Διαστάσεις Ένας πραγματικός κομμουνιστής

Κάθε τόσο, καθώς διατρέχεις τον πλανήτη αναζητώντας μια καινούργια τάση,
ένα συναρπαστικό γεγονός, μια πονηρή ατάκα, πέφτεις πάνω σε έναν άνθρωπο που
δεν μοιάζει με τους άλλους. Έναν κομμουνιστή, πραγματικό κομμουνιστή, πιο
κομμουνιστή απ’ όσο πρέπει.

Σουν Νταβού. Ένας οπαδός του Κομφούκιου και του Σαρλ Φουριέ

Ο Σουν Νταβού ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια με χίλιες κότες και πενήντα
γουρούνια και σήμερα διευθύνει μια από τις 500 μεγαλύτερες ιδιωτικές
επιχειρήσεις της Κίνας. Μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος εδώ και 34 χρόνια,
δηλώνει στα πενήντα του οπαδός του ουτοπικού σοσιαλισμού του Σαρλ Φουριέ, της
ελευθερίας της αγοράς και της ηθικής του Κομφούκιου. Όλα αυτά βέβαια είναι
ωραία λόγια, που συνοδεύονται συνήθως από απάτες, ψέματα και διαφθορά. Αυτό
πίστευε κι ο δημοσιογράφος της Λιμπερασιόν πριν πάει να συναντήσει τον
Κινέζο επιχειρηματία στο Σουσουί, 120 χιλιόμετρα νοτίως του Πεκίνου. Γνώρισε
όμως έναν άνθρωπο σεμνό και μετρημένο. Άκουσε μόνο καλά λόγια γι’ αυτόν. Και –
κυρίως – πληροφορήθηκε ότι μόλις είχε βγει από τη φυλακή. Το καθεστώς τον
τιμώρησε επειδή ήταν… υπερβολικά κομμουνιστής.

«Στόχος μας δεν είναι το κέρδος, αλλά μια ανάπτυξη που ωφελεί ολόκληρη την
κοινωνία» λέει ο Σουν στον Γάλλο δημοσιογράφο, εκφράζοντας την απέχθειά του
για τους πλούσιους που κάνουν αλόγιστες δαπάνες σε μια χώρα με τόσο πολλούς
φτωχούς. «Σίγουρα δεν πλούτισαν με φυσιολογικό τρόπο». Ο ίδιος έκτισε με τα
κέρδη του ομίλου του ένα σχολείο για φτωχά παιδιά, ένα νοσοκομείο, έναν ναό
αφιερωμένο στον Κομφούκιο και ένα πάρκο ανοιχτό για όλους. Υιοθέτησε ορφανά,
κατασκεύασε δρόμους, πλήρωσε συντάξεις. Επόμενο ήταν ότι κάποια στιγμή θα
ερχόταν σε σύγκρουση με το καθεστώς. Αφορμή ήταν ένας λόγος που εκφώνησε στην
αρχή του χρόνου στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, όπου κατήγγειλε τους υπέρμετρους
ελέγχους των αγροτών από την εξουσία και ζήτησε την κατάργηση του
γραφειοκρατικού συστήματος. Του έκοψαν αμέσως την πρόσβαση στα τραπεζικά
δάνεια. Εκείνος τότε στράφηκε προς τους υπαλλήλους του και τους κατοίκους τής
περιοχής, προτείνοντάς τους να χρηματοδοτήσουν εκείνοι την ανάπτυξη του
ομίλου, με αντάλλαγμα έναν τόκο υψηλότερο από τον τραπεζικό. Ανταποκρίθηκαν
περισσότεροι από 2.500 άνθρωποι. Καθώς όμως η ενέργειά του ήταν παράνομη,
συνελήφθη και κλείστηκε στην απομόνωση.

H αστυνομία τον προειδοποίησε ότι θα μείνει μέσα δέκα χρόνια και θα χάσει την
επιχείρησή του. Αλλά η κινητοποίηση της κοινής γνώμης ήταν εντυπωσιακή.
Διανοούμενοι και επιχειρηματίες υπέγραψαν υπομνήματα, το Internet πήρε φωτιά,
ακόμη και ο κομματικός Τύπος εξήρε τις αρετές του. Ο Σουν Νταβού καταδικάστηκε
τελικά στη συμβολική ποινή της τρίμηνης φυλάκισης. Σημάδι μιας «αδύναμης
εξουσίας» – όπως επισήμαναν ορισμένοι παρατηρητές – που δυσκολεύεται να λάβει
αυταρχικά μέτρα όταν το θέμα δεν είναι πολιτικό. Σημάδι ελπίδας ότι μέσα από
άλλους δρόμους, δικούς της, η Κίνα μπορεί μια μέρα να γνωρίσει τη δημοκρατία.