[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Δεν έχω τίποτε με την τηλεόραση, και δεν έχω τίποτε με τα διάφορα τοκ σόου που
στήνονται εν ριπή οφθαλμού και γεμίζουν τα προγράμματα των σταθμών με
ατέλειωτες ώρες μπλα – μπλα. H πολιτική έχει επιστρέψει στη ζωή μας και έχει
εγκατασταθεί για τα καλά σ’ αυτήν, άρα καλώς τα κανάλια και τα ραδιόφωνα
στήνουν αυτές τις συζητήσεις, όπου διάφοροι κατά κανόνα τσακώνονται και ουδείς
μπορεί να αποκομίσει κάτι ουσιαστικό εξ όσων ακούει. Άλλη είναι η ένστασή μου.
Επειδή το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν εξαντλείται στον κατάλογο των δέκα
δεκαπέντε στελεχών που εμφανίζονται κάθε βράδυ, αλλά έχει και άλλα πρόσωπα,
πιο φρέσκα, και ίσως και πιο ενδιαφέροντα, δεν γίνεται να… απαγορευτεί
αμέσως η επανεμφάνιση όλων όσων εισβάλλουν απρόσκλητοι, κάθε βράδυ, στο σπίτι
μας; Εύκολο είναι να τους βρουν…

Θέμα επιβίωσης

Αν για μας είναι θέμα αισθητικής και ουσίας, για τον Γιώργο Παπανδρέου και το
κίνημά του είναι θέμα επιβίωσης. Ζωής ή θανάτου, που έλεγαν παλιά οι
δημοσιογράφοι για να περιγράψουν την κρισιμότητα μιας κατάστασης. Γιατί; Διότι
ο άνθρωπος αυτός κάνει μια γιγαντιαία προσπάθεια για να φέρει τα πάνω κάτω,
αλλά εκεί που κορυφώνει την προσπάθειά του βγαίνει ο τάδε υπουργός ή ο δείνα
υφυπουργός στην τηλεόραση και καταστρέφει όλη την προσπάθεια. Ο πολίτης που
δεν καταπίνει αμάσητη την τροφή του, το πρώτο που σκέφτεται βλέποντας τον τάδε
και τον δείνα είναι, «εντάξει μωρέ, ο Γιώργος καλός είναι, αλλά κοίτα τι έχει
μαζί του». Λοιπόν επ’ αυτού τού «κοίτα ποιον έχει μαζί του», έχουμε να
προτείνουμε το εξής: να απαγορεύσει διά ροπάλου ο μέλλων πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ
τις εμφανίσεις στελεχών αυτής της κατηγορίας. Ζημιά τού κάνουν, όχι καλό. Και
κυρίως ζημιώνουν την κοινή προσπάθεια.

Κάνει ζημιά

Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία στελεχών που επίσης κάνει μεγάλη ζημιά στον Γ.
Παπανδρέου. Είναι αυτοί που εμφανίζονται ως εκφραστές της βούλησής του. Και δη
έγκυροι. Όπως, ας πούμε, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Δημ. Γεωργακόπουλος, που με
μεγάλη ένταση ζήτησε να φύγουν (από τη μέση;) όλοι όσοι είναι στην επετηρίδα
με θέσεις πολυετούς θητείας στην κυβέρνηση και τη Βουλή και να δώσουν τη θέση
τους σε νεώτερους. Είναι η δεύτερη ή η τρίτη φορά μέσα σε μερικές ημέρες που
έκανε δηλώσεις με παρόμοιο περιεχόμενο, προκαλώντας πολλά ερωτηματικά. Θέλει
άραγε να καταδείξει ότι πρόβλημα βαρόνων δεν έχει μόνο η Νέα Δημοκρατία, αλλά
και το ΠΑΣΟΚ; Ή αποφάσισε να κάνει δημόσια αυτοκριτική; Ο ίδιος γεννημένος το
1948 – ηλικίας σήμερα 56 ετών – εκλέγεται συνεχώς από το 1981. Όπως και ο Άκης
Τσοχατζόπουλος, η Βάσω Παπανδρέου, ο Απ. Κακλαμάνης και τινές άλλοι, τους
οποίους σπρώχνει με ιδιαίτερη επιμονή προς την έξοδο. Ο Γιώργος Παπανδρέου τη
γλιτώνει παρατρίχα από την «ανανέωση» του κυρίου Γεωργακόπουλου: αν και
εκλέγεται επίσης από το 1981 συνεχώς, είναι κατά τέσσερα χρόνια μικρότερός
του. Ο τυχερός…

