Eνστάσεις

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ελπίδα αναζήτησαν οι φίλοι του 30χρονου Μοχάμεντ
Ιμπραχίμ Αλίσα στην επίσκεψη του προέδρου της Συρίας. Κατά τη διάρκεια της
παραμονής του στην Αθήνα, ο αδελφός του Μοχάμεντ κατάφερε και πέρασε ένα χαρτί
στον πρόεδρό του. Και περιμένει… Ενώ οι υπεύθυνοι του Ολυμπιακού Χωριού και
του υπουργείου Εργασίας εξακολουθούν να κρύβονται…

Για όλα φταίει ο… Κωλέττης;

Ο ταχυδρόμος χτύπησε σ’ έναν μήνα τρεις φορές… Και η συζήτηση που γίνεται
δεν έχει ακόμη καταλήξει αν ο ταχυδρόμος είναι ακροδεξιός. Αν δηλαδή η έρευνα
του EKKE για τις αξίες του Έλληνα, οι δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου περί βαρβάρων
και όσα συνέβησαν στην έκθεση Outlook – τρία γεγονότα που εκδηλώθηκαν μέσα σε
30 ημέρες – συνιστούν εκφράσεις του ιδίου ζητήματος: η κοινωνία μας καταγράφει
συντηρητική στροφή και αν ναι, μπορεί ν’ ανοίξει χώρους για έναν Έλληνα Λεπέν;

Χέρι χέρι…

Και ποιος μπορεί να είναι αυτός; Το 15% του Γ. Καρατζαφέρη στην Υπερνομαρχία
δίνει απάντηση; Ή ήταν περισσότερο – όπως εκτιμούν πολλοί – συγκυριακό
φαινόμενο που είχε να κάνει και με την επιλογή της N.Δ. για τον Γ. Τζαννετάκο;

Σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις ο Καρατζαφέρης παίζει από το 1,5% στο 3% στην
ερώτηση ποιος είναι πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός. Το ποσοστό δεν θεωρείται
μικρό επειδή – λένε επικοινωνιολόγοι – η προσμονή της νίκης της N.Δ. στις
εκλογές έχει κρατήσει συσπειρωμένο στο κόμμα ένα σημαντικό κοινό, σαφώς
ακροδεξιών αποκλίσεων. Ίσως γι’ αυτό αρκετοί ειδικοί των δημοσκοπήσεων
πιστεύουν ότι αν είναι να έρθει εκλογική έκπληξη από τον αρχηγό του ΛΑΟΣ, αυτή
θα εκδηλωθεί περισσότερο στις ευρωεκλογές. Εκείνο που προς το παρόν ανησυχεί
αλλά και δεν μπορεί, όπως φαίνεται, να εξαργυρωθεί από τον Γ. Καρατζαφέρη
είναι οι λεγόμενες αυθόρμητες απαντήσεις σε πρόσφατα γκάλοπ. Σ’ αυτές, η
λεγόμενη ακροδεξιά ατζέντα (ξενοφοβία, ακραίος εθνικισμός, ελληνοχριστιανική
ανωτερότητα) συγκεντρώνει ποσοστά έως και 70%-80%!

Συγκυρία και… Χριστόδουλος

Και όμως… γυρίζει. Αυτό τουλάχιστον υπαινίσσονται εκλογολόγοι, θεωρώντας ότι
ανέκαθεν στην ελληνική κοινωνία υπήρχαν τέτοιες ισχυρές τάσεις… Μόνο που
σήμερα βρήκαν δρόμους απενοχοποίησης. Έναν από αυτούς φαίνεται να τον άνοιξε ο
Αρχιεπίσκοπος, αν τουλάχιστον αντιπαραβάλλουμε τα συγκεκριμένα «ιδεώδη» με τις
κατά καιρούς δηλώσεις του, αλλά και με τη διατηρούμενη σε υψηλά ποσοστά
δημοτικότητά του. Ο Χριστόδουλος – πιστεύουν επικοινωνιολόγοι σχεδόν όλων των
τάσεων – σαφώς ανακινεί αυτά τα ζητήματα, μπορεί και τα εκφράζει στο
προσκήνιο, αλλά δεν αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα. Οι «αντιβαρβαρικές» και
άλλες κορόνες του δεν οδηγούν σε νέες πολιτικές συμπεριφορές. Άλλωστε, για
παράδειγμα ο «μεγαλοϊδεατισμός» μπήκε στην ελληνική πολιτική σκηνή από τον
Κωλέττη σχεδόν αμέσως με την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους και παρέμεινε
έκτοτε ως σταθερό σημείο αναφοράς.

Επιπλέον οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα ποσοστό του εκλογικού
κόμματος που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως κρίσιμη ακροδεξιά μάζα και
κυμαίνεται από το 5% έως και το 10% είναι μοιρασμένο σχεδόν σε όλα τα κόμματα.
Περίπου το 50%-65% στη N.Δ. και οι υπόλοιποι ψηφίζουν είτε ΔΗΚΚΙ είτε ΠΑΣΟΚ
είτε KKE. Επομένως οι δυνατότητες του Αρχιεπισκόπου – ανεξαρτήτως προθέσεων –
είναι πρακτικά περιορισμένες…

Και στο βάθος κήπος

Παρ’ όλα αυτά, πολλοί πιστεύουν ότι καταγράφεται συντηρητική στροφή στην
κοινωνία μας. Τα μεγάλα ποσοστά – στην έρευνα του EKKE – στην Εκκλησία ή την
Αστυνομία, σε αντίθεση με τα πολιτικά κόμματα, ερμηνεύονται τουλάχιστον ως
καμπανάκι. Που θα έχει ενδεχομένως και πολιτικές παρενέργειες. Ως παράδειγμα
αναφέρεται η σπουδή του υπουργού Πολιτισμού να προσυπογράψει την καθαίρεση του
πίνακα από την Outlook. Σαφώς το προφίλ τού κ. Βενιζέλου δεν συνάδει με
τέτοιες αποφάσεις. Υποθέτει λοιπόν κανείς πως ο ίδιος εντόπισε πολιτικό
κίνδυνο σε οποιαδήποτε αντίθετη ενέργεια. Ότι δηλαδή, υπάρχουν ψηφοφόροι που
θα επηρεαστούν από την «μη καθαίρεση».

Ο άγνωστος X

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουν οι εκλογολόγοι και την καταγραφή του
κόμματος του κ. Στέλιου Παπαθεμελή. Αν μάλιστα ξεπεράσει το ΛΑΟΣ, θεωρούν ότι
η ακροδεξιά θα παραμείνει ως παρένθεση στην πολιτική μας ζωή. Διότι μπορεί μεν
να έχει υιοθετήσει ο κ. Παπαθεμελής στον πολιτικό του λόγο
και«εθνικο-χριστιανικές εξάρσεις», ο ίδιος όμως ουδέποτε κινήθηκε στην ακραία
εκδοχή των πραγμάτων. Έτσι το παράδειγμα του Λεπέν, που ενισχύθηκε από ψήφους
που κατά παράδοση ανήκαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας, δεν θα βρει το
αντίστοιχό του στην Ελλάδα…