Πονοκέφαλος… στρατηγικής στο επιτελείο του Γιώργου

Προβληματισμός επικρατεί στο επιτελείο του Γιώργου Παπανδρέου όσον αφορά
την τακτική και στρατηγική των επομένων δύο μηνών, τόσο σε ό,τι αφορά την
επικοινωνιακή πολιτική όσο και τις προγραμματικές εξαγγελίες του νέου προέδρου
του ΠΑΣΟΚ.

Στο επίκεντρο του προβληματισμού βρίσκεται η σχέση που θα «ξεδιπλώσει» ο
Γιώργος Παπανδρέου σχετικά με την οκταετία του Κώστα Σημίτη – εάν, δηλαδή, θα
πρέπει να υποστηρίξει την ουσιαστική ρήξη με τον «σημιτισμό», όπως εισηγούνται
ορισμένοι συνεργάτες του υπουργού Εξωτερικών, και να σηματοδοτήσει μία εξ
ολοκλήρου νέα εποχή ή θα πρέπει, όπως υποστηρίζουν άλλοι συνεργάτες, να
«κρατήσει» ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της διακυβέρνησης Σημίτη.

Ο διχασμός που υπάρχει μεταξύ των συνεργατών του κ. Παπανδρέου σε μεγάλο βαθμό
οφείλεται και στη ραγδαία εξέλιξη των γεγονότων, που δεν επιτρέπει την
ψυχραιμότερη αντιμετώπιση των πραγματικών δεδομένων. Κάποιοι, ωστόσο,
υποστηρίζουν ότι πίσω από τις φαινομενικά διαφορετικές απόψεις υπάρχει ακόμη
μια εξήγηση: η πολυσυλλεκτικότητα που χαρακτηρίζει το «στρατόπεδο» του Γιώργου
Παπανδρέου. Είναι πολύ λογικό, λένε, αυτοί οι οποίοι ήταν πολύ κοντά του και
μετείχαν στη λειτουργία του ως υπουργού Εξωτερικών να μην επιζητούν ρήξεις σε
όλα τα μέτωπα. Όπως είναι και πολύ λογικό, όσοι δεν είχαν άμεση επικοινωνία με
τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και την έως τώρα δράση του υπουργού να
διακρίνονται – έστω κι ελαφρώς – από φανατισμό.

Διαφοροποιήσεις

H διχογνωμία στο στρατηγείο της Βασιλίσσης Σοφίας εμφανίστηκε πριν ακόμη
παραδώσει επισήμως τη σκυτάλη ο κ. Σημίτης, με τη συνάντηση της οδού
Αναγνωστοπούλου. Τότε ορισμένοι συνεργάτες του κ. Παπανδρέου υποστήριζαν ότι
«ο Γιώργος τα θέλει όλα ή τίποτα» – δηλαδή, ν’ αναλάβει και την πρωθυπουργία –
ενώ άλλοι έλεγαν ότι θα υπάρξει «συνύπαρξη» των δύο ανδρών – εξέλιξη που
δικαιώθηκε.

Σχετικά απαρατήρητη πέρασε μια άλλη διχογνωμία – για το εάν ο κ. Παπανδρέου θα
πρέπει να πάει ή όχι στα «ντιμπέιτ» που πρότεινε ο κ. Καραμανλής. Υπήρξαν και
πάλι οι οπαδοί του «όχι» και του «ναι». Και σε αυτή την περίπτωση η λύση που
δόθηκε ήταν από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, που ξεκαθάρισε από την αρχή
ότι θα συζητήσει με τον αρχηγό της N.Δ. πρόσωπο με πρόσωπο, αρκεί να
προσδιοριστούν οι όροι.

Όλοι εξάλλου οι συνεργάτες του υπουργού Εξωτερικών συμφωνούν σε ένα πράγμα:
ότι τις αποφάσεις τις παίρνει ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, σταθμίζοντας όλες
ανεξαιρέτως τις εισηγήσεις που του έχουν γίνει· κι ότι το «προσωπικό στίγμα»
του κ. Παπανδρέου θα μπορεί να καλύψει τις αντικρουόμενες απόψεις, χωρίς να
προκαλέσει τη δυσφορία του Μεγάρου Μαξίμου.

H επικοινωνιακή πολιτική

Στο επίκεντρο των προβληματισμών που αναπτύσσονται στη Βασιλίσσης Σοφίας έχει
βρεθεί και η επικοινωνιακή πολιτική του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, παρά
την ικανοποίηση που υπάρχει για την έως τώρα ανταπόκριση του κόσμου και των
οπαδών του ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν φόβοι για το κατά πόσον μπορεί να διατηρηθεί αυτή η
δυναμική για δύο μήνες χωρίς έναν προσεκτικό σχεδιασμό βήμα βήμα.

Τέλος, «πονοκέφαλος» για τους συνεργάτες του κ. Παπανδρέου είναι ορισμένα
στελέχη του λεγόμενου παλαιού ΠΑΣΟΚ, τα οποία σπεύδουν να εμφανιστούν
ταυτισμένα με τον νέο πρόεδρο, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν επικοινωνία
ή πολύ περισσότερο εξουσιοδότηση.

Προσκλητήριο για την Εκεχειρία

Με μια μεγάλη εκδήλωση στις 25 Φεβρουαρίου, στην οποία πιθανόν να
προσκληθούν και οι αρχηγοί όλων των κομμάτων, θα παρουσιαστεί στην Αθήνα το
βιβλίο για την Εκεχειρία. Ο Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας χθες στους υποψήφιους
βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, κάλεσε τους βουλευτές όλων των κομμάτων να υπογράψουν την
ίδια μέρα το Ψήφισμα για την Εκεχειρία το οποίο θα τους αποσταλεί μέσω της
Διακομματικής Επιτροπής για τις εκλογές.