MAΓΔA KAΠETANAKOY «Mου ανέτρεψαν τη ζωή χωρίς λόγο»

Έχουν περάσει δέκα επτά μήνες από την απίστευτη «αποκάλυψη» μερίδας των MME
ότι η κ. Μάγδα Καπετανάκου ήταν η «Άννα της 17 Νοέμβρη», και η ίδια αδυνατεί
ακόμη να δώσει κάποια εξήγηση που να είναι έστω λογικοφανής.

«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με διέσυραν και με συκοφάντησαν τόσο… Είναι
απίστευτο, δεν υπάρχει καμία εξήγηση. Από τη μια στιγμή στην άλλη ανέτρεψαν τη
ζωή μου δίχως λόγο. Πλήρωσα και πληρώνω ακόμα το τίμημα. Υπάρχει ακόμη
δυσπιστία και καχυποψία σε ανθρώπους που δεν με ξέρουν καλά, ακούω ακόμα
ψιθύρους, με αναγνωρίζουν στο σούπερ μάρκετ και αναγκάστηκα έπετα από 18
χρόνια υπηρεσίας στη ΔΕΗ να μετακινηθώ σε άλλο πόστο γιατί συνάδελφοι με
φώναζαν επιδεικτικά… Κουφοντίνα και η υπηρεσία μου, αντί να με προστατεύσει,
με υπέβαλε σε πειθαρχικές διώξεις!».

Ο εφιάλτης τής είχε ήδη χτυπήσει την πόρτα, αλλά εκείνη το αγνοούσε –
βρισκόταν σε ταξίδι αναψυχής στη Νέα Υόρκη. Επέστρεψε στα πάτρια εδάφη στις 21
Ιουλίου 2002. Λίγες ώρες αργότερα, στις 22 Ιουλίου, ξυπνούσε με τη χαρά της
γιορτής της και θα λάμβανε ως δώρο: «το πιο εξωφρενικό και διαστροφικό σενάριο
ζωής που θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ». Κατάπληκτη θα μάθαινε ότι δεν ήταν
εκείνη που ήξερε, αλλά κάποια άλλη, μια «περίεργη και εντυπωσιακή ξανθιά με
ύποπτο ρόλο». Θα μάθαινε ότι ήταν εκείνη «που υπηρέτησε την οργάνωση και της
άνοιξε μεγάλες πόρτες της υψηλής κοινωνίας για να αντλήσει πληροφορίες και
οφέλη», η γυναίκα «που πρώτα βοήθησε τη 17 Νοέμβρη και ύστερα τη σημάδεψε στον
κρόταφο για να την εκτελέσει», εκείνη που «είχε αισθηματική σχέση με τον
Μιχάλη Βρανόπουλο και η 17 N εκμεταλλεύτηκε αυτή τη σχέση, άντλησε πολύτιμα
στοιχεία και κάποια στιγμή αποφάσισε να τον δολοφονήσει»!

Και… καταδότης. Έμαθε αυτά και άλλα, ακόμα χειρότερα η κ. Μάγδα
Καπετανάκου. Ήταν «τρομοκράτης», ήταν «καταδότης», ήταν και στο «πρόγραμμα
μαρτύρων» της Ασφάλειας… Έμαθε και το τελευταίο που έκανε τον πανικό της
τρόμο: Από στιγμή σε στιγμή επρόκειτο να… συλληφθεί!

«Εκείνο το πρωί έφυγα από το σπίτι μου μέσα στην καλή χαρά και λίγο αργότερα
δεν είχα σπίτι να γυρίσω! Όταν έφτασα στο γραφείο μου, στα κεντρικά της ΔΕΗ
στην οδό Χαλκοκονδύλη, άκουσα κάποιους ψιθύρους και ένιωσα πάνω μου κάποια
περίεργα βλέμματα αλλά δεν έδωσα σημασία – σκεφτόμουν τι θα τους κεράσω! Μέχρι
που με καλούν στο γραφείο του διευθυντή και εκεί βλέπω το πρώτο άθλιο εξώφυλλο
ενός εντύπου που είχε μια παλιά μου φωτογραφία – κλεμμένη μέσα από το σπίτι
μου (!) – με κάλυμμα στα μάτια και τον τίτλο: “Συγκλονιστική αποκάλυψη! Αυτή
είναι η γυναίκα της 17 Νοέμβρη. Πού βρίσκεται, ποιες πληροφορίες έδωσε και ο
διπλός της ρόλος…”. Ήταν απίστευτο, εξωφρενικό, εξωπραγματικό, εξοργιστικό.
Διάβαζα και δεν καταλάβαινα…».

Τα μάζεψα κι έφυγα. Πρωταγωνιστούσε από μέρες σ’ αυτό το θρίλερ της
τρομολαγνείας η κ. Καπετανάκου, απλώς δεν την είχαν καλέσει οι… σκηνοθέτες:
«Οι άνθρωποι στη δουλειά μου μού έδωσαν τις πρώτες πληροφορίες, μου είπαν ότι
τηλεοπτικά βαν και κάμερες ήταν κάθε μέρα έξω από τα γραφεία και το σπίτι μου,
ότι δημοσιογράφοι προσπαθούσαν να αποσπάσουν για μένα πληροφορίες από τους
συναδέλφους μου και ότι το θέμα είχε φτάσει στον πρόεδρο και τον διευθύνοντα
σύμβουλο της ΔΕΗ. Τα μάζεψα κι έφυγα…».

