Πρόσωπα Στους δύο, τρίτος… χωρεί

![]() |
|
Οικογένεια Ρέηβενχαρτ. Πίσω, από αριστερά, ο Γουλφ και ο Όμπερον, μπροστά η |
Ο Όμπερον Ρέηβενχαρτ είναι παντρεμένος με την Μόρνινγκ Γκλόρυ εδώ και
περισσότερα από 30 χρόνια. Λατρεύουν ο ένας τον άλλον. Αλλά όταν η Μόρνινγκ
Γκλόρυ έφερε στο σπίτι τον εραστή της, τον Γουλφ, ο Όμπερον δεν θύμωσε.
«Σκέφτηκα ότι ήταν ωραίος, εντυπωσιακός, ρομαντικός, γοητευτικός, και μου
θύμιζε τον Έρρολ Φλυν», θυμάται.
Αυτό συνέβη πριν από δέκα χρόνια. Τώρα ο Γουλφ ζει μαζί τους σ’ ένα σπίτι με
τέσσερα υπνοδωμάτια στην Κομητεία Σονόμα της βόρειας Καλιφόρνιας, όπως και η
ερωμένη του Όμπερον, η Νάταλι. H σύζυγος του Γουλφ, η Γουίντερ (πρώην ερωμένη
της Μόρνινγκ Γκλόρυ, καθώς και του Όμπερον για μικρό διάστημα) επισκέπτεται
τακτικά την κατοικία.
Οι Ρέηβενχαρτ είναι θιασώτες του polyamory, σύμφωνα με τον όρο που επινόησε η
Μόρνινγκ Γκλόρυ (κάτι σαν πολυεραστία, κατ’ αναλογία με το polygamy,
πολυγαμία) για να ονομάσει την πρακτική τού να έχει κανείς ερωτική σχέση με
περισσότερα από ένα πρόσωπα. Απογοητευμένοι από τη μονογαμία, καθώς οι
μοιχείες και τα διαζύγια αυξάνονται διαρκώς, όλο και περισσότεροι Αμερικανοί
αισθάνονται ότι στους δύο χωρεί και τρίτος και ενδεχομένως και τέταρτος και
πέμπτος… Δεν είναι ότι υποστηρίζουν τις ευκαιριακές σχέσεις και δεν
πρόκειται για ανταλλαγή συντρόφων. Απλώς η δέσμευση δεν ταυτίζεται γι’ αυτούς
με την αποκλειστικότητα. Και υπογραμμίζουν ότι οι σχέσεις όχι μόνο δεν
καταστρέφονται, αλλά γίνονται ανθεκτικότερες. “Ο νέος σύντροφος ξανανάβει τη
φλόγα του πάθους”, εξηγεί ο Όμπερον στη βρετανική “Γκάρντιαν”. Οι Ρέηβενχαρτ
κολλάνε στην πόρτα του ψυγείου ένα πρόγραμμα, βάσει του οποίου καθένας περνάει
δύο νύκτες με καθέναν από τους εραστές του και μία νύκτα μόνος του.
Οι μορφές των σχέσεων που δημιουργούν οι θιασώτες του polyamory είναι πολλές.
Μερικοί, όπως οι Ρέηβενχαρτ, ζουν μαζί σ’ έναν ομαδικό γάμο. Άλλοι σχηματίζουν
ένα V, όπου ένα πρόσωπο έχει δύο εραστές, οι οποίοι δεν έχουν σχέση μεταξύ
τους (ο Χάρρυ, ένας 45χρονος τεχνικός σύμβουλος από το Έσσεξ, ζει με τη σύζυγό
του, τον άλλο “σύζυγό” της και τα τρία παιδιά τους). Άλλοι σχηματίζουν μια
τριάδα, όπου καθένας έχει ερωτικές σχέσεις με τους άλλους δύο (συνήθως δύο
αμφιφυλόφιλες γυναίκες και ένας ετεροφυλόφιλος άνδρας). Το πιο συνηθισμένο
μοντέλο είναι πάντως ο ανοικτός γάμος, όπου δύο άνθρωποι ζουν μαζί, αλλά
διατηρούν μακροχρόνιους δεσμούς εκτός γάμου.
Για τους περισσότερους, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ζήλεια. Από την άλλη,
οι θιασώτες του polyamory έχουν λιγότερους λόγους να ζηλεύουν, αφού μια νέα
σχέση δεν σημαίνει και διάλυση της προηγούμενης. Συμφωνούν πως πολλοί άνθρωποι
είναι μονογαμικοί από τη φύση τους. Αφού όμως, προσθέτουν, υπάρχουν και τόσοι
πολλοί που δεν είναι, γιατί να μην υπάρχει μια μη μονογαμική σχέση που να
είναι έντιμη, υπεύθυνη και κοινωνικά αποδεκτή;














