«Ποιος θα παίξει τον ρόλο του ιππότη;»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
8 λεπτά  |
 |
|
Τα RPG παίζονται από δύο έως και οκτώ άτομα. Με μεταμφίεση (δεξιά) ή όχι |
Οι «αμύητοι» αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη. Όμως ο Θοδωρής Ντάντος,
τελειόφοιτος στο Τμήμα Κοινωνιολογίας της Παντείου, έγινε αποδεκτός στον χώρο
όπου παιζόταν ένα live παιχνίδι ρόλων, το «Vampire: The Masquerade». H έρευνά
του για τα παιχνίδια ρόλων ήταν το θέμα εργασίας του για το σεμινάριο της
Άννας Λυδάκη, με θέμα «Μέθοδοι ποιοτικής έρευνας – Έρευνα πεδίου». Με οδηγό
την εμπειρία του, οι «Ορίζοντες» κρυφοκοιτάζουν έναν κόσμο όπου η υποκριτική
και η μεταμόρφωση γίνονται διέξοδος, σχοινοβατώ- ντας στα όρια της
πραγματικότητας.
Οι παίκτες των RPG στην Ελλάδα είναι ηλικίας από 16 έως 40 ετών (στην
πλειονότητα 18 έως 25). «Αν και δεν πρόκειται για κλειστή λέσχη, για να γίνω
δεκτός έπρεπε να συνοδεύομαι από παλιούς παίκτες», εξηγεί ο Θοδωρής.
Προτού φθάσει στο εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο, κοντά στην Πλατεία Βικτωρίας,
είχε διαβάσει το «σενάριο» του παιχνιδιού. «Είναι βρικόλακες χωρισμένοι σε
φατρίες που ζουν και κινούνται εικονικά σε γειτονιές της Αθήνας. Κάθε
οικογένεια βρικολάκων ελέγχει ένα συγκεκριμένο τομέα: τον χώρο των τεχνών ή
του θεάματος, την εμπορία ναρκωτικών, τον τζόγο ή την πορνεία. Στην “αόρατη”
κοινωνία των βρικολάκων υπάρχουν ίντριγκες, αντικρουόμενα συμφέροντα,
σκοτεινές συνωμοσίες, πόλεμοι, έρωτες, αίμα. Κυρίαρχο ρόλο παίζει μία
οργάνωση, η Καμαρίλα, η οποία έχει ευθύνη για την τήρηση της μυστικότητας, της
τάξης και για την υπεράσπιση των συμφερόντων των βρικολάκων. Αποτελείται από
ένα συμβούλιο “σοφών”, με προεδρεύοντα τον πρίγκιπα της πόλης στον οποίο όλες
οι φατρίες οφείλουν σεβασμό και υποταγή».
 |
|
Οι μάχες στα παιχνίδια ρόλων γίνονται με ειδικά ζάρια 12 ή 20 πλευρών (όπως |
Το κυρίως δωμάτιο του υπογείου, όπου διεξάγεται το παιχνίδι, «είναι σκοτεινό
και ο μοναδικός φωτισμός προέρχεται από χειροποίητα φωτιστικά στο ταβάνι που
σκορπίζουν ένα αμυδρό ερυθρό φως, καθώς και από λάμπες φθορίου. Στη μία
πλευρά, παράλληλα με τον τοίχο υπάρχει ένα τραπέζι, πάνω στο οποίο βρίσκονται
αναμμένα κεριά. Χρησιμοποιείται ως το κέντρο των συνεδρίων της Καμαρίλα. Στους
τοίχους υπάρχουν αφίσες με μορφές θηλυκών βαμπίρ και αλλού ύφασμα που κρύβει
ντουλάπια όπου βρίσκονται διάφορα “σύνεργα” του παιχνιδιού: βιβλία, μανδύες,
ζάρια, ακόμα και ψεύτικα όπλα. Σε περίοπτη θέση υπάρχουν σχέδια που
αντιστοιχούν σε καθεμία από τις κύριες φατρίες των βαμπίρ: μία μάσκα, ένας
σπασμένος καθρέπτης, ένα ρόδο, ένα σκήπτρο, ένα γεωμετρικό σύμβολο και ένα
ανάποδο σήμα της αναρχίας. Κάτω από τα σχέδια υπάρχουν αντίστοιχα οι λέξεις:
Secrets (μυστικά), Insight (ενόραση), Passion (πάθος), Power (εξουσία), Wisdom
(σοφία), Strength (δύναμη)».
Ορισμένοι παίχτες φθάνουν στον χώρο ντυμένοι σύμφωνα με τον ρόλο τους.
