172.500 ευρώ πουλήθηκε ο «Aλή Πασάς»

Το «Πορτρέτο του Αλή Πασά», του Σπυρίδωνος Βεντούρα, πέρασε στα χέρια Έλληνα εφοπλιστή και συλλέκτη στη δημοπρασία του οίκου «Πέτρος Βέργος» έναντι 172.500 ευρώ

Με τζίρο 1,75 εκατ. ευρώ και αρκετές εκπλήξεις έπεσε η αυλαία της πρώτης
φθινοπωρινής δημοπρασίας ελληνικών έργων τέχνης (ακολουθούν δύο ακόμη στο
Λονδίνο από τους οίκους Bohnam’s και Sotheby’s), που πραγματοποιήθηκε από τον
οίκο δημοπρασιών «Πέτρος Βέργος» το βράδυ της Παρασκευής σε κεντρικό
ξενοδοχείο της Αθήνας. Από τα 159 έργα που βγήκαν στο «σφυρί» πωλήθηκαν τα
141, δηλαδή ποσοστό σχεδόν 89%, ενώ εκτός από Έλληνες συλλέκτες στους
αγοραστές συγκαταλέγονται η Βουλή των Ελλήνων και τραπεζικά ιδρύματα. Ο
μεγαλύτερος όγκος των έργων κινήθηκε στο ύψος των εκτιμήσεων, ενώ περίπου το
20% κυμάνθηκε σε χαμηλότερα των εκτιμήσεων επίπεδα και ένα άλλο 20% σε
υψηλότερα.

Πρωταγωνιστής της βραδιάς ήταν, όπως άλλωστε αναμενόταν, το «Πορτρέτο του Αλή
Πασά» του Σπυρίδωνος Βεντούρα, που πωλήθηκε στην τιμή της ανώτερης εκτίμησής
του, δηλαδή στα 172.500 ευρώ (με την προμήθεια), έργο που πέρασε στα χέρια
εφοπλιστή που διαθέτει μεγάλη συλλογή έργων τέχνης. Δεύτερο ακριβότερο έργο
αναδείχθηκε το «Πορτρέτο του Σπυρίδωνος Λοβέρδου» του Κωνσταντίνου Παρθένη με
103.500 ευρώ και ακολούθησε το έργο του Σπυρίδωνα Σκαρβέλη «Μπενίτσες,
Κέρκυρα», που «χτυπήθηκε» με 51.750 ευρώ.

Τρεις ήταν οι εκπλήξεις της βραδιάς, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του οίκου Πέτρο
Βέργο. «Πρώτον η πρωτοφανής προσέλευση κόσμου – περίπου 500 άτομα έδωσαν το
“παρών” – εκ των οποίων τα 150 εκδήλωσαν πρόθεση αγοράς. Δεύτερον το ότι δύο
από τα καλύτερα έργα, “H αρπαγή της Αίγινας” του Νίκου Νικολάου και η “Κυρία
Σ. ” του Γεωργίου Μπουζιάνη δεν πωλήθηκαν. Και τρίτον οι περιορισμένες
αριθμητικά δημιουργίες μοντέρνας τέχνης που υπήρχαν στον κατάλογο έπιασαν
τρεις και τέσσερις φορές περισσότερο από τις αρχικές εκτιμήσεις».

H διαπίστωση αυτή σημαίνει και μια στροφή του ενδιαφέροντος προς τη σύγχρονη
τέχνη; «Όχι ακόμη», λέει ο κ. Βέργος. «Πιστεύω πως προτιμώνται τα έργα ζώντων
καλλιτεχνών, επειδή υπάρχει επιφυλακτικότητα στην αγορά από τον φόβο των
πλαστών. Γενικά, πάντως, υπάρχει ενδιαφέρον για τα «φρέσκα» έργα, που δεν
έχουν ξαναβγεί στην αγορά, που δεν τα έχει ξαναδεί το κοινό». Και διαπιστώνει
παράλληλα την αύξηση νέων συλλεκτών «ηλικίας 40 έως 50 ετών, που διακρίνονται
από ιδιαίτερο ενθουσιασμό για την τέχνη».