ANAΛΩΣIMA Iδανική επαρχία

Στα χωριά, οι διακοπές τι ωραίες που είναι! Ακόμα κι όταν βρέχει και χιονίζει
και κανονικά θα πλήτταμε και θα βαριόμασταν, τι ωραία που περνάμε με
επισκέψεις στη γειτόνισσα και κεράσματα και καφεδάκι. Τόσο απλό πράγμα, λέμε,
να ρίχνεις ένα μπουφάν και να βγαίνεις για λίγο στο κρύο, μόνο και μόνο για να
χτυπήσεις απέναντι και να περάσεις με ανθρώπινη συντροφιά την ώρα που έξω
σκοτεινιάζει και δεν θα ήξερες πώς να την γέμιζες. Τι ωραία ζωή, να μπορείς
τόσο απλά να βλέπεις τους φίλους σου, να τους έχεις τόσο κοντά, ειδικά αν
κατάφερες να τους πείσεις να έρθουν διακοπές στο ίδιο χωριό και μένουν στον
ίδιο ξενώνα με σένα. Σαν να πηγαίνουμε ξανά σχολείο όλοι και μάλιστα
εσωτερικοί σ’ εκείνα τα μυθικά σχολεία που ποτέ δεν πήγαμε και είσαι παρέα όλη
μέρα και γελάς και ανταλλάσσεις αστεία και ιδέες. Μα πώς τα έχουμε καταφέρει
έτσι στην Αθήνα, λέμε. Χανόμαστε για μήνες, μας ρουφάνε δουλειές, καθήκοντα
και υποχρεώσεις. Μας τρώνε ώρες διαδικασίες όπως το ντύσιμο ας πούμε, κάθε
πρωί μία ώρα μπροστά στον καθρέφτη. Μια χαρά είμαστε με τη φόρμα της
γυμναστικής από το πρωί ώς το βράδυ. Την φοράμε και στο εστιατόριο του χωριού
και απολαμβάνουμε την απλότητα. Δεν χορταίνουμε την απλή μας ζωή, κι ας
ξέρουμε ότι είναι προνόμιο για ξένους, ότι μόνο επειδή είμαστε περαστικοί και
ξένοι μπορούμε να το κάνουμε. Μήπως γι’ αυτό χαιρόμαστε και τις παρέες; Για
την ανωνυμία της πόλης δεν άφησαν οι παππούδες μας, πριν από καιρό, τα όμορφα
γραφικά χωριά τους;