ΓNΩMH Ούτε δημοκρατία ούτε αυταρχισμός

Το σύστημα του Πούτιν είναι ένα σύστημα δικτύων και ομάδων συμφερόντων όπου
έχουν αποκτήσει μεγάλη σημασία δύο παράγοντες. Πρώτον, οι οικονομικοί
παράγοντες, δηλαδή οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που παράγουν πρώτες ύλες,
πετρέλαιο, φυσικό αέριο, βωξίτη, αλουμίνιο, ακόμα και ξύλο. Οι άνθρωποι αυτοί
κατέχουν τους οικονομικούς πόρους του κράτους, το οποίο ζει σε ποσοστό άνω του
50% από τα έσοδα που αποφέρουν οι πωλήσεις αυτών των πρώτων υλών και κατά
συνέπεια είναι υποχρεωμένο να διαπραγματεύεται μαζί τους.

H δεύτερη κατηγορία είναι οι ηγέτες των περιφερειών και των πόλεων. Παρά τις
προσπάθειες της εξουσίας να τους ελέγξει, οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν ισχυροί
στις περιοχές τους, χάρη στους στενούς δεσμούς με τις επιχειρήσεις. Οι
υπεύθυνοι των δυνάμεων ασφαλείας («σιλοβίκι») έχουν σήμερα πολύ μεγαλύτερη
παρουσία στη διοίκηση και πολύ μεγαλύτερα μέσα από ό,τι την εποχή του
Γιέλτσιν. Όμως η Ρωσία είναι μια πολύ μεγάλη χώρα που δεν κυβερνάται πλέον με
συγκεντρωτικό τρόπο. Οι μυστικές υπηρεσίες, όπως και ο στρατός, δεν είναι
μονολιθικοί θεσμοί. Κατά συνέπεια, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί με τις
εκτιμήσεις ορισμένων αναλυτών για «στρατιωτικοποίηση» της ρωσικής δημόσιας
ζωής. Το ρωσικό καθεστώς δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε αυταρχικό, αν με τον
αυταρχισμό εννοούμε ότι κυβερνά με κύριο όπλο το φόβο.

Το άρθρο της Marie Mendras, ειδικής σε ρωσικά θέματα, δημοσιεύθηκε στην
εφημερίδα «Liberation».