Ποιος σκότωσε τη «βασίλισσα»;

Τη Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου, το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο του κόσμου, το «Queen
Mary 2», βάζει μπροστά τις μηχανές για το παρθενικό του – 14ήμερο – ταξίδι από
το Σαουθάμπτον της Βρετανίας στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα. Καλοτάξιδο, αν
και η κληρονομιά του είναι βαριά!

Κατά περίεργη σύμπτωση, η καθέλκυση του μεγαλύτερου επιβατηγού πλοίου στον
κόσμο, του βάρους 150.000 τόνων, γαλλικής κατασκευής, υπερωκεάνιου «Queen Mary
2» των γραμμών Cunard, συμπίπτει χρονικά με την 31η επέτειο από το μυστηριώδες
τέλος της «θείας» του, «Queen Elizabeth».

Στην εποχή του, υπενθυμίζει, μέσω της «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν», ο
Φίλιπ Μπόουρινγκ, το 83.000 τόνων αυτό πλοίο ήταν επίσης το μεγαλύτερο
επιβατηγό και το καμάρι των γραμμών Cunard. Το «Queen Elizabeth» έβαλε για
πρώτη φορά πλώρη το 1938 και μετά τον πόλεμο ανακηρύχθηκε «αυτοκράτειρα» στον
διάπλου του Ατλαντικού. Ο θάνατός (βύθισή) του στο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ, το
1972, δεν ήταν ατύχημα. Στις 7 Ιανουαρίου, μία ημέρα νωρίτερα, είχε ξεσπάσει
πυρκαγιά σε πολλά σημεία ταυτόχρονα. Ποιος σκότωσε τη βασίλισσα; Οι δολοφόνοι
δεν βρέθηκαν ποτέ, ούτε και δικάστηκαν.

Αρχεία ερμητικά σφραγισμένα. Ένα πρόσωπο που πρέπει να θυμάται πολύ
έντονα εκείνη την ημέρα είναι ο διοικητής του Χονγκ Κονγκ, Τανγκ Τσι-Χούα.
Νέος διευθυντής τότε της ναυτιλιακής γραμμής – ιδιοκτησίας του πατέρα του K.
Γ. Τανγκ – Island Navigation, γευμάτιζε στο πλοίο την ώρα που ξέσπασαν οι
πυρκαγιές. Με βάση την απόφαση του δικαστηρίου, ουδείς κατονομάζεται ως
υπεύθυνος για την καταστροφή που, ως εκ θαύματος, δεν είχε ανθρώπινα θύματα,
αλλά είχε τεράστιο οικονομικό κόστος. Ύστερα από τη δικαστική έρευνα, η
υπόθεση εστάλη στην υπηρεσία διερεύνησης εγκλημάτων της αστυνομίας του Χονγκ
Κονγκ. Τριάντα χρόνια αργότερα, το κοινό περιμένει ακόμα το πόρισμα. Δεν
έγιναν συλλήψεις, δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες και δεν υπήρξε σχεδόν καμία
απάντηση στις φημολογίες του Τύπου. Ιστορικοί και συγγραφείς αστυνομικών
μυθιστορημάτων ελπίζουν τα κυβερνητικά αρχεία να περιέχουν κάποια στοιχεία.
Ακόμη κι αν συμβαίνει όμως αυτό, τα αρχεία παραμένουν ερμητικά σφραγισμένα.

Κομμουνιστές; Κοινός παρονομαστής των υποθέσεων που κυκλοφόρησαν ήταν
ότι τις φωτιές τις προκάλεσαν κομμουνιστές για πολιτικούς λόγους, με στόχο τον
Τανγκ, το όνομα του οποίου είχε συνδεθεί με την εθνικιστική κυβέρνηση της
Ταϊβάν. H Island Navigation διέψευσε τις φήμες – το πολιτικό κίνητρο όμως
παραμένει πιθανό. Είναι άραγε αργά για τον Τανγκ Τσι-Χούα να εκμαιεύσει
πληροφορίες από τους φίλους κομμουνιστές στο Πεκίνο; Ίσως οι Βρετανοί να
εμπλέκονται σε κάποια επιχείρηση συγκάλυψης του θέματος. H αποκάλυψη μιας
κομμουνιστικής ανάμειξης ίσως να παρεμπόδιζε τις υπό εξέλιξη «εύθραυστες»
προσπάθειες για τη βελτίωση των σχέσεων με το Πεκίνο.

Επιχειρηματικές διαφορές; Κι αν το κίνητρο δεν ήταν πολιτικό, μήπως
πίσω από τον εμπρησμό κρύβονται επιχειρηματικές διαφορές; Αν είναι έτσι, ο
υιός Τανγκ θα γνωρίζει σίγουρα ποιος είναι υπεύθυνος. Μια άλλη φήμη είχε να
κάνει με την ασφαλιστική κάλυψη. Από τον Φεβρουάριο του 1971 ακόμα, η
οικονομική επιθεώρηση «Far Eastern Economic Review» έθετε το ερώτημα: «Θα
μπορούσε ο K.Γ. Τανγκ να ανταποκριθεί στο οικονομικό κόστος της λειτουργίας
του;». Αμέσως μετά την είσοδο του πλοίου στα ύδατα του Χονγκ Κονγκ, το
υπουργείο Ναυτιλίας συνέταξε μια επικριτική αξιολόγηση της κατάστασής του,
φθάνοντας μέχρι του σημείου να καταστρώσει ένα ειδικό σχέδιο για την
αντιμετώπιση ενδεχόμενης μεγάλης πυρκαγιάς στη διάρκεια της επισκευής του.
Όμως τα σχέδια αυτά δεν προέβλεπαν το ενδεχόμενο ενός καλοσχεδιασμένου
εμπρησμού.

Το πλοίο χάθηκε, αλλά το μυστήριο παραμένει. Ας είναι μακρύς, καταλήγει ο
Μπόουρινγκ, ο βίος του «Queen Mary 2» και περισσότερο αξιοπρεπές το τέλος του.

LINKS:

* www.cunardline.com

* www.queenmary2.cjb.net