ANAΛΩΣIMA Mεταμοσχεύσεις

Ακούω το μωρό μου (μεγάλωσε, είναι φοιτητής, αλλά κάθε μάνα βλέπει το παιδί
της μωρό στον αιώνα τον άπαντα), τ’ ακούω να κλείνει ραντεβού για να πάει σε
διαδήλωση. Λες και θα βγει για σινεμά κι ένα ποτό – με τόση άνεση. Έχουμε
δημοκρατία και δεν τρέμουμε τις διαδηλώσεις, αλλά και στο Ηράκλειο έχουν
δημοκρατία. Πώς έγινε λοιπόν και το παιδί των Μαραγκάκηδων βρέθηκε σε κώμα στο
νοσοκομείο έπειτα από σύγκρουση με αστυνομικούς; Δεν είναι δυνατόν να τα
επιτρέπει αυτά η δημοκρατία, όμως γίνονται. Και κάθε φορά είναι πιο
απαράδεκτη, επειδή δημιουργεί αυτή την επανάληψη που αμβλύνει το σοκ. Είναι
επικίνδυνη η Αστυνομία μας; Αναποτελεσματική και επικίνδυνη; Στους δρόμους έχω
συναντήσει αστυνομικούς να φέρονται βίαια χωρίς προφανή λόγο. Δεν έχω ποτέ
συναντήσει την αιτία που προκαλεί τη βία τους. Αν πάρουμε τον νόμο των
πιθανοτήτων, δεν θα είχα μία φορά δει και τους υπαιτίους; Δεν θέλω να επιτρέψω
στον εαυτό μου να φοβηθεί την Αστυνομία μιας Δημοκρατίας. Όχι της δικής μας
Δημοκρατίας. Όμως να… Ένα ραντεβού με τους φίλους του μπορεί να είχε δώσει
και το παιδί του Μαραγκάκη. Ένα όμορφο αγόρι που κοιτά λοξά στη φωτογραφία. Οι
γονείς του δώρισαν τα όργανά του σε νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης
για μεταμόσχευση. Πού το βρήκαν οι άνθρωποι το κουράγιο; Ακόμα και σε
νοσοκομείο του εξωτερικού. Και στην Αστυνομία; Εκεί πρέπει να γίνει
μεταμόσχευση. Δεν ξέρω τι όργανο τους χρειάζεται για να θεραπευτούν από την
κατάστασή τους. Πώς θα συνέλθει πια αυτό το Σώμα; Μυαλό, καρδιά, χρειάζονται
αλλαγή. Αλλά δεν είναι δουλειά γιατρού.