MATIEΣ H αποχώρηση

Τώρα που ο Σημίτης αποχαιρέτησε τη Χαριλάου Τρικούπη, θέλω να πω κι εγώ δυο
λόγια γι’ αυτή την αποχώρηση, μετά τόσους και τόσους και, κυρίως, μετά τον
φίλο του – και φίλο μου – Γιώργο Βέλτσο, ο οποίος έγραψε, την Τετάρτη, στα
«NEA», τα εξής: «Ναι, πράγματι. Ο μεγάλος καλλιτέχνης δεν φαίνεται από την
είσοδό του στη σκηνή, αλλά από την έξοδό του». Μόνο που ο Κώστας Σημίτης είναι
και μεγάλος πολιτικός: αφήνει με την αποχώρησή του τους άλλους σε αμηχανία.
Αλλά όταν επαινεί κανείς αυτόν που σε όλη του τη ζωή αντιτάχθηκε στη
μεγαλειότητα, τον προδίδει. Δεν τον προδίδει όμως όταν τον επικρίνει για την
εμμονή του στη θετικότητα. Διότι πώς αλλιώς θα χαρακτήριζε την αποχώρησή του
σε μια αρνητική στιγμή για το ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι για τον Σημίτη;»

Ουδείς καλοπροαίρετος Νεοδημοκράτης, πιστεύω, μπορεί να αμφισβητήσει τα
επιτεύγματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια: την ένταξη στην
ΟΝΕ, την είσοδο της Κύπρου στην E.E., τη συνετή αντιμετώπιση τριών πολέμων,
την εξάρθρωση της I7 Νοέμβρη, τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τα μεγάλα έργα,
την Ολυμπιακή προετοιμασία, τη βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία, τη μείωση
των επιτοκίων, την ανέγερση πλήθους νοσοκομείων, τις παροχές στις ασθενέστερες
οικονομικά τάξεις κ.λπ. κ.λπ.

Αλλά, την ίδια στιγμή, κανείς Πασόκος δεν πρέπει να αφήσει εκτός απολογισμού
την ακρίβεια, όσο και αν αυτή έχει στενή σχέση με το ευρώ, την ανεργία, άσχετα
αν μειώθηκε κάπως, την αύξηση του δημοσίου χρέους, τη δύσκολη «καθημερινότητα»
των πολιτών και τόσα άλλα. Οφείλω, επίσης, να σημειώσω εδώ πως όσα πέτυχε ο
Σημίτης δεν είναι δίκαιο να τα πιστώνει ο ίδιος στον εαυτό του, ενώ για τα
λάθη και τις παραλείψεις της πολιτικής του να μη λέει κουβέντα.

Τέλος: είναι σπουδαίο πράγμα η «ανανέωση». Και αναγκαίο. Και μακάρι να πάρει
διαστάσεις σε όλα τα κόμματα. Αλλά, ποια σχέση μπορεί να έχει η «ανανέωση» που
επικαλέσθηκε ο Πρωθυπουργός με τον αποκλεισμό από το E.Γ. στελεχών όπως ο
αυριανός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, ο Βενιζέλος κ.λπ. ή την καρατόμηση
του Λαλιώτη, από τα χέρια του οποίου, επιπλέον, πέρασαν το αεροδρόμιο, το
Μετρό, το Ρίο – Αντίρριο, η Αττική Οδός και η Εγνατία;

Ο Σημίτης πρόσφερε, σίγουρα, πολλά στον τόπο. Θα τον θυμηθεί η Ιστορία. Αλλά
όλα θα ήταν πολύ καλύτερα, αν αυτός ο πολιτικός, ο έντιμος, ο μεθοδικός, ο
πείσμων, ο εργατικός, ο ευγενής, μα και φιλύποπτος και, συχνά, εμπαθής, είχε
βγει από την πανοπλία του και σαν απλός άνθρωπος κυκλοφορούσε πότε πότε στους
δρόμους, μιλούσε με τον κοσμάκη, εισέπραττε δικαιολογημένα μπράβο, αλλά άκουγε
και τα βάσανά του…