Οι μαχητές της Kύπρου

Την τραγωδία της Κύπρου υπενθυμίζει ο κ. Σπυρίδων N. Φούντας, τραυματίας
οπλίτης ΕΛΔΥΚ, το 1974:

«Πέρασαν τριάντα χρόνια περίπου από την εισβολή του Αττίλα 1 και του Αττίλα 2
στην Κύπρο. Πολλά νέα 20χρονα παιδιά, τότε, έπεσαν ηρωικά μαχόμενα υπέρ
πατρίδος και δεν γύρισαν ποτέ στα αγαπημένα πρόσωπα που τους περίμεναν
καρτερικά. Μερικοί πιο τυχεροί, μέσα στην ατυχία τους, γύρισαν πίσω αλλά με
εμφανή τα σημάδια του πολέμου, χωρίς χέρια, χωρίς πόδια κ.λπ., και σήμερα
ντρέπονται όχι γιατί υπηρέτησαν την πατρίδα, αλλά γι’ αυτούς που δεν φρόντισαν
να τους αποκαταστήσουν ηθικά και υλικά, γυρίζοντάς τους την πλάτη προκλητικά.
Θέλω να επαναφέρω στη μνήμη των υπηρεσιακών παραγόντων και των υπεύθυνων αρχών
του κράτους ότι το 1974 στην Κύπρο έγινε πόλεμος και σκοτώθηκαν και
τραυματίσθηκαν άνθρωποι και όχι ζώα. Θα πρέπει επίσης να ξανατονίσω το μέγεθος
της καταστροφής που υπέστησαν αυτά τα νεαρά παιδιά τότε, άντρες με άσπρα
μαλλιά σήμερα, που δεν βρήκαν στον ήλιο μοίρα ούτε έπειτα από τόσα χρόνια».