Aγκάθια… ουδετερότητας

Τις ελληνικές προτάσεις για την άρση των διαφωνιών που έχουν διατυπωθεί στο
πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης παρουσίασε χθες ο Κώστας Σημίτης στον
Ιταλό ομόλογό του και προεδρεύοντα της Ένωσης, Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
![]() |
Εν όψει της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών, την Παρασκευή, ο κ. Σημίτης έδωσε
ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα της ευρωπαϊκής άμυνας, που παρουσίασε αιφνιδίως
εμπλοκή λόγω της άρνησης των «ουδετέρων» να δεχθούν τη ρήτρα αμοιβαίας
συνδρομής. Την πρόβλεψη, δηλαδή, στο νέο Σύνταγμα πως εάν μια χώρα της Ένωσης
δεχθεί επίθεση, τα άλλα μέλη θα σπεύσουν σε βοήθειά της. H Φινλανδία, η
Αυστρία, η Ιρλανδία και η Σουηδία αρνούνται να δεχθούν τη ρύθμιση αυτή, η
οποία επετεύχθη ύστερα από κοπιώδεις προσπάθειες των Γάλλων, των Γερμανών και
των Βρετανών.
Ο κ. Σημίτης πρότεινε στον κ. Μπερλουσκόνι – που επίσης αναζητεί τρόπους
συμβιβασμού – μια εναλλακτική διατύπωση, σύμφωνα με την οποία η ρήτρα
αμοιβαίας συνδρομής θα ισχύει για όσες χώρες το επιθυμούν και οι άλλες – οι
«ουδέτερες» – θα έχουν το δικαίωμα της αυτοεξαίρεσης.
Διπλωματικές πηγές, ωστόσο, έλεγαν ότι το πιθανότερο είναι στον συμβιβασμό που
θα επιδιωχθεί στις Βρυξέλλες να «απαλειφθεί» η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής –
κάτι που δεν ικανοποιεί την Αθήνα, καθώς είναι από τις χώρες της Ένωσης, της
οποίας τα σύνορα αμφισβητούνται.
Παζάρι με τα ποσοστά των ψήφων
Ο Ιταλός προεδρεύων και ο Έλληνας Πρωθυπουργός συζήτησαν εκτενώς και
την εμμονή των Ισπανών και των Πολωνών να παραμείνει σε ισχύ η Συνθήκη της
Νίκαιας, η οποία δίδει μεγάλη εξουσία στις δύο αυτές χώρες, αναλογικά με τον
πληθυσμό τους, στο Συμβούλιο Υπουργών. Οι υπόλοιπες χώρες, όπως και η ιταλική
προεδρία, έχουν συμφωνήσει με την πρόβλεψη του σχεδίου Συντάγματος ότι οι
αποφάσεις θα λαμβάνονται με «διπλή πλειοψηφία» – το 50% των χωρών και το 60%
των πληθυσμών. Φυσικά, η Ελλάδα προτιμούσε αρχικά και το ποσοστό των πληθυσμών
να μειωθεί στο 50%, αλλά η πρότασή της δεν έγινε δεκτή λόγω της σφοδρής
αντίδρασης των Μεγάλων.
Κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να μην υπάρξει
αποτέλεσμα στη Σύνοδο Κορυφής και η ολοκλήρωση του Συντάγματος να παραπεμφθεί
στην ιρλανδική προεδρία που ακολουθεί. H προοπτική αυτή γίνεται ισχυρότερη και
λόγω της εμμονής του Γερμανού καγκελάριου, Γκέρχαρντ Σρέντερ, να μην υπάρξει
ένας κακός συμβιβασμός, αλλά μονάχα μια ικανοποιητική λύση.