«Κάποιος που παίζει έναν δολοπλόκο επιχειρηματία-βαμπίρ έρχεται με κοστούμι
και γραβάτα. Κάποιος άλλος που παίζει έναν αναρχικό χαρακτήρα έρχεται με
σκισμένο τζιν, στρατιωτικές μπότες, περικάρπιο με καρφιά. Άλλοι μεταμφιέζονται
εκεί, φορώντας μανδύες, κάπες, μαντίλια, κουκούλες, ζωγραφίζοντας σύμβολα στο
πρόσωπο και στα χέρια τους. Σύντομα, όλοι οι χώροι του υπογείου γεμίζουν με
άτομα μεταμφιεσμένα, που περιφέρονται στον χώρο μιλώντας θεατρικά και δυνατά,
δημιουργώντας ιδιαίτερα έντονη και εύθυμη ατμόσφαιρα».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΝΤΑΝΤΟΣ
Αναζητώντας «ταξιδιώτες» στην Αθήνα
Τελειόφοιτος του Παντείου Πανεπιστημίου, ο Θοδωρής Ντάντος είδε το σεμινάριο
της Άννας Λυδάκη ως ευκαιρία για να εμβαθύνει στα παιχνίδια ρόλων, να γνωρίσει
καλύτερα τα άτομα που συμμετέχουν σε αυτά. «Πρώτη φορά το 1995 άκουσα για την
ύπαρξη οργανωμένων παιχνιδιών ρόλων», εξηγεί ο ίδιος. «Με γοήτευσε η ιδέα των
παιχνιδιών φαντασίας, αλλά ήθελα και να γνωρίσω τους ανθρώπους που επιλέγουν
να κάνουν ταξίδια με προορισμό έναν κόσμο τον οποίο δημιουργούν οι ίδιοι.
Ψάχνοντας στην Αθήνα για τέτοιους “ταξιδιώτες”, ανακάλυψα όχι μόνο ότι
υπάρχουν πολλοί, αλλά επίσης ότι τα φανταστικά αυτά ταξίδια σε μυθικούς
κόσμους είναι μεγάλα σε διάρκεια, περισσότερο πολύπλοκα και διεισδυτικά απ’
ό,τι είχα φανταστεί. Είναι τελικά ταξίδια στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής».
ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ
Οι μάγοι, τα ζάρια και ο… Master
Τα Role Playing Games (RPG, όπως είναι γνωστά διεθνώς) είναι ομαδικά παιχνίδια
ρόλων και φαντασίας, όπου οι συμμετέχοντες καλούνται να δημιουργήσουν και να
υποδυθούν φανταστικούς χαρακτήρες – έναν ιππότη, έναν μάγο, ένα ξωτικό του
δάσους, έναν Δρυίδη, φουτουριστικούς ήρωες στο μέλλον ή ήρωες κάποιου
λογοτεχνικού βιβλίου.
Τα RPG παίζονται από δύο έως και 8 άτομα, αν και στα live RPG συμμετέχουν έως
και 30 παίκτες. Μαζεύονται σε ένα σπίτι, σε μια λέσχη για RPG, σε κάποιο
μαγαζί, καφετέρια, μπαρ ή ακόμη και σε ανοιχτούς χώρους. Οι φανταστικοί
χαρακτήρες αποκρούουν εχθρούς με ό,τι επιτρέπει ο ρόλος τους: όπλα,
υπερφυσικές ή ρητορικές ικανότητες, μαγικά, δόλο. Ειδικά ζάρια (με 12 ή 20
πλευρές) καθορίζουν την εικονική ισχύ που θα έχει μια επίθεση ή την επιτυχία
της απόκρουσης.
Βασικός είναι ο ρόλος του αφηγητή που είναι υπεύθυνος για την τήρηση των
κανόνων και τη ροή της ιστορίας. Ο Dungeon Master (DM) ή αλλιώς Story Teller
(ST) ή απλώς Master είναι κάποιος έμπειρος παίκτης και συμβουλεύεται ένα
ειδικό βιβλίο που τον βοηθάει στη διήγηση και στο να βρίσκει γρίφους ή
στοιχεία που βοηθούν στην εξέλιξη της ιστορίας.
Ο Master επίσης βοηθά τους παίκτες να «στήσουν» τους ήρωες. Γράφουν σε ένα
χαρτί (ονομάζεται Character Sheet) όλα τα χαρακτηριστικά: εξωτερική εμφάνιση,
δυνάμεις, γνώσεις, ιδιότητες, ένα σύντομο ιστορικό με στοιχεία όπως από πού
προέρχεται, ποια είναι η οικογενειακή του κατάσταση, πώς έτυχε να βρεθεί στην
ιστορία, αν είναι καλός ή υπηρετεί σκοτεινά συμφέροντα.
H κάθε παρτίδα χωρίζεται σε γύρους και ο παίκτης δικαιούται να κάνει μία
κίνηση τη φορά, ενώ στο μεταξύ οι παίκτες συνομιλούν, υποδυόμενοι τους ρόλους
τους. H διάρκεια ενός γύρου μπορεί να είναι από μία ώρα μέχρι… όσο αντέξουν.
Στο τέλος κάθε παρτίδας ο Master βαθμολογεί τους παίκτες ανάλογα με το πόσο
πειστικοί ήταν και πόσο βοήθησαν στην εξέλιξη της ιστορίας, καθώς και για την
αποτελεσματικότητά τους στις μάχες. H βαθμολογία απονέμεται σε όρους εμπειρίας
(Experience – ΧΡ points) και καθώς ανεβαίνουν οι βαθμοί του κάθε χαρακτήρα
προστίθενται δυνατότητες, νέα ή βελτιωμένα χαρακτηριστικά.
«Οι εθισμένοι παίζουν παντού»
Οι γυναίκες παίκτριες είναι ελάχιστες. Όπως εξηγεί η Γ. (22 ετών): «Οι
περισσότερες γυναίκες σήμερα ξέρεις πώς είναι, ψώνια, κλαμπάκια, καμάκια,
ρουχαλάκια και τέτοια… Κάποιες έρχονται και φεύγουν ύστερα από λίγο γιατί
τους την πέφτουν και αισθάνονται άβολα. Είναι λίγο περίεργο να είσαι σε έναν
χώρο με τόσους άνδρες και να σε κοιτάνε σαν ξερολούκουμο! Πολλοί έρχονται στο
live για να κάνουν σχέση με καμιά κοπέλα και γενικά για να μεγαλώσουν τον
κοινωνικό τους περίγυρο. Οι περισσότεροι δεν έχουν ζωή και περιμένουν το
παιχνίδι για να βγουν από τη μιζέρια τους».
«Αυτοί οι τύποι που κοιμούνται και ξυπνάνε έχοντας συνέχεια τα RPG στο
μυαλό τους είναι “RΡGάδες get a life”, δηλαδή παίκτες χωρίς ζωή». Ο Θοδωρής
μαθαίνει πως ο παίκτης που μιλάει παίζει τέσσερις έως πέντε ημέρες την
εβδομάδα. Κάθε Παρασκευή μετά το live πηγαίνει σε άλλη συνάντηση, η οποία
τελειώνει τα ξημερώματα και την επόμενη ημέρα συνεχίζει από το μεσημέρι μέχρι
το βράδυ, την επομένη πάλι κ.ο.κ.
«Αρκετοί δείχνουν εθισμένοι με τα RPG. Παίζουν οπουδήποτε και οποτεδήποτε
τους δοθεί η ευκαιρία: σε καφετέριες, φαστ φουντ, εστιατόρια, στο Διαδίκτυο,
σε λέσχες, παραλίες, ακόμα και μέσα σε μέσα μαζικής συγκοινωνίας αν υπάρχουν
και άλλα άτομα, συνεχίζουν να υποδύονται τους φανταστικούς ρόλους τους».
H ιστορία των RPG
H ιστορία των RPG άρχισε τη δεκαετία του 1970 στην Αμερική, με το πρώτο
παιχνίδι «Dungeons and Dragons» (διεθνώς γνωστό ως DnD, το οποίο παραμένει το
πιο δημοφιλές). Το πρωτοπόρο DnD και τα περισσότερα απ’ όσα ακολούθησαν
διαδραματίζονται σε ατμόσφαιρα επική και εμπνέονται από λογοτέχνες όπως ο
J.R.R. Tolkien («Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών»). Σχεδόν όλοι οι παίκτες των RPG
έχουν διαβάσει τουλάχιστον την τριλογία του «παππού» – όπως τον αποκαλούν. Και
άλλοι συγγραφείς, όπως ο Η. Ρ. Lovekraft, έχουν επηρεάσει τα RPG, ενώ αρκετοί
πλέον γράφουν νουβέλες και μυθιστορή-ματα αποκλειστικά εμπνευσμένα από τη
θεματολογία των RPG (όπως ο R.Α. Salvatore).
Διάσημα παιχνίδια
Τρόμου και μυστηρίου: «Call of Cthulhu»
Επιστημονικής φαντασίας: «Traveler»
Ιστορικά: «Boot Hill»
Βασισμένα σε ταινίες: «Star Wars», «Lord of the Rings»
Με υπερφυσικά στοιχεία (βρικόλακες, λυκάνθρωποι κ.λπ.): «Vampire: The
Masquerade», «Werewolf»
Βασισμένα σε κινούμενα σχέδια ή σειρές κόμικς: «Dragonball», «Χ-Men»
H «διάλεκτος»
– «Μπρουχάκι, είπαμε, είσαι εσύ;»
– «Συγγνώμη, δεν κατάλαβα»
– «Είσαι ο Μπρούχα που ήρθε με τον K.;»
– «Με τον K. ήρθα, αλλά με λένε Θοδωρή»
– «Θα είσαι τοίχος δηλαδή;»
– «Όχι δεν θα παίξω, αλλά θα κάτσω να δω, για την παρέα ήρθα»
– «Δηλαδή θα είσαι τοίχος!»
– «Καλά, αν επιμένεις, θα κάνω τον τοίχο!.. Αλλά πώς ακριβώς;»
Σε… μετάφραση: Μπρουχάκι είναι μέλος της φυλής των Βαμπίρ Μπρούχα που
έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορία. Τοίχος ή σκηνικό ονομάζεται κάποιος
που δεν παίζει στο παιχνίδι, αλλά απλώς κάθεται και παρατηρεί χωρίς να
επιτρέπεται να μιλάει.
INFO
Οι παίκτες των RPG στην Ελλάδα είναι ηλικίας από 16 έως 40 ετών (στην
πλειονότητα 18 έως 25).
LINKS
http: //www.games-workshop.com/
Google news