Ας ρωτήσει τον Ιωαννίδη

Αντιθέτως, βρίσκω πολύ άτυχο τον Κώστα Καραμανλή. Κατάφερε με κόπο και πολλή
προσπάθεια, είναι αλήθεια, να κάνει τη Νέα Δημοκρατία «μαγαζί γωνία», αλλά όσο
περνάει ο καιρός και πλησιάζουμε στις εκλογές η αρχική βεβαιότητα περί
περιπάτου έχει μεταβληθεί σε αγωνία μεγάλη. Είναι οι δημοσκοπήσεις που
δείχνουν ότι η διαφορά με το ΠΑΣΟΚ – αυτή η περίφημη ψαλίδα – έχει περιοριστεί
σημαντικά και είναι και η βεβαιότητα πλέον ότι το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν έχει πει
την τελευταία του λέξη, αλλά και εμφανίζεται ιδιαίτερα απειλητικό. Απειλητικό;
Και λίγα λέμε. Εδώ πάει να κερδίσει τις εκλογές την ώρα που όλα φαίνονταν πως
είχαν τελειώσει και πως οι εκλογές θα ήταν ένας όμορφος, ειδυλλιακός, ήρεμος,
και πάνω απ’ όλα υγιεινός περίπατος. Τώρα δεν είναι. Είναι ντέρμπι κανονικό,
και ένα ντέρμπι το κερδίζει όποιος κάνει τα λιγότερα λάθη, λένε στο
ποδόσφαιρο, αλλά και στο μπάσκετ. Κι αν δεν μας πιστεύει ο πρόεδρος, ας
ρωτήσει και τον Ιωαννίδη να του πει το μυστικό…

«Βιομηχανική κατασκοπεία»

Σε ένα ντέρμπι σημασία επίσης έχουν οι πληροφορίες για τις κινήσεις του
αντιπάλου. «Παίζει το δέκα το καλό ή βάζω το χαφ το δυνατό, και κερδίζω τη
μάχη στο κέντρο» λες, και ο αντίπαλος κάνει ό,τι μπορεί να το πληροφορηθεί
εγκαίρως για να οργανώνει αντίμετρα και να ανατρέψει τα πλάνα σου. Στη
βιομηχανία αυτή η εκτός δεοντολογίας διαδικασία ονομάζεται βιομηχανική
κατασκοπεία – μαθαίνεις εκ των προτέρων τι σκοπεύει να κάνει ο ανταγωνιστής
σου και σπεύδεις να τον προλάβεις για να προωθήσεις τα δικά σου προϊόντα, ώστε
να κερδίσεις την αγορά. Στην πολιτική, τα πράγματα είναι πιο απλά. Μαθαίνεις
τι θα πει ο αντίπαλος, και το λες εσύ πρώτος. Ή πληροφορείσαι τι σκοπεύει να
κάνει και κάνεις κι εσύ το ίδιο. Υποθέτω, ότι έπειτα από την εξήγηση αυτή, δεν
απομένουν πολλοί εκ των συμπολιτών μας που απορούν πώς γίνεται να μιλούν σε
ακροατήριο γυναικών την ίδια ώρα ο Γ. Παπανδρέου και ο K. Καραμανλής και να
εξαγγέλλουν περίπου τα ίδια, όπως για παράδειγμα τον Συνήγορο για την Ισότητα.
Κατανοητό;

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Οι εκλογές έχουν πολύ δρόμο ακόμη

Διαβλέπω ηττοπάθεια στο στράτευμα, και δεν θέλω. Οι εκλογές δεν τέλειωσαν με
την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ (που άλλωστε δεν έγινε ακόμη), ούτε με το ότι ο
Γιώργος Παπανδρέου έκανε μια εντυπωσιακή περιοδεία στην περιφέρεια και
εκφώνησε και τρεις καλές ομιλίες. Ούτε βέβαια χάθηκαν. Ως εκ τούτου, όσοι
έχουν πέσει στα μαύρα πανιά επειδή οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν – ακόμη… –
προβάδισμα της N.Δ. της τάξεως του 3%, καλόν είναι να αλλάξουν γνώμη. Όντως,
υπάρχει αυτό το προβάδισμα, αλλά αν σκεφθεί κανείς ότι μόλις πριν από είκοσι
μέρες η N.Δ. είχε 8 μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, μάλλον συνιστά μεγάλη νίκη
ότι η διαφορά αυτή μειώθηκε κατά 5 ολόκληρες μονάδες. Και κάτι ακόμη: οι
εκλογές έχουν πολύ δρόμο ακόμη, και στις 43 ημέρες που απομένουν ώς τις κάλπες
θα δούμε πράματα και θάματα. Γι’ αυτό εκείνοι που απογοητεύονται τόσο εύκολα,
ας γνωρίζουν ότι: α) θα υπάρξουν κι άλλες παρόμοιες δημοσκοπήσεις, β) είναι
πολύ θετικό ότι το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει και πάλι τις δυνάμεις του – όλα τα παλιά
του στελέχη και γ) όλα δείχνουν ότι προοπτικά και έπειτα από ένα εικοσαήμερο,
τα δύο κόμματα θα έχουν φτάσει στα ίσα. Τότε θα μιλήσουμε…