Tο κοινοτικό καμπανάκι χτυπά για όλους

Μετά τις εκλογές, όποια κι αν είναι η νέα κυβέρνηση, η Ελλάδα δεν πρόκειται να
ζήσει σε κενό αέρος, κάνοντας τις επιλογές τής πολιτικής της ανεξάρτητα από το
διεθνές περιβάλλον και ιδιαίτερα το ευρωπαϊκό, στο οποίο ανήκει. Οι
επισημάνσεις, επομένως, που κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο κείμενο των γενικών
κατευθύνσεων μακροοικονομικής πολιτικής για την ελληνική οικονομία, έχουν και
αξία και πρέπει να ληφθούν υπόψη και να απαντηθούν με ψυχραιμία και
αντικειμενικότητα.

Ωστόσο, η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας στα σχόλια της Επιτροπής για την
ελληνική οικονομία, υπηρετεί αποκλειστικά μικροκομματικές σκοπιμότητες και
στερείται αντικειμενικότητας.

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μιλάει για κυβερνήσεις χαμένων ευκαιριών, αλλά
αντίθετα αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει στην ελληνική οικονομία τα
τελευταία χρόνια, ιδίως στο μέτωπο της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των
υψηλών ρυθμών ανάπτυξης.

Οι επισημάνσεις

Από την άλλη, όμως, είναι γεγονός ότι οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών δεν
διστάζουν να επισημάνουν, για άλλη μια φορά, τα σημεία στα οποία, κατά την
άποψή τους, πονά η οικονομία της χώρας. Τους ανησυχεί, λένε, η καθυστέρηση των
διαρθρωτικών αλλαγών. Οι αγορές δεν έχουν επαρκώς απελευθερωθεί και γι’ αυτό ο
ανταγωνισμός είναι ατελής, με αποτέλεσμα να ασκούνται πληθωριστικές πιέσεις
και να μη δημιουργούνται επαρκείς νέες θέσεις απασχόλησης. Ακόμη χτυπούν
καμπανάκι, επειδή η προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, που άρχισε με τόσο
καλούς οιωνούς, δείχνει τελευταία να έχει ανακοπεί.

Είναι βέβαιον, ότι η κυβέρνηση – και το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα – αναγνωρίζουν κάποιες
αλήθειες σ’ αυτές τις παρατηρήσεις. Υπήρξαν καθυστερήσεις στο πρόγραμμα της
οικονομικής πολιτικής, ακόμη και αστοχίες.

Το ζητούμενο από την πολιτική αντιπαράθεση είναι να καταδείξει τις πολιτικές,
με τις οποίες το κάθε κόμμα φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και τους
κινδύνους αυτούς. Στο σημείο αυτό, η Επιτροπή δεν έχει λόγο. Τον λόγο έχουν οι
κυβερνήσεις και οι πολίτες που θα τις ψηφίσουν.

Αλλά δεν έχει κανένα νόημα να αντιμετωπίζει κανείς τις τεχνοκρατικές
προσεγγίσεις της Κομισιόν σαν ευπρόσδεκτο προεκλογικό δώρο για το κόμμα του.
Ούτε, βεβαίως, και να τις αγνοεί. Γιατί και αύριο εδώ θα είμαστε όλοι.