Ο Xάνιμπαλ της Έσσης

«Συναινετικός σεξουαλικός κανιβαλισμός»: αυτός θα μπορούσε να είναι ο
τίτλος της δίκης του 42χρονου Άρμιν Μάιβες που αρχίζει σήμερα στο Βερολίνο. Ή
τουλάχιστον αυτό θα ήθελαν οι συνήγοροι του «Χάνιμπαλ της Έσσης».

Δρ Χάνιμπαλ Λέκτερ. Ο Άντονι Χόπκινς στον ρόλο του πιο διάσημου κανιβάλου

Ήταν τέλη του 2000 όταν ο Μάιβες, ειδικός στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές,
έκανε κάτι που ονειρευόταν από παιδί. Χρησιμοποιώντας στο ΄Ιντερνετ το
ψευδώνυμο Φράνκι, δημοσίευσε μια καταχώρηση σε γνωστή διαδικτυακή τοποθεσία
για τους οπαδούς του κανιβαλισμού, αναζητώντας έναν «καλοφτιαγμένο άνδρα 18-30
ετών για σφαγή». Έλαβε μερικές απαντήσεις, αν και κάποιες αποδείχτηκαν φάρσες.
Χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος για να ανακαλύψει ο «Φράνκι» συγγενές πνεύμα
στον Μπερντ Γιούργκεν Μπράντες – έναν αμφιφυλόφιλο υψηλά αμειβόμενο μηχανικό
μικροτσίπ της Ζίμενς. Έμενε στο Βερολίνο, λίγες ώρες μακριά από το
Ρότενμπουργκ, τη μικρή πόλη της Κεντρικής Γερμανίας όπου ζούσε ο Μάιβες.
«Προσφέρω τον εαυτό μου και θα σου επιτρέψω να δειπνήσεις από το ζωντανό σώμα
μου. Όχι σφάξιμο, δείπνο!», έγραφε στο μήνυμά του. Ο Μάιβες απάντησε αμέσως.

Τα πρώτα τους μηνύματα έδιναν την εντύπωση του φλερτ. Ο Μάιβες αναζωπύρωσε τις
φαντασιώσεις βασανισμού του Μπράντες και του έστειλε φωτογραφίες με τα δόντια
του. Συναντήθηκαν λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 9 Μαρτίου 2001. Ο Μάιβες τον
πήρε από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Ο Μπράντες ξεκαθάρισε ότι ήθελε να
«ακρωτηριαστεί» και να δολοφονηθεί την ίδια μέρα. Δεν είχε φάει τίποτα για να
είναι τα έντερά του καθαρά. Για να αντέξει, αποφάσισε να πιει ένα ολόκληρο
μπουκάλι «Νάιτ Νερς», ένα φάρμακο για τη γρίπη που προκαλεί υπνηλία.

Στο σπίτι του Μάιβες ξάπλωσαν στο κρεβάτι… Όμως, το φάρμακο δεν ενήργησε.
Άρχισε να ανησυχεί. «Κάντο τώρα», θυμάται ο Μάιβες ότι του είπε. «Κόψ’ το το
πράγμα». «Το πράγμα» ήταν τα γεννητικά όργανα του Μπράντες. Ο Μάιβες πήγε στην
κουζίνα, έφερε ένα μαχαίρι κι έθεσε σε λειτουργία την κάμερα. Ο Μπράντες
έκλαιγε καθώς τον έκοβε ο Μάιβες, όπως όμως έγραψε το «Στερν», ο πόνος
δεν κράτησε πολύ. Τα φάρμακα τον είχαν αναισθητοποιήσει. Ο Μάιβες έδεσε την
πληγή και έκοψε το πέος του Μπράντες σε δυο κομμάτια. Το τηγάνισε με πιπέρι,
αλάτι και σκόρδο και το έφαγαν. «Σκληρό, με δυσάρεστη γεύση», είπε στο
«Στερν». Ο Μπράντες έχανε πολύ αίμα. Ο Μάιβες τον μετέφερε στο δωμάτιο
για τη σφαγή. Είπε ότι η αναπνοή του μόλις ακουγόταν. Τον μαχαίρωσε.

Μίσος, δύναμη και ευτυχία

Αργότερα είπε στην αστυνομία ότι την ώρα εκείνη ένιωθε μίσος, δύναμη κι
ευτυχία. Τώρα λέει ότι μετάνιωσε. Τότε όμως έκοψε κομματάκια τον Μπράντες, τα
έβαλε στην βαθιά κατάψυξη και μέχρι που τον συνέλαβε η αστυνομία είχε ήδη φάει
αρκετά.