Δεν ήξερε πού να πάει! Βρέθηκε στον δρόμο: «Δεν ήξερα τι να κάνω. Το μυαλό μου
είχε σταματήσει, είχα ένα περίεργο συναίσθημα, ένα απέραντο κενό… Αν και έχω
σπουδάσει νομικά και πολιτικές επιστήμες και ως άτομο λειτουργώ κυρίως νομικά,
αφού έχω και προϋπηρεσία σαν δικηγόρος, πραγματικά δεν μπορούσα να σκεφθώ.
Προσπάθησα να βρω τον κ. Αλέξανδρο Λυκουρέζο – στο γραφείο του είχα παλιά
εργασθεί – και αισθάνθηκα λίγο καλύτερα μόλις μιλήσαμε. Αυτή η ανθρώπινη επαφή
εκείνη τη στιγμή μπορώ να πω ότι με έσωσε, διαφορετικά δεν ξέρω τι μπορεί να
είχα κάνει, είναι πολύ πιθανό να είχα κόψει τις φλέβες μου…».

Θυμός και οργή. Το αρχικό σοκ υποχώρησε. Θυμός και οργή άρχισαν να
αναβλύζουν από μέσα της. Πείσμωσε. Έπρεπε «να αποδείξω όχι απλά ότι δεν ήμουν
ελέφαντας, αλλά ακόμα χειρότερα, ότι δεν ήμουν τρομοκράτης. Αν είναι δυνατόν,
έπρεπε να βγω ανοικτά, με ανακοίνωση και να πω “είμαι η Μάγδα Καπετανάκου,
στέλεχος στην Διεύθυνση Προσωπικού της ΔΕΗ και δεν είμαι στη 17 Νοέμβρη”. Το
έκανα! Είναι απίστευτο, αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Να βλέπεις
προσωπικά σου δεδομένα, ακόμα και περιουσιακά στοιχεία να εκποιούνται – τη
γειτόνισσα να μιλάει για τα ταξίδια σου και τις μουσικές σου επιλογές κι όλα
αυτά τελείως ανεπαίσχυντα και δίχως κανείς να νοιάζεται. Αναρωτιέμαι πώς
κάποιοι, που καταστρέφουν και μπορεί να οδηγήσουν και στην αυτοκτονία αθώους
μόνο και μόνο για να “πουλήσουν”, επιστρέφουν το βράδυ στο σπίτι τους και
αγκαλιάζουν τα παιδιά τους…».

«Έφθασαν να με φωνάζουν Κουφοντίνα»

Το πανελλήνιο είχε πεισθεί ότι επρόκειτο να συλληφθεί. Το ίδιο και αρκετοί
συνάδελφοί της: «Συνέβησαν πολλά τραγελαφικά έκτοτε στην υπηρεσία που ήμουν.
Αντιμετωπίστηκα σκαιότατα από μερίδα συναδέλφων μου και τον τότε διευθυντή
μου, που αντί να μου συμπαρασταθεί και να αποκαταστήσει τις αδικίες που
γίνονταν εναντίον μου, όπως όφειλε ως μάνατζερ που ήταν, με παρέπεμψε στο
Πειθαρχικό με την παιδαριώδη δικαιολογία για… επίπληξη! Είχαν ενοχληθεί που
διεκδικούσα την αξιοπρέπειά μου. Έγινε εναντίον του σειρά αχαρακτήριστων
ενεργειών, οι ψίθυροι εντείνονταν, δύο επαυξημένα ηλίθιες νέες συνάδελφοι με
φώναζαν “Κουφοντίνα” και ο τότε διευθυντής μου έκρινε ότι έπρεπε να κινηθεί
εναντίον μου… Αναγκάστηκα, για να επιβιώσω, να ζητήσω, έπειτα από 18
ολόκληρα χρόνια στη συγκεκριμένη υπηρεσία, αλλαγή πόστου και να μετακινηθώ στη
Διεύθυνση Εκπαίδευσης Προσωπικού της ΔΕΗ».

«Θα πληρώσουν όπως τους αξίζει όσοι με έβλαψαν»

Στις 11 Δεκεμβρίου στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών θα συνεκδικασθούν τρεις
αγωγές που έχει κάνει η κ. Καπετανάκου εναντίον δύο εντύπων και ενός
τηλεοπτικού σταθμού, διεκδικώντας συνολικά 9.000.000 ευρώ, 3.000.000 από τον
κάθε υπεύθυνο. Με την υπ’ αριθμόν 2341/2003 απόφασή του το Πρωτοδικείο Αθηνών,
τμήμα Ασφαλιστικών Μέτρων, διέταξε ήδη τη συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής
και ακίνητης περιουσίας του ενός εντύπου έως το ποσό του 1.000.000 ευρώ,
προκειμένου να ικανοποιηθεί η απαίτηση της κ. Καπετανάκου: «Ύστερα από 17
μήνες, είμαι ακόμα εξοργισμένη αλλά με κατασταλαγμένη, με ψύχραιμη οργή. Δεν
θα ησυχάσω αν δεν πληρώσουν, όπως τους αξίζει, όλοι όσοι με έβλαψαν. Δεν θα
σταματήσω ποτέ, θα φτάσω και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια αν χρειασθεί. Αλήθεια,
πόσα χρόνια θέλει ένας άνθρωπος για να πετάξει τόσους τόνους λάσπη που άλλοι
έριξαν πάνω του; Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτό θα το λάβουν σοβαρά υπόψη τους τα
ελληνικά δικαστήρια για να εκδώσουν αποφάσεις που μελλοντικά θα λειτουργήσουν
ως τροχοπέδη».