79 μήνες παλεύουν για δικαιοσύνη

Βιώνουν το θρίλερ της ζωής τους «κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, κάθε
δευτερόλεπτο» επί 79 συνεχείς μήνες! Δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο, δεν
ζητάνε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, ζουν μονάχα και αναπνέουν για
την τελική πράξη της προσωπικής τους τραγωδίας, κάθε μέρα – εδώ και 2.410
ημέρες – η Μαριάνθη και ο Τρύφωνας Ρωμιόπουλος από τη N. Λάμψακο Χαλκίδας.

Σπύρος Ρωμιόπουλος. Ο φαντάρος που δεν επέστρεψε σπίτι του…

Όλα ανατράπηκαν από τότε που το τέταρτο κατά σειρά παιδί τους, ο 21χρονος
Σπύρος, «εξαφανίστηκε» και ύστερα από 24 ώρες βρέθηκε νεκρός στη θέση
Βαμβακιές Σουφλίου – λίγο μακρύτερα από τις εγκαταστάσεις του 640ού Τάγματος
Πεζικού όπου υπηρετούσε…

Εκείνο το μοιραίο βράδυ της 18ης Ιουνίου του ’97 που πληροφορήθηκαν την
περίεργη «εξαφάνισή» του ξεκίνησε και μια απίστευτη και χρονοβόρα περιπέτεια
ζωής για δυο απλούς και φτωχούς ανθρώπους που δεν είχαν ποτέ έως τότε πάρε –
δώσε με δικηγόρους και ιατροδικαστές, εισαγγελείς και ανακριτές. Χρειάστηκε να
κυλήσουν σχεδόν επτά χρόνια, να χτυπήσουν εκατοντάδες πόρτες, να λειώσουν
δεκάδες ζευγάρια παπούτσια, μέχρι να κατορθώσουν να δουν (πρόσφατα) την
υπόθεσή τους να μπαίνει στην τελική ευθεία γι’ αυτό που από την αρχή φώναζαν:
«Απονομή δικαιοσύνης»!

Ο πατέρας: «Αν αναγκαστώ, θα πάρω τον νόμο στα χέρια μου…»

Δεν πτοήθηκαν. Στο διάστημα αυτό η Μαριάνθη και ο Τρύφωνας Ρωμιόπουλος
είδαν τόσες φορές την υπόθεσή τους να ανατρέπεται και ενώ είχαν κάνει τόσο
δρόμο βρέθηκαν τόσες φορές ξανά στο σημείο εκκίνησης, στο οριακό «μηδέν» που ή
εγκαταλείπεις ή αρχίζεις πάλι απ’ την αρχή! Κάποιοι τους είπαν «γραφικούς»,
κάποιοι άλλοι «μισότρελους από τον πόνο», αλλά εκείνοι δεν πτοήθηκαν.

H μάνα: «Το ήξερα από την πρώτη στιγμή…»

«Το φάγανε…». Ότι ο γιος τους δολοφονήθηκε, είναι κάτι που
υποστηρίζουν από την πρώτη στιγμή: «Ήταν μεσάνυχτα, ημέρα Τρίτη προς Τετάρτη,
όταν χτύπησε το τηλέφωνο και ο διοικητής του στρατοπέδου μάς ενημέρωσε ότι ο
Σπύρος είχε εξαφανιστεί και έψαχνε όλη η μονάδα να τον βρει.

Έτσι άρχισε το θρίλερ που ακόμα δεν έχει τελειώσει. H υπόθεση Σπύρου
Ρωμιόπουλου θα παραμείνει μνημειώδης για τις αντιφάσεις, τις ανατροπές και τις
διχογνωμίες των ειδικών που ασχολήθηκαν μαζί της. Στο σώμα του έγιναν τρεις
νεκροτομές(!). Την πρώτη έκανε η κ. Ελένη Ζαγγελίδου, που αποφάνθηκε ότι
πέθανε από παθολογικά αίτια – οξύ πνευμονικό οίδημα.

Απαιτούν νέα νεκροτομή και ορίζονται, με στρατιωτική εντολή, οι ιατροδικαστές
Εμ. Νόνας και Φιλ. Κουτσάφτης. Το αποτέλεσμα: «Ανθρωποκτονία προκληθείσα εκ
πιέσεως του τραχήλου». Πιο απλά: στραγγαλισμός. Το πόρισμα δεν «ικανοποιεί»
τις στρατιωτικές αρχές Έβρου, που διατάζουν, δέκα ημέρες μετά, εκταφή και
τρίτη νεκροψία από έξι ιατροδικαστές. Το νέο πόρισμα «μοιάζει με χρησμό της
Πυθίας, “ναι μεν, αλλά”, και συσκοτίζει περισσότερο την υπόθεση», λέει η κ.
Μαριάνθη. Μονάχα ο ιατροδικαστής Παν. Γιαμαρέλος, που ορίστηκε ως τεχνικός
σύμβουλος της οικογένειας, αποφάνθηκε δίχως δισταγμό: «Πρόκειται για έγκλημα
ιδιαζόντως ειδεχθές…».

Καθυστερήσεις και αναιρέσεις…

Έντεκα μήνες έκανε να πάει ο φάκελος της υπόθεσης από τον ανακριτή στον
εισαγγελέα και πέρασαν «36 ολόκληροι μήνες μέχρι να απαγγελθεί συγκεκριμένη
κατηγορία – ανθρωποκτονία από πρόθεση – εναντίον του Άρη Μπακατινάκη, που από
την αρχή ήταν ο κύριος ύποπτος με βάση τις μαρτυρικές καταθέσεις στη
δικογραφία.

Ο έφεδρος αξιωματικός ήταν ο τελευταίος που τον είδε ζωντανό, έπεσε σε πολλές
αντιφάσεις και καταρρίφθηκαν τα άλλοθί του…». Ο Άρης Μπακατινάκης, που
υπεραμύνεται της αθωότητάς του, κατορθώνει να αναιρέσει την εναντίον του
δίωξη. H οικογένεια προσφεύγει κατά της απαλλακτικής του απόφασης και κερδίζει
με τρεις στις τρεις ψήφους. Ακολουθεί νέος κύκλος – με δεύτερη αναίρεση του
κατηγορουμένου – που τα τελευταία χρόνια ζει στην Ολλανδία – και η υπόθεση
φτάνει στον Άρειο Πάγο.

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γεώργιος Ζορμπάς προτείνει τελικά να
απορριφθεί η αίτησή του και η υπόθεση να εκδικασθεί κανονικά. Από στιγμή σε
στιγμή αναμένεται και η έκδοση του τελευταίου βουλεύματος του Συμβουλίου των
δικαστών του Αρείου Πάγου για να φύγει η δικογραφία για το Ρουφ και να
παραπεμφθεί από εκεί στο στρατοδικείο Ξάνθης για να ορισθεί η ημερομηνία της δίκης.