«Για μας το επικείμενο Eφετείο παραμένει χώρος παρέμβασης»

H απόφαση του δικαστηρίου για τα μέλη της 17N είναι απόφαση
σκοπιμότητας ακόμα κι αν περιέχει στοιχεία απονομής δικαιοσύνης, υποστηρίζει
το Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα σε χθεσινή ανακοίνωσή του,
όπου μεταξύ άλλων αναφέρει επίσης:

Ενάμιση χρόνο πριν, τότε που οι λεγεωνάριοι της Δημοκρατίας και του
Εκσυγχρονισμού έγραφαν Ιστορία και οι τηλεοπτικοί εισαγγελείς έγραφαν την
Ιστορία στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, τότε που με πρόσχημα την πάταξη
της τρομοκρατίας, εξαρθρώνονταν στοιχειώδη δικαιώματα και βάλλονταν αξίες και
διαδρομές, υποστηρίξαμε:

* Ότι η «πάταξη της τρομοκρατίας» δεν είναι πολιτικά ουδέτερη και πως
στο έδαφός της καταπατώνται στοιχειώδη ατομικά και συλλογικά δικαιώματα.

* Ότι η κράτηση και ανάκριση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού αποτελεί
βασανιστήριο, για το οποίο ένοχοι δεν είναι μόνο οι κύριοι Διώτης και Σύρος,
αλλά και ο διευθυντής της κλινικής που νοσηλεύεται ο Σάββας Ξηρός.

* Ότι ο χαρακτήρας των ενεργειών και της συνολικότερης δράσης της 17N
είναι αμιγώς πολιτικός, άρα οι κατηγορούμενοι ως μέλη της αφενός είναι
πολιτικοί κρατούμενοι και αφετέρου πρέπει να δικαστούν από Μεικτό Ορκωτό
Κακουργιοδικείο.

* Ότι η 17N αποτελεί τμήμα της ιστορικής διαδρομής της Αριστεράς και,
ανεξάρτητα από την κατηγορηματική αντίθεση με τη συγκεκριμένη οργάνωση,
αρνούμαστε να συναινέσουμε στην αποϊδεολογικοποίηση και τη δαιμονοποίηση της
δράσης της.

Λίγο αργότερα, όταν το Κράτος του Τρόμου παρέδωσε τη σκυτάλη στο Κράτος του
Νόμου, και πάλι δεχόμενοι τις ίδιες συκοφαντικές επιθέσεις, τονίσαμε:

* Ότι οι «ειδικοί νόμοι», οι «ειδικές συνθήκες κράτησης» και τα «ειδικά
δικαστήρια» κάνουν τη δημοκρατία τόσο… ειδική που παύει να είναι δημοκρατία.

* Ότι ανάμεσα στους κατηγορούμενους υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν
καμία σχέση με την υπόθεση, άνθρωποι που αντιμετωπίζουν εξαιρετικά διογκωμένο
κατηγορητήριο και άνθρωποι που παίρνουν την πολιτική ευθύνη των επιλογών τους.

Σήμερα, μπορούμε με βεβαιότητα να δηλώσουμε πως ναι, ο πολιτικός χαρακτήρας
και η αριστερή ταυτότητα της 17N αποδείχτηκαν πλήρως και κατά τη διάρκεια της
ακροαματικής διαδικασίας, πως ναι, κατά τη διάρκεια της προανάκρισης
καταπατήθηκαν στοιχειώδη δικαιώματα.

«Απόφαση σκοπιμότητας»

H απόφαση της δίκης είναι μια απόφαση σκοπιμότητας και ακόμα κι αν εμπεριέχει
στοιχεία απονομής δικαιοσύνης, στο σύνολό της είναι πολιτικά εκφοβιστική,
κοινωνικά άδικη και νομικά διάτρητη.

Θεωρούμε σημαντικές τις αθωώσεις των Γιάννη Σερίφη, Θεολόγου Ψαραδέλλη,
Αγγελικής Σωτηροπούλου και Ανέστη Παπαναστασίου.

Όμως, οι τέσσερις αθωώσεις δεν αθωώνουν το δικαστήριο. Ο Σερίφης, ο
Ψαραδέλλης, η Σωτηροπούλου και ο Παπαναστασίου δεν έπρεπε καν να είχαν διωχθεί
και συλληφθεί. Μπορεί, λοιπόν, η αθώωσή τους να απαίτησε μεγάλο αγώνα από τους
ίδιους, τους συνηγόρους και τους συμπαραστάτες τους, αλλά δεν απαιτούσε
ιδιαίτερη γενναιότητα από τους δικαστές τους.

Ούτε η αθώωση του Νίκου Παπαναστασίου, του Παύλου Σερίφη και του Ηρακλή
Κωστάρη απαιτούσε ιδιαίτερη γενναιότητα, αντίθετα χρειαζόταν περισσή θρασύτητα
για την καταδίκη του Κωστάρη σε ισόβια χωρίς κανένα στοιχείο, όπως επίσης δεν
χρειαζόταν ιδιαίτερη γενναιότητα για μια στοιχειωδώς αμερόληπτη αντιμετώπιση
του Μάκη Σερίφη, του Καρατσώλη και του Τζωρτζάτου, ιδίως του τελευταίου.

Εκεί που χρειαζόταν γενναιότητα, γιατί εκεί συμπυκνώνονται όλες οι
σκοπιμότητες της δίκης, ήταν στην περίπτωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Και
εκεί το δικαστήριο, παρά την εμφανή απουσία ενοχοποιητικών στοιχείων, παρά τον
εξευτελισμό των «αυτοπτών μαρτύρων», δεν τόλμησε καν μια «εξισορροπητική
απόφαση», για να χρησιμοποιήσουμε και εμείς αυτήν την… πονηρούτσικη φράση
των ημερών, να τον απαλλάξει δηλαδή για τις ηθικές αυτουργίες και να τον
καταδικάσει για συμμετοχή.

Και δεν έκανε καν αυτό, γιατί υπηρέτησε με θρησκευτική ευλάβεια και
αντιδικονομική ασέβεια τον κύριο στόχο τού «αντιτρομοκρατικού επιτελείου»: την
απαξίωση και τη δαιμονοποίηση της 17N, μέσω της εφεύρεσης ενός πανταχού
παρόντος, αυταρχικού και αιμοσταγούς αρχηγού, ο οποίος καθοδηγούσε τα «άβουλα
μέλη».

Γι’ αυτό θεωρούμε τη δίκη πολιτική, αλλά άδικη και την απόφαση επίσης
πολιτική, αλλά σκοπιμότητας.

Για μας το επικείμενο Εφετείο παραμένει χώρος παρέμβασης. Για να αθωωθούν όσοι
δεν έχουν σχέση, για να μειωθούν ποινές, για να ανατραπούν τα αίσχη που
προαναφέραμε.

Για μας το ζήτημα των συνθηκών κράτησης των καταδικασθέντων είναι πρωτεύουσας
σημασίας και συνοψίζεται σε τρεις φράσεις: ίδιες ακριβώς συνθήκες με τους
υπόλοιπους φυλακισμένους – να παραμείνουν στον Κορυδαλλό τουλάχιστον ώς το
Εφετείο – να σταματήσουν οι εργασίες για τη δημιουργία ειδικής φυλακής στη
Λάρισα.

Για μας, τέλος, απαιτείται μέγιστη επαγρύπνηση και εναντίωση σε κάθε σενάριο
έκδοσης στις ΗΠΑ, τώρα που είναι ακόμα σενάριο.

18/12/2003