20 ΕPΩTHΣEIΣ ΓIANNHΣ ΠΛOYTAPXOΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

Ο πέμπτος προσωπικός δίσκος του Γιάννη Πλούταρχου μπορεί να τιτλοφορείται
«Πάει λίγος καιρός», όμως πέρασε πολύς καιρός για να συμπεριλάβει την πρώτη
στιχουργική προσπάθειά του «Συνείδησή μου». Είχε γράψει το τραγούδι στα 26 του
και να που χρειάστηκε να περάσουν οκτώ χρόνια για να το ηχογραφήσει. Πριν από
λίγες ημέρες ένα όνειρό του έγινε πραγματικότητα. Σε ειδική εκδήλωση για
ακροατές ραδιοφωνικού σταθμού, σε θεατρικό χώρο, τραγούδησε σαν σε μπουάτ,
χωρίς ηλεκτρονική ηχητική υποστήριξη, κι αυτό του έδωσε αφορμή να καταστρώσει
σχέδια για το μέλλον. Θα το δοκιμάσει; Ο χρόνος θα δείξει.

Από το 1998 και το «Μόνο εσύ» στο «Πάει λίγος καιρός», τι άλλαξε;

Πολλά και τίποτα. Πολλά όσον αφορά τη δισκογραφία μου και τίποτα σε ό,τι αφορά
εμένα ως άνθρωπο.

Τι μάθατε από τη συνεργασία με τον Γιάννη Σπανό;

Την απλότητα, την ανθρωπιά, το μεγαλείο.

Τι ποσοστό επιτυχίας πιστώνεται ο τραγουδιστής και τι οι δημιουργοί ενός
δίσκου;

Οι δημιουργοί είναι οι αδικημένοι της υπόθεσης, ζούνε όμως για πάντα μέσω των
«παιδιών» τους, των τραγουδιών. Ένας τραγουδιστής δεν μπορεί να τραγουδάει για
πάντα. Έτσι έρχεται και η ισορροπία.

Πώς κρίνετε το σύγχρονο δισκογραφικό μάρκετινγκ που κάνει φίρμες τους
ερμηνευτές και υποβαθμίζει τη σημασία των δημιουργών;

Πράγματι τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται μια άνοδος των ερμηνευτών. Δεν
είναι όπως παλιά που ο κόσμος δεν ήξερε σχεδόν τίποτα γι’ αυτούς. Οι μεγάλοι
δημιουργοί, όμως, ήταν και θα είναι πάντα οι πραγματικές φίρμες.

Από ανασφάλεια δεν συνεργάζεστε με καταξιωμένους συναδέλφους σας;

H όποια ανασφάλεια πιθανώς να είχα έχει εκμηδενιστεί από τον τρόπο που με
αγκάλιασε ο κόσμος ως καλλιτέχνη αλλά και ως άνθρωπο.

Τι μετράει πιο πολύ. Οι πλατινένιοι, οι χρυσοί δίσκοι ή να σιγοψιθυρίζεται
ένα τραγούδι σας μετά 30 χρόνια;

Σαφέστατα το δεύτερο· είναι, ωστόσο, συγκοινωνούντα δοχεία. Χωρίς το ένα δεν
μπορεί να υπάρξει το άλλο.

Τι κάνει ένα τραγούδι διαχρονικό;

Δεν υπάρχει συνταγή γι’ αυτό. Είναι η μαγική στιγμή της ένωσης του ερμηνευτή,
του συνθέτη και του στιχουργού. Αν υπήρχε κανόνας, σίγουρα θα είχε
εφευρεθεί…

Σήμερα υπάρχουν;

Αφού κρίνονται από τον χρόνο, δεν μπορείς να το πεις με σιγουριά. Θα έπρεπε να
τον ξεπεράσεις για να δεις ποια τραγούδια θα μείνουν.

Ώς ποιο βαθμό η δισκογραφική εταιρεία ρυθμίζει τη ζωή ενός καλλιτέχνη;

H δισκογραφική εταιρεία δεν ρυθμίζει τη ζωή του καλλιτέχνη αλλά την πορεία
του, σε ό,τι αφορά την καλλιτεχνική του δραστηριότητα.

Πόσο επηρεάζει τις κινήσεις σας;

Σίγουρα έχει λόγο σε ό,τι αφορά τη δημιουργία μιας δισκογραφικής δουλειάς. Από
εκεί και πέρα, όμως, τη βασική ευθύνη την έχει ο καλλιτέχνης, ο οποίος πρέπει
να αναλαμβάνει και τις ευθύνες του όταν χρειάζεται. H εταιρεία προτείνει, ο
καλλιτέχνης πράττει και έχει τον τελικό λόγο.

Υπάρχει σήμερα απαιτητικό μουσικό κοινό;

Φυσικά και υπάρχει.

Δηλαδή ποιο είναι;

Νομίζω ότι το κοινό είναι επιλεκτικό ανάλογα με τις ανάγκες του. Όταν θέλει
κάτι πιο ποιοτικό, θα ψάξει να το βρει· αν πάλι θέλει κάτι πιο ανάλαφρο,
επίσης θα το εντοπίσει. Έχει να κάνει με τις στιγμές. Μια μικρή μόνο μερίδα
θέλει πολύ συγκεκριμένα πράγματα, αλλά παύουμε πλέον να μιλάμε για κοινό.

Ποιος θα θέλατε να σας γράψει έστω ένα τραγούδι;

Ο οποιοσδήποτε συνθέτης ή στιχουργός, αρκεί να είναι καλό. Για μένα έχουν αξία
όλοι οι δημιουργοί.

Τραγούδι που σας κάνει «κλικ»;

Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει «κλικ», μ’ αρέσουν όμως πάρα πολλά τραγούδια που
θα ήθελα να έχω τραγουδήσει.

Ποιο είναι το κόστος παραμονής στην κορυφή;

Δεν το γνωρίζω, γιατί ακόμη προσπαθώ να τη φτάσω.

Πώς αντιλαμβάνεστε την επιτυχία;

Με το ωραιότερο χρίσμα που έχει δοθεί ποτέ σε καλλιτέχνη από το κοινό, εύχομαι
να σταθώ αντάξιος.

Υπάρχει συνταγή;

Όχι, εγώ τουλάχιστον δεν τη γνωρίζω. Αν μπορείς να το πεις συνταγή, είναι ο
συνδυασμός υπομονής και πολλής δουλειάς.

Τι σας έχει διδάξει η ζωή;

Τα ωραιότερα με τρόπο παραμυθένιο. Δοξάζω τον Θεό καθημερινά για όσα μου έχει
προσφέρει.

Τι έχετε κερδίσει από αυτό που κάνετε;

Την ισορροπία μου, μια πολύ όμορφη οικογένεια και μια όμορφη καριέρα, για όσο
μου επιτρέψει ο Θεός να την έχω.

Στίχος που σας αντιπροσωπεύει;

«Αχ βρε καρδιά τρελή, καρδιά μισή / αχ βρε μυαλό θολό, πού πας και τρέχεις».