ANAΛΩΣIMA Φυλετικό δίκαιο

Αχ η παράδοση, μας λείπει, μας λείπει. Μας κούρασε ο δυτικός τρόπος ζωής.
Αλλού πάλι δεν τους έχει ακόμα κουράσει. Πριν τον γνωρίσουν, πολεμούν εναντίον
του. Στο Πακιστάν η δασκάλα Σαϊστα Αλμάνι καταδιώκεται από τη φυλή της επειδή
παντρεύτηκε άνδρα άλλης φυλής. Εκεί φαίνεται υπάρχει φυλετικό δίκαιο. Μπορεί
να είναι άγραφο, πεδίο έρευνας για μελλοντικούς λαογράφους, αλλά προς το παρόν
πολύ σκληρό για τη νεαρή δασκάλα. Εκείνη δίδασκε γράψιμο και έμπλεξε με
δυτικές κουλτούρες. Χώρισε τον άντρα της για να γλιτώσει, αλλά το φυλετικό
δίκαιο δεν συγχωρεί. Τώρα έχει καταφύγει σε ένα αστυνομικό τμήμα στο Καράτσι
και για να αποτιμηθεί ο φόβος και η καταισχύνη που υφίσταται, ο εξευτελισμός
της προσωπικότητάς της, μάλλον θα χρειαζόταν μια ψυχολογική υποστήριξη δυτικού
τύπου. Ο πρόεδρος Μουσάραφ εγγυήθηκε προσωπικά για την ασφάλειά της, αλλά
φαίνεται ότι οι φυλές δεν έχουν πεισθεί πως τα εισαγόμενα αυτά συστήματα
διακυβέρνησης, πρόεδροι και τέτοια, μπορούν να έχουν δικαίωμα να ρυθμίζουν και
τέτοια ζητήματα. Αυτά τα περί γάμου θα τα θεωρούν εσωτερικές φυλετικές
υποθέσεις. Πάνω στο πετσί της νιώθει η τολμηρή Σαϊστα να περνάει η Ανατολή από
τις φυλετικές κοινωνίες στη σύγχρονη οργάνωση. Φτάνει να γίνει το πέρασμα
εγκαίρως για να μπορέσει κι εκείνη κάποτε να νοσταλγεί με τα εγγόνια της τον
παραδοσιακό τρόπο ζωής, που θα έχει χαθεί τότε οριστικά και θα έχουν όλοι
ξεχάσει τις απάνθρωπες πλευρές του. Μόνο που σαν να έχει σταματήσει η
υποχώρηση των παραδοσιακών κοινωνιών, σαν να ξαναπαίρνουν δυνάμεις. Συμβαίνει
ακόμα αυτό το πέρασμα; Αχ, η παράδοση είναι ωραία από μακριά, αλλά καλύτερα να
μας λείπει.