MATIEΣ Aλαφιασμένοι

Τους βλέπω να τρέχουν αλαφιασμένοι, ο ένας πίσω από τον άλλον, για να
εκλιπαρήσουν για μια πρόσκληση σε τηλεοπτική συζήτηση, για να πετύχουν ένα
«πέρασμα» από κάποιο «παράθυρο», όπου, ύστερα από αναμονή μισής ώρας, θα πουν
δυο κουβέντες, για να δημοσιεύσουν ένα μονόστηλο ή κάποιο «μικροπολιτικό» σε
μια εφημερίδα μεγάλης, ει δυνατόν, κυκλοφορίας…

Για τους υποψήφιους βουλευτές μιλάω, βέβαια. Που κάποτε ξόδευαν ολόκληρες
περιουσίες για γραφεία, υπαλλήλους, τηλέφωνα, έντυπα, αφίσες, πανό,
συγκεντρωσιάρχες, κλακαδόρους, καφετζήδες, ταβερνιάρηδες, «παράγοντες»,
κομματάρχες, σουρταφερτάριους και λαμόγια. Όλ’ αυτά, φυσικά, για να
εξασφαλίσουν την εκλογή τους στο Κοινοβούλιο και «να αγωνισθούν παντί σθένει,
για τη λύση των προβλημάτων του ελληνικού λαού».

Δεν το λέω ειρωνικά: Πολλοί βουλευτές – γνωρίζω αρκετούς απ’ αυτούς –
κατεβαίνουν στην εκλογική μάχη γιατί έχουν καθαρή καρδιά, θέλουν να βοηθήσουν,
θέλουν να πάει ο τόπος μας πιο μπροστά με τη δική τους συνεισφορά. Άλλοι
εκτίθενται, γιατί τρελαίνονται για το «κύριε βουλευτά», για το μικρόφωνο, για
το όνειρο της υπουργοποίησης. Και άλλοι – ισχυρή, φοβάμαι, πλειονότητα – για
να είναι μέσα στα κέντρα των αποφάσεων και, φυσικά, «μέσα στα κόλπα», όπως
λέει ο λαός.

Έτσι έχει η κατάσταση. Με τα συν και τα πλην της. Και μου ‘δωσε μεγάλη χαρά,
κάτι που διάβασα στα «NEA». Είναι μία παράγραφος από το βιβλίο του Γιώργου
Παπανδρέου «Το δέντρο και το δάσος». Την αντιγράφω: «Παρά την απογοήτευση του
κόσμου για την πολιτική και τους πολιτικούς, εγώ είμαι αισιόδοξος.
Διαφορετικά, δεν θα είχα λόγο να σπαταλώ τον χρόνο μου σε μια θέση
υπουργού».

Ναι. Είναι σπατάλη προσωπικού χρόνου το να ‘σαι υπουργός, αν δεν έχεις όραμα
και δεν σκέφτεσαι, πρωτίστως, πώς θα βελτιώσεις τη θέση του ανέργου, που –
ξαναγυρίζω στο βιβλίο – «είναι έτοιμος να πουλήσει τη συνείδησή του, την
περηφάνια του, την ελεύθερη σκέψη του, για ένα κομμάτι ψωμί».

ΥΓ: Συγχαρητήρια στον φίλο μου υπουργό Αιγαίου, Νίκο Σηφουνάκη, που βραβεύτηκε
από το γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού, στο κτίριο της γαλλικής πρεσβείας στην
Αθήνα, για την προσφορά του στις τέχνες και τον πολιτισμό. Και πάντα τέτοια…