[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μέτρα… μέτρα… μέτρα και πάλι… μέτρα. Προγράμματα… προγράμματα…
προγράμματα και επιπλέον… προγράμματα. Λύσεις… λύσεις… λύσεις και
κυρίως… λύσεις. Σχέδια… σχέδια… σχέδια και φυσικά… σχέδια. Και ξανά
απ’ την αρχή. Πάμε. Μέτρα, προγράμματα, λύσεις, σχέδια. Και νούμερα, πολλά
νούμερα. Να τ’ ακούς και να ζαλίζεσαι, δεδομένου ότι το καθένα είναι διπλής
αναγνώσεως, και, άρα, αδύνατον να βρεις την αλήθεια του. Είδα βουλευτές την
Πέμπτη το πρωί στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή ζαλισμένους να
αγωνίζονται να κρατήσουν τα μάτια ανοιχτά, κι όταν είδαν κι απόειδαν ότι το
εγχείρημά τους ήταν χωρίς νόημα, σηκώθηκαν κι έφυγαν από την αίθουσα
αναζητώντας καφέ και παρηγοριά στο καφενείο της Βουλής. Άλλοι έφυγαν από το
Κοινοβούλιο, προτιμώντας να διεκπεραιώσουν κάνα αίτημα διότι οι καιροί ου
μενετοί – ήτοι πλησιάζουν εκλογές! Κι έμειναν ο Σημίτης με τον Καραμανλή, ο
ένας να αραδιάζει νούμερα και ο άλλος να πετάει στα κεφάλια των στενογράφων
«εκθέσεις» που δεν διαβάζει κανένας, ούτε κι ίδιος! – για τα πρακτικά. Θεέ
μου, τι ανία…

Χειροκροτούν τον αρχηγό

H ανία και η φαντασία. Αν υπάρχει ένα θέμα σ’ αυτές τις προ ημερησίας
διατάξεως συζητήσεις στη Βουλή, αυτό αφορά την εικόνα των Κοινοβουλευτικών
Ομάδων των δύο μεγάλων κομμάτων. Από τη μια, του ΠΑΣΟΚ, που δεν συγκεντρώνει
πλέον σε καμιά συζήτηση παραπάνω από 100 βουλευτές από τους 154 που διαθέτει.
Κι από την άλλη, της Νέας Δημοκρατίας, που είναι εκεί, σε ποσοστό πάνω από
90%-95%, και χειροκροτεί τον αρχηγό Κώστα σε κάθε παράγραφο της ομιλίας.
«Αγαπητοί συνάδελφοι, η κυβέρνηση αυτό, η κυβέρνηση εκείνο, μπλα, μπλα, μπλα,
μπλα και βεβαίως μπλα, μπλα…», βροχή τα χειροκροτήματα από κάτω. Στην
επόμενη παράγραφο τα ίδια, και πάλι στη συνέχεια και ούτω καθ’ εξής, έτσι που
να πιστεύεις ότι ο Καραμανλής ζητάει τις προ ημερησίας διατάξεως για να
απολαμβάνει το χειροκρότημα των δικών του. Την αποθέωση. Την ίδια ώρα η άλλη
πλευρά επιδεικνύει ανωτερότητα. Ούτε ένα χειροκρότημα στον Σημίτη. Σου λέει ο
άλλος, «να μπω στον κόπο να τον διακόψω; A, όχι εγώ». Και κερδίζει τις
εντυπώσεις ο Καραμανλής, ενώ ο Σημίτης μένει να αναρωτιέται γιατί όλη αυτή η
ηττοπάθεια.

Τροφαντές αγελάδες

Γιατί; Διότι το ΠΑΣΟΚ θυμίζει εκείνες τις τροφαντές αγελάδες που βόσκουν
αμέριμνες πράσινο χορταράκι στα λιβάδια της Ολλανδίας. Που τις αρμέγουν, τις
αρμέγουν, τις αρμέγουν, τις εξαντλούν, και μετά χαρωπές Ολλανδέζες τις οδηγούν
για ζαμπονάκι και σιτεμένα φιλέτα. Το ΠΑΣΟΚ, το ξέρουν όλοι πια, και όσοι
άρμεξαν και όσοι δεν τα κατάφεραν, ότι εξαντλήθηκε. Δεν κατεβάζει τίποτε. Ούτε
γάλα, ούτε ιδέες, ούτε πολιτικές. Σταφίδιασε, σαν τις γριούλες εκείνες που
στέκονται αποκαμωμένες στις εξώπορτες των σπιτιών και περιμένουν, περιμένουν,
περιμένουν, κοιτώντας πάνω κάτω τον δρόμο, αλλά αυτό που περιμένουν δεν
έρχεται ποτέ. Κι όχι μόνο δεν έρχεται, αλλά ξεχνούν κιόλας τι περιμένουν. Στο
ΠΑΣΟΚ, τι να περιμένουν άραγε, αν μόνο κοιτούν αριστερά – δεξιά τον δρόμο;

Χελώνες και καβούρια

Το άλλο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ, πέρα από το… σταφίδιασμα, είναι ότι δεν έχει
πλέον καθόλου ανακλαστικά. Έχει την ταχύτητα υπερήλικης χελώνας, η οποία
επιπλέον πάσχει κι από σοβαρή διαταραχή προσανατολισμού. Τόσο που βαδίζει
πλαγίως, με δυσκίνητα βήματα, αντί εμπρός, έστω και με την ελάχιστη, πλην
ορατή, ταχύτητά της. Αλλά μήπως θέλει να μοιάσει του κάβουρα; Μπορεί, πάντως
αυτό δεν είναι το κόμμα που ξέραμε. Παράδειγμα: όλη η Βουλή γνώριζε ότι ο Κυρ.
Σπυριούνης επεδίωκε ηρωική έξοδο από το ΠΑΣΟΚ. Έκανε τις πολύ σκληρές δηλώσεις
αναγγέλλοντας ότι δεν θα είναι υποψήφιος, επιδιώκοντας να διαγραφεί. Ο Σημίτης
έκανε πως δεν κατάλαβε. Στη συνέχεια τού απέστειλε μια πολύ δηκτική επιστολή
γεμάτη αιχμές και υπονοούμενα. Ο Σημίτης έκανε και πάλι πως δεν κατάλαβε. «Του
έστειλα ένα γράμμα… (λείπει μια λέξη) και δεν τολμάει να με διαγράψει»
κομπορρημονούσε στη Βουλή ο Σπυριούνης. Τίποτε πάλι ο Σημίτης. Και τον
διέγραψε, πότε; Όταν ο βουλευτής υπερψήφισε, ως είχε δικαίωμα εκ της ιδιότητός
του, την πρόταση νόμου της N.Δ. για τη διαφάνεια! Τι περνάει προς τα έξω; Ότι
ο Σημίτης διαγράφει όποιον στηρίζει τη διαφάνεια. Ωραία, πολύ ωραία…

Ποιοι είναι οι αντίπαλοι;

Μηνύματα, μηνύματα από παντού. Στις νομαρχιακές της Αθήνας δεν έκλεισε
εβδομάδα από την ανακοίνωση των ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ, κι άρχισαν να
καταφθάνουν τα μηνύματα από τα κεντρικά. «Αυτός είναι ο δικός μας, αυτόν να
στηρίξετε». Οι άλλοι, ποιανού είναι; Δικοί μου; Αχ, ευτυχώς. Διότι τόσο
ειδυλλιακά που παρουσιάστηκαν τα πράγματα με τα ψηφοδέλτια, κάποια στιγμή
νομίσαμε ότι σ’ αυτές τις εκλογές αντίπαλοι των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ θα είναι
οι υποψήφιοι της Δεξιάς. Αλλά έπειτα από αυτή την πρώτη, χαρμόσυνη,
πληροφορία, ησυχάσαμε όλοι: όπως και στις εκλογές του 2000, αντίπαλοι των
υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ θα είναι οι συνυποψήφιοί τους! Ίνα πληρωθεί το ρηθέν ότι
«καλός συνυποψήφιος είναι ο νεκρός συνυποψήφιος…»!

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Και άλλοι έθυσαν στον βωμό της Σοφοκλέους

Διάφορες πολύ ευχάριστες εκπλήξεις φαίνεται πως περιμένουν όσους από την
ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σκέφθηκαν πως αν καθιστούσαν στον Μιχάλη Νεονάκη εξιλαστήριο
θύμα, θα καθάριζαν με το άγος του Χρηματιστηρίου. Πληροφορίες που δεν
επιδέχονται, παρακαλώ, διαψεύσεις, ανασκευές και τα τοιαύτα, υποστηρίζουν ότι
ο έλεγχος των χρηματιστηριακών συναλλαγών των βουλευτών αποκαλύπτει πως τρεις
– τέσσερις εξ αυτών εμφανίζουν τζίρο όσο περίπου και του Μιχ. Νεονάκη. Αρκετοί
δε άλλοι κινούνται σε αρκετά τσιμπημένα επίπεδα, ήτοι πολύ ανώτερα του
φυσιολογικού για έναν απλό παίκτη του Χρηματιστηρίου. Ερωτήσεις δύο:

1. Θα δοθούν στη δημοσιότητα τα στοιχεία ή θα τα φάει το σκοτάδι των
προεκλογικών σκοπιμοτήτων;

2. Τι θα γίνει με τους κυρίους βουλευτές που έθυσαν στον ναό της
Σοφοκλέους; Θα τεθούν εκτός ψηφοδελτίων; Κι αν δεν τεθούν, τι θα κάνει ο
Σημίτης με τον Νεονάκη;