H μανιώδης αναζήτησή του για περισσότερα θύματα τον πρόδωσε. Τον Δεκέμβριο του
2002, ύστερα από καταγγελία ενός φοιτητή που είδε μια καταχώρησή του στο
Internet, ο Φράνκι συνελήφθη.

H περίπτωση του κανιβάλου του Ρότενμπουργκ δεν εκπλήσσει τους ειδικούς. Γι’
αυτούς, είναι μια κλασική περίπτωση σεξουαλικού κανιβαλισμού, μια
ψυχοσεξουαλική διαταραχή. Γερμανοί ψυχίατροι είπαν ότι και οι δύο, Μάιβες και
Μπράντες, είχαν τραυματιστεί από τις σχέσεις τους με τις μητέρες τους. Ο
Μπράντες την έχασε σε τροχαίο και κατηγόρησε τον εαυτό του. Ο Μάιβες απέμεινε
μόνος μετά το θάνατό της κι έψαξε αλλού για…αγάπη. Τρώγοντας ανθρώπινη
σάρκα, σύμφωνα με τους ειδικούς, ικανοποιούσε την ανάγκη να έχει έναν άνθρωπο
κοντά του για πάντα. «Ο σεξουαλικός κανιβαλισμός είναι το απώτερο σημείο
ικανοποίησης αυτής της ανάγκης», λέει ο Ρούντολφ Εγκ,
εγκληματολόγος-ψυχολόγος.

Περίπλοκη η υπόθεση και για τους δικαστές. Στη Γερμανία, όπως στη Βρετανία, ο
κανιβαλισμός δεν θεωρείται έγκλημα. Πολλά θα κριθούν από το αν η κατηγορούσα
αρχή μπορεί να αποδείξει ότι ο Μπράντες ήταν ακόμη ζωντανός όταν τον μαχαίρωσε
ο Μάιβες. Αν ο τελευταίος καταδικαστεί για φόνο, μπορεί να αντιμετωπίσει ποινή
κάθειρξης έως και 15 χρόνια. Αν όχι, αναμένεται να απελευθερωθεί εντός πέντε ετών.

H ΙΣΤΟΡΙΑ

Από τους Αζτέκους μέχρι το Κονγκό

Ο Γερμανός που ενέδωσε στον κανιβαλισμό σίγουρα δεν είναι ο πρώτος
άνθρωπος που γεύτηκε ανθρώπινη σάρκα. Ούτε και θα είναι ο τελευταίος. Άλλωστε,
η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα κανιβαλισμού – άλλοτε για λόγους
τελετουργικούς και άλλοτε για λόγους επιβίωσης. Στους Αζτέκους, η ανθρωποφαγία
αποτελούσε μέρος της πολεμικής τελετουργίας τους, κάτι που ισχύει ακόμη στο
σημερινό Κονγκό, όπου οι άνδρες του ΟΗΕ έχουν αναφέρει επεισόδια στα οποία οι
αντίπαλοι αντάρτες τρώνε τους εχθρούς τους ή αναγκάζουν τους συγγενείς των
θυμάτων τους να φάνε τα μέλη τους. Οι Αυστραλοί αυτόχθονες πίστευαν ότι όταν
οι συγγενείς ενός νεκρού έτρωγαν τελετουργικά το σώμα του, το πνεύμα του
κέρδιζε την αθανασία. Στον δυτικό πολιτισμό, πριν από 30 χρόνια ο κόσμος είχε
συγκλονιστεί από μια περίπτωση κανιβαλισμού για λόγους επιβίωσης. Ύστερα από
ένα αεροπορικό δυστύχημα στην Άνδεις, τα μέλη μιας ποδοσφαιρικής ομάδας από
την Ουρουγουάη υποχρεώθηκαν να φάνε τους νεκρούς συμπαίκτες τους για να
επιζήσουν. Σε πολλές χώρες, η ανθρωποφαγία καθαυτή δεν θεωρείται αδίκημα.
Συνήθως τιμωρείται η συνοδευτική πράξη του δράστη, όπως στην περίπτωση του
Γερμανού Μάιβες, ο οποίος δεν κατηγορείται για κανιβαλισμό, αλλά ανθρωποκτονία
με σκοπό τη σεξουαλική ικανοποίηση.

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου