Eνστάσεις

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Αλληλεγγύη στον Μοχαμάντ Ιμπραχίμ Αλίσα έδειξαν
συμπολίτες μας. Προσφέρθηκαν και βοήθησαν εμπράκτως τον 30χρονο από τη Συρία,
με χρήματα και ρούχα. Οι φίλοι του ζήτησαν να μεταφέρουμε την ευγνωμοσύνη τους
στους ανώνυμους Αθηναίους…

H «δίκη» του Δικτύου…

Το καλοκαίρι του 1986 μια ομάδα του λεγόμενου «χώρου» – κυρίως από
οργανώσεις της άκρας Αριστεράς – αποφάσισε να αφήσει τα «περί προετοιμασίας
επανάστασης» και να ασχοληθεί με περισσότερο συγκεκριμένα ζητήματα.

Λίγες ημέρες πριν, η Αστυνομία είχε εισβάλει στο σπίτι της γνωστής δικηγόρου
Κατερίνας Ιατροπούλου και εκτός από δύο φυγόδικους είχε ισχυριστεί ότι βρήκε
και ναρκωτικά. Ο τρόπος εισβολής και οι καταγγελίες περί «στημένων
αποδεικτικών στοιχείων» έδειξαν σ’ αυτή την ομάδα έναν άλλο δρόμο: του
«Δικτύου για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα», σύμφωνα με τους ιδρυτές. Ή
– 17 χρόνια μετά – του Σιν Φέιν της ελληνικής τρομοκρατίας, σύμφωνα με την
πολιτική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. – και όχι μόνο.

Βεντέτα… Λίγο πριν το «θερμό καλοκαίρι του Σάββα», ο τότε υπουργός
Δημόσιας Τάξης διαβεβαίωνε δύο πράγματα σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις. Ότι πλησίαζε
το τέλος της 17N και ότι ζητούμενο ήταν και ο «αφοπλισμός» του μηχανισμού
υποστήριξης που αναμενόταν. Ο κ. Χρυσοχοΐδης είχε διαβλέψει σωστά ως προς το
πρώτο, ενώ ως προς το δεύτερο έδειχνε, σε μεγάλο βαθμό, επηρεασμένος από τη
βεντέτα που υπήρχε μεταξύ Αντιτρομοκρατικής και Δικτύου. Τα τελευταία δέκα
χρόνια η ΕΛ.ΑΣ. συνελάμβανε υπόπτους ως τρομοκράτες, αλλά το Δίκτυο τούς
παρείχε νομική, πολιτική και επικοινωνιακή υποστήριξη και τα δικαστήρια τους
αθώωναν.

Είναι αλήθεια ότι η δράση του Δικτύου πολλές φορές παρομοιάστηκε και ως
εμμονή. Δεν είναι λίγοι και από τον χώρο της Αριστεράς που κατά καιρούς
διαφώνησαν με αυτή την άκριτη ηρωοποίηση διαφόρων με μόνη προϋπόθεση την
«αστυνομική βλακεία»!

Από την άλλη πλευρά στο υπουργείο ήξεραν πολύ καλά ότι η σημαντικότερη μάχη
εναντίον της 17N ήταν η επικοινωνιακή. Και είχαν κάθε λόγο να υπολογίζουν το
Δίκτυο. Έως και να το αντιγράψουν! Όπως για παράδειγμα το διπλό κανάλι ροής
των πληροφοριών. Το Δίκτυο έβγαζε σε κάθε υπόθεση Δελτία Τύπου προς όλα τα
MME, αλλά προσέφερε σε συγκεκριμένα μέσα και δημοσιογράφους το «κερασάκι» της
πληροφορίας εν είδει αποκλειστικότητας. Αυτό στις κρίσιμες στιγμές ανέβαζε τον
ανταγωνισμό και ουσιαστικά καθιστούσε το Δίκτυο τον κυρίαρχο στο επικοινωνιακό
παιχνίδι. Έτσι έπραξε το προπερασμένο καλοκαίρι και ο κ. Χρυσοχοΐδης με τα δύο
κανάλια πληροφοριών: το σοβαρό – με πληροφορίες από τα ντοκουμέντα και τις
έρευνες – και το λαϊκό με «πληροφορίες» για την κοινή εγκληματική δράση των
συλληφθέντων. Το ένα έπειθε για τις έρευνες, το άλλο αποδυνάμωνε προσωπικά
τους συλληφθέντες.

Όταν ήρθε η 17N. Το Δίκτυο βρέθηκε στην πιο οριακή του στιγμή όταν
άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της 17N με τον Σάββα στον Ευαγγελισμό. H
πρώτη επίσκεψη που δέχθηκαν στα γραφεία τους ήταν, δύο ημέρες μετά, του
Χριστόδουλου Ξηρού. Ελεύθερος ακόμη, ρωτούσε τρόπους να βοηθήσει τον αδελφό
του και αν το Δίκτυο θα έπαιρνε θέση. Τον αντιμετώπισαν επιφυλακτικά και δεν
δεσμεύτηκαν. Μετά ακολούθησαν οι επισκέψεις της συζύγου του Θ. Ψαραδέλλη και
της συζύγου του Παύλου Σερίφη. Και της ΕΛ.ΑΣ. επί το διακριτικότερον. Τα μέλη
του Δικτύου ένιωθαν άτι παρακολουθούνταν, αλλά για σχετικά μικρό χρονικό
διάστημα. Μέχρι που ένα από τα στελέχη του, η κ. Ιωάννα Κούρτοβικ, ανέλαβε τον
Κουφοντίνα. Στην ουσία το Δίκτυο είχε πάρει θέση, την οποία φρόντισαν να
ξεκαθαρίσουν από την αρχή. Διαφωνούν με τη 17N και τις επιλογές της, αλλά
διαφωνούν και με την προσπάθεια αποπολιτικοποίησής της. Γι’ αυτούς η 17N ήταν
αριστερή οργάνωση και τα εγκλήματά της ήταν πολιτικά και όχι προς πλουτισμό.
Κάνοντας τώρα απολογισμό θεωρούν ότι κατάφεραν και να «αναδείξουν τις
υπερβολές του κατηγορητηρίου», αλλά και να πετύχουν τις τέσσερις αθωώσεις.
Χωρίς ενόρκους, όπως με σημασία αναφέρουν…

Ο Σεπτέμβριος

Ο N. Γιαννόπουλος (φωτό) , ο Μάκης Σέρβος, η Μαρία Κορωναίου και άλλα περίπου
50 πρώην μέλη οργανώσεων της άκρας αριστεράς ήταν ο ιδρυτικός πυρήνας του
Δικτύου. Σήμερα, περίπου 100 άνθρωποι αποτελούν τη βάση των δραστηριοτήτων
του, διασκορπισμένοι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο και άλλες πέντε πόλεις.
Επίσης συμμετέχουν 20 ομάδες από όλη την Ελλάδα, μοιρασμένες στις δύο κύριες
δράσεις που είναι «η κρατική καταστολή» και η υποστήριξη των μεταναστών. Το
ισχυρό όπλο είναι το νομικό τμήμα και το δεύτερο η πρόσβαση σε ευρωβουλευτές,
βουλευτές και δημοσιογράφους, που ουσιαστικά δημοσιοποιούν το πρόβλημα και
παρέχουν – κυρίως στην περίπτωση των μεταναστών – ασφάλεια στους
καταγγέλλοντες. Κάθε Σεπτέμβριο το Δίκτυο πάει κάμπινγκ κάπου στο Πήλιο, κάτι
σαν ετήσια γενική συνέλευση με συζητήσεις και αποφάσεις.