Προς το 2004 χωρίς αυταπάτες

H προεκλογική περίοδος δεν είναι η καλύτερη για να συζητήσει κανείς με
νηφαλιότητα την κατάσταση της οικονομίας, τα πραγματικά προβλήματά της και τις
εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. H συζήτηση του προϋπολογισμού
το επιβεβαίωσε, αφού άλλωστε ελάχιστα αφορούσε τον ίδιο τον προϋπολογισμό.

Για τη Νέα Δημοκρατία, το 2004 δεν προοιωνίζεται τίποτα ευχάριστο για την
οικονομία, η οποία βρίσκεται περίπου στο χείλος της καταστροφής. Για το ΠΑΣΟΚ,
η νέα χρονιά δεν είναι παρά η αρχή μιας νέας πορείας, με στόχο την πραγματική
σύγκλιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή την αύξηση των εισοδημάτων.

Οι πολίτες γνωρίζουν

Ωστόσο, οι πολίτες στο βάθος γνωρίζουν την ουσία των προβλημάτων. Ακόμη και αν
ενίοτε υποκύπτουν στην ψηφοθηρική κολακεία κάποιων πολιτικών, είναι σε θέση να
αναγνωρίσουν την αλήθεια όταν την ακούσουν από κάποιους άλλους.

Για τους περισσότερους Έλληνες, λοιπόν, το 2004 δεν κρύβει ούτε θαύματα, αλλά
ούτε και την καταστροφή. Γνωρίζουν ότι η νέα χρονιά θα είναι μια καλύτερη
χρονιά για την ανάπτυξη και τις επιχειρήσεις. Δεν θα μπορούσε να γίνει
διαφορετικά, εξαιτίας των Ολυμπιακών Αγώνων. Γνωρίζουν, όμως, επίσης ότι το
πρόβλημα της ανεργίας θα παραμείνει άλυτο για πολλούς, ιδίως νέους.

Ακόμη, γνωρίζουν ότι η ακρίβεια θα χτυπήσει την πόρτα τους, καθώς οι κάθε
λογής κερδοσκόποι θα εκμεταλλευθούν τη συγκυρία των Ολυμπιακών Αγώνων για να
ανεβάσουν τις τιμές τους. Και συνειδητοποιούν ότι τα εισοδήματά τους δύσκολα
θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν την ξέφρενη πορεία των τιμών. Όσοι είναι σε
ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικρομεσαίοι
επιχειρηματίες, αλλά και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, αντισταθμίζουν, λιγότερο
ή περισσότερο, τις απώλειες. Οι άλλοι, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα,
γνωρίζουν ότι τα περιθώριά τους είναι λίγα. Αυτοί είναι οι μεγάλοι αδικημένοι
της νέας τάξης πραγμάτων. Σκληρά εργαζόμενοι και φτωχά αμειβόμενοι.

Οι υποσχέσεις

Όλοι, όμως, μπορούν να καταλάβουν ότι δεν είναι ρεαλιστικές οι υποσχέσεις για
μια άμεση μεταμόρφωση της οικονομικής πραγματικότητας. H ελληνική οικονομία
είναι σίγουρα διαφορετική από αυτήν που ήταν πριν από 10 χρόνια, αλλά απέχει
από τις άλλες δυτικοευρωπαϊκές. Και η απόσταση δεν καλύπτεται παρά με μέτρα
συχνά επώδυνα, μέσα από συγκρούσεις με τα κάθε λογής κατεστημένα.

Ας μην αυταπατώνται, λοιπόν, όσοι επισείουν την απειλή της οικονομικής
καταστροφής και ας μην παρασύρονται όσοι εξωραΐζουν τη δύσκολη πραγματικότητα.
Το τι κρύβει το 2004 το γνωρίζουν όλοι. Αυτό που περιμένουν να ακούσουν είναι
πώς προχωράμε στη συνέχεια.