ένιωσα πίκρα και
απογοήτευση. Για μία ακόμη φορά αναρωτήθηκα γιατί καταδικάζουν έναν αθώο
άνθρωπο… » εξομολογείται η κ. Θεοδώρα Στακτοπούλου, η οποία μέχρι πριν από
λίγες μέρες κρατούσε ζωντανή την ελπίδα πως η τρίτη κατά σειρά αίτηση για την
επανάληψη της δίκης του συζύγου της θα αποτελούσε δικαίωση για τη μνήμη του.
«Χρέος προς την αλήθεια» είχε χαρακτηρίσει ο κ. Καφίρης την αθώωση του Γρηγόρη
Στακτόπουλου, γνωρίζοντας καλά πως στο παρελθόν δύο φορές οι συνάδελφοί του
είχαν πει «όχι» στην αθώωση του κατηγορουμένου.

«Θα συνεχίσω»

«Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση», συνεχίζει η κ. Θ. Στακτοπούλου, «ότι ενώ στις
παλαιότερες αιτήσεις υπήρχαν δικαστές που μειοψήφησαν και είχαν πειστεί για
την αθωότητα του Γρηγόρη, τώρα, παρά την πρόταση του συγκεκριμένου εισαγγελέα,
δεν βρέθηκε ούτε ένας να εκφράσει διαφορετική γνώμη. Δεν πειράζει. Εύχομαι και
αυτοί οι δικαστές να είναι καλά και να μη ζήσει κανένας άνθρωπος την τραγωδία
που έζησε η οικογένεια του άντρα μου». Παρ’ όλα αυτά εκείνη προσπερνά τις
νομικές λεπτομέρειες και εμφανίζεται αποφασισμένη. «Θέλω να συνεχίσω τον αγώνα
μου. Όσο ζω, θα παλεύω για την αθωότητα του Γρηγόρη. Λένε πως στο τέλος της
ζωής τους οι άνθρωποι συνηθίζουν να εξομολογούνται ό,τι βαραίνει την ψυχή
τους. Εκείνος όμως, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ένα πράγμα μου ζήτησε:
Να παλέψω. Κι όταν πια τα καταφέρω, να πάω στο μνήμα του και να του πω ότι
γράφτηκε πως ήταν αθώος… », λέει χωρίς να κρύβει τη συναισθηματική της
φόρτιση.

Κι αν η απόφαση των δικαστών ήταν αρνητική και τη γέμισε με πίκρα, εκείνο που
τη γεμίζει με ελπίδα είναι οι άνθρωποι της γειτονιάς της, αλλά και όσοι την
αναγνωρίζουν στον δρόμο που περπατά και της δίνουν κουράγιο, εκφράζοντας την
πεποίθησή τους ότι ο άντρας της δεν είχε σχέση με τη δολοφονία του Τζορτζ
Πολκ. Και είναι άνθρωποι όλων των ηλικιών, οι περισσότεροι από τους οποίους
δεν έτυχε να γνωρίσουν τους πρωταγωνιστές της ιστορίας παρά μόνο μέσα από τις
σελίδες των εφημερίδων.

Ο εκ των συνηγόρων της κ. Θ. Στακτοπούλου Ηλίας Αναγνωστόπουλος αναμένει να
καθαρογραφεί η απόφαση ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζει ακριβώς το σκεπτικό
των δικαστών που άφησαν και πάλι μισό το όνειρο για δικαίωση της εντολέως του.
«Με την απορριπτική αυτή απόφαση», δηλώνει στα «NEA», «χάθηκε μία πολύτιμη
ευκαιρία να συμφιλιωθεί η κρίση της Δικαιοσύνης με την καθολική γνώμη της
ελληνικής και διεθνούς κοινότητας. Ο Γρηγόρης Στακτόπουλος είναι ηθικά
δικαιωμένος παρ’ ότι παραμένει δικαστικά αδικημένος».

KAPE KAPE H ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΛΚ

Νέα στοιχεία μετά την καταδικαστική απόφαση

H δικαστική περιπέτεια του Γρηγόρη Στακτόπουλου γέμισε εκατοντάδες σελίδες βιβλίων και εφημερίδων, ενώ έγινε και κινηματογραφική ταινία. Στη φωτογραφία, ο κατηγορούμενος ξεσπά σε δάκρυα κατά τη διάρκεια της δίκης

Πενήντα πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Πολκ, ο επίτιμος
εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Αθανάσιος Καφίρης πείθεται, με βάση τα νεώτερα
στοιχεία που προσκομίζει η υπεράσπιση του Γρηγόρη Στακτόπουλου, ότι ο
κατηγορούμενος είναι θύμα δικαστικής πλάνης.

Την άποψή του αυτή τη στηρίζει κυρίως στο γεγονός ότι ένας εκ των φερομένων ως
φυσικός αυτουργός της εγκληματικής ενέργειας, ο A. Μουζενίδης, είχε σκοτωθεί
όταν βρέθηκε νεκρός ο Πολκ και ο δεύτερος, ο Ευ. Βασβανάς, ήταν στις εμπόλεμες
περιοχές του βουνού, στη Θεσσαλονίκη. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνει ο
εισαγγελικός λειτουργός στις μεταγενέστερες γραφολογικές εκθέσεις, που
κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ο φάκελος που έφτασε στο αστυνομικό τμήμα δεν
είχε γραφεί, όπως αρχικά είχε θεωρηθεί, διά χειρός της μητέρας του
Στακτόπουλου. Και ο κ. Αθ. Καφίρης καταλήγει επισημαίνοντας: «Τα νεώτερα
γεγονότα και οι αποδείξεις που ήταν άγνωστα στους δικαστές που δίκασαν την
υπόθεση και αποκαλύφθηκαν μετά την καταδίκη του Στακτόπουλου κάνουν φανερή την
αθωότητά του».

Δεν πείστηκαν

Όπως όμως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, τα νεώτερα στοιχεία δεν έπεισαν και τους
δικαστές που έκριναν την υπόθεση αυτή. H δικαστική περιπέτεια του Γρηγόρη
Στακτόπουλου γέμισε εκατοντάδες σελίδες βιβλίων και εφημερίδων. Έγινε και
κινηματογραφική ταινία. Όλα άρχισαν το πρωινό της 16ης Μαΐου 1948, όταν στη
θαλάσσια περιοχή του Θερμαϊκού εντοπίστηκε το πτώμα του Τζ. Πολκ. Το θύμα είχε
μεταβεί στη Βόρεια Ελλάδα αναζητώντας τον κατάλληλο άνθρωπο που θα τον έφερνε
σε επαφή με τον Μάρκο Βαφειάδη, προκειμένου να του πάρει συνέντευξη. Το
μοναδικό στοιχείο που διέθεταν οι αρχές ήταν ένας φάκελος με την ένδειξη «Προς
το 3ο Αστυνομικό Τμήμα – Ενταύθα», που περιείχε την ταυτότητα του Τζ. Πολκ.
Τρεις μήνες αργότερα η αστυνομία έφτασε στη σύλληψη του Γρηγόρη Στακτόπουλου,
ο οποίος θεωρήθηκε συνεργός στη δολοφονία με φυσικούς αυτουργούς τους A.
Μουζενίδη και Ευ. Βασβανά.

Ομολόγησε

Ο κατηγορούμενος στο πλαίσιο της ανάκρισης ομολόγησε την ενοχή του και
παραπέμφθηκε σε δίκη μαζί με τη μητέρα του Άννα, στην οποία αποδόθηκε η
αναγραφή της ένδειξης στον φάκελο με την ταυτότητα του θύματος. Ο Γρ.
Στακτόπουλος καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη, ενώ η μητέρα του κηρύσσεται
ομόφωνα αθώα. Δώδεκα χρόνια αργότερα αποφυλακίζεται με αίτηση χάριτος. Από
τότε έβαλε σκοπό της ζωής του να αποδείξει ότι δεν ήταν αυτός ο ένοχος και ότι
υπήρξε θύμα σκευωρίας. Όταν άφησε την τελευταία του πνοή, στις 16 Μαΐου 1998,
ο Άρειος Πάγος είχε ήδη απορρίψει την πρώτη του αίτηση για επανάληψη της
δίκης. Άφησε όμως βαριά κληρονομιά στη σύζυγό του, η οποία συνεχίζει τον δικό
του αγώνα.