Tο κρασί και τα μάτια σου…

Ο Όλιβ Μπάτατ έχει μια επιχείρηση εισαγωγών ελαιολάδου και κρασιού στο Νιου
Τζέρσεϊ. Θυμάται ακόμη το «ολίσθημα» που είχε διαπράξει σε ένα ταξίδι του στην
Ιταλία, εκεί που έτρωγε με μια συντροφιά από ντόπιους οινοποιούς σε κάποιο
εστιατόριο της Τοσκάνης.

Το λάθος. Ποτέ μη σερβίρετε το κρασί όπως το σερβίρισε ο εικονιζόμενος Όβιντ Μπάτατ

«Έβαζα στα ποτήρια κρασί από το μπουκάλι και κάποια στιγμή ο καρπός τού χεριού
μου γύρισε κάπως προς τα πίσω» λέει. «Άξαφνα σώπασαν όλοι στο τραπέζι και
αναπήδησαν πάνω στις καρέκλες τους σπρώχνοντάς τις προς τα πίσω. Δυο – τρεις
από τη συντροφιά με σταμάτησαν και μου πήραν από τα χέρια το μπουκάλι. Κανείς
τους δεν ήθελε πια να πιει από αυτό». Στην Ιταλία, του είπαν, είναι γρουσουζιά
και ασέβεια να σερβίρεις έτσι το κρασί. «Περιττό να προσθέσω ότι χάλασε η
δουλειά που είχα στα σκαριά με εκείνους τους οινοποιούς» λέει ο Μπάτατ. Μήπως
η αντίδραση των συνδαιτυμόνων του ήταν υπερβολική; Καθόλου. «Είχε σερβίρει το
κρασί με εντελώς ανορθόδοξο τρόπο» λέει κοφτά ένας εκπρόσωπος του Ιταλικού
Γραφείου Τουρισμού στη Νέα Υόρκη. «Ένας Ιταλός σερβιτόρος θα προτιμούσε να
πεθάνει παρά να κάνει κάτι τέτοιο».

Να παραγγέλνεις, να σερβίρεις και να πίνεις, στο εξωτερικό είναι κάτι που
μπορεί να κρύβει πολλές παγίδες. Ο Ρότζερ Κόεν, Αμερικανός επιχειρηματίας που
κάποτε εργαζόταν στο Τόκιο, θυμάται ακόμη τα ποτά και τα ξενύχτια σε ιδιωτικά
κλαμπ, στην κορυφή κάποιου συγκροτήματος γραφείων, όπου οι Ιάπωνες θαμώνες
είχαν μπουκάλια που έγραφαν επάνω το όνομά τους. Άρχιζαν τα βράδια τους με
μπίρα και ύστερα συνέχιζαν με σάκε ή με ουίσκι ώς αργά τη νύχτα. Χρειάστηκε να
περάσει καιρός ώσπου να βρει ο Ρότζερ Κόεν έναν τρόπο να περιορίσει το ποτό:
απλώς, από κάποια στιγμή και πέρα, φρόντιζε να αφήνει το ποτήρι του γεμάτο.
«Έτσι δεν μπορούσαν να το ξαναγεμίσουν» λέει. Όσο για τους Σκοτσέζους, τι να
πει κανείς γι’ αυτούς. Ο Μάικλ Χικ, ένας άλλος Αμερικανός επιχειρηματίας,
τόλμησε να παραγγείλει ουίσκι σε σκοτσέζικη παμπ, χωρίς να προσδιορίσει
ονομασία προελεύσεως, μάρκα ή ηλικία παλαίωσης. «Θυμάμαι πως οι ομιλίες στην
παμπ σταμάτησαν μονομιάς και όλοι γύρισαν τα μάτια τους πάνω μου» λέει ο Χικ.
«Ο μπάρμαν έσκυψε ευγενικά πάνω μου και μου είπε: “Έχουμε 65 ποικιλίες, ποιαν
ακριβώς θέλετε;”».

LINKS:

* www.tasting-wine.com/

* www.wineonline.ie/

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρούσσος Βρανάς