Mπορούν να χειριστούν τους εθνικιστές;

Τρία πράγματα ενώνουν τους νικητές των εκλογών – την Ενωμένη Ρωσία, την
Πατρίδα και το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα: α) έχουν την υποστήριξη του
Κρεμλίνου· β) είναι αφοσιωμένοι στον Πούτιν· γ) είναι, λιγότερο ή περισσότερο,
εθνικιστικά κόμματα.

Τρία πράγματα ενώνουν και τους ηττημένους – το Κομμουνιστικό Κόμμα, το
Γιάμπλοκο και την Ένωση Δεξιών Δυνάμεων: α) είναι αντιπολιτευόμενα κόμματα· β)
κανένα δεν δημιουργήθηκε από το Κρεμλίνο· γ) η βασική τους ιδεολογική
πλατφόρμα στηρίζεται περισσότερο σε οικονομικές και λιγότερο σε εθνικιστικές
θέσεις.

Πριν από τέσσερα χρόνια, στο μετεκλογικό πάρτι της Ένωσης των Δεξιών Δυνάμεων,
υπήρχε η αίσθηση πως ο φιλελευθερισμός βρισκόταν και πάλι σε άνοδο. Το κόμμα
είχε αποσπάσει το 8% των ψήφων και ευελπιστούσε να διπλασιάσει το ποσοστό αυτό
το 2003 – με μακροπρόθεσμο στόχο να προτείνει έναν βιώσιμο υποψήφιο στις
προεδρικές εκλογές του 2008. Ένας από τους λόγους της αισιοδοξίας τους ήταν
πως ο Πούτιν τούς είχε δώσει τις ευλογίες του. Αυτή τη φορά, το Κρεμλίνο έκανε
το παν προκειμένου να βοηθήσει την Πατρίδα και τους εθνικιστές. Και
δημιούργησε, άθελα του ίσως, μια νέα εθνικιστική τάση.

Αποκαλούν το ρωσικό πολιτικό σύστημα «διαχειριζόμενη δημοκρατία» – ας
ελπίσουμε πως μπορούν να τη χειριστούν.

Ο Michael McFaul είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Stanford, στις ΗΠΑ.
Το σχόλιό του δημοσιεύτηκε στους «Τάιμς» της Μόσχας